"AN" (Contén)

1. Aplícase a unha variedade de trigo que produce unha fariña moi branca.

2. Dise do pan feito coa fariña de trigo candeal.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vigo baixo a advocación de san Cristovo.

1. Botar flor as plantas ou as árbores que a teñen en forma de candea, como o millo e o castiñeiro.

2. Encurvarse as follas por falta de auga, especialmente a do millo e a do pexego.

3. Dar couces un animal.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Carballeda de Valdeorras baixo a advocación de san Bernabeu.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Veiga baixo a advocación de san Miguel.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Chandrexa de Queixa baixo a advocación de santa María.

1. Utensilio formado por unha barra vertical, máis ou menos longa, apoiada nun pé, cun oco no seu extremo superior onde se fixa e se coloca a candea.

2. 1. Extremidades posteriores dos cabalos ou burros.

   2. Pernas especialmente longas e delgadas.

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi arquitecto municipal de Santiago de Compostela e subdirector do Museo Nacional de Escultura de Valladolid, do que publicou unha guía en 1945.

PERSOEIRO

Arquitecto. Estudiou na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid en 1935. Estableceuse en México en 1939 onde recibiu a influencia do enxeñeiro Eduardo Torroja na construción de cubertas con deseños atrevidos. Foi profesor nas universidades de México, Harvard, Illinois e Leeds. Entre as súas obras destacan as igrexas da Virgen de los Milagros (1954) e a de San Vicente de Paúl (1960), en México. Realizou, en colaboración cos arquitectos Enrique Castañeda e Antoni Peyrí, o palacio de deportes dos Xogos Olímpicos de México (1968). En 1961 recibiu o Premio Internacional de Arquitectura Auguste Perret.

1. Utensilio consistente nunha barra vertical, máis ou menos longa, apoiada nun pé, con dous ou máis brazos na parte superior que soportan outras tantas candeas. Na arte etrusca e romana existen numerosas mostras de candelabros elaborados en bronce. Na Idade Media destacan os candelabros dedicados á liturxia cristiá, así como modelos sinxelos de ferro forxado para uso doméstico. Desde o s XV adquiriron unha grande importancia como pezas de ourivería e introducíronse progresivamente novos materiais nobres, como o vidro ou a porcelana.

2. Candelabro litúrxico de ouro que, segundo o libro do Éxodo, Moisés fixo colocar no Tabernáculo e que constitúe un dos símbolos de Israel. Reposto despois do cativerio, levouse posiblemente a Roma como botín despois da destrución do Templo (70 d C), e así aparece reproducido no arco de Tito.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Tenerife, Islas Canarias, situado ao NO da illa de Tenerife, ao S da capital, na ladeira da serra de Boca del Valle (12.392 h [1996]). A costa é abrupta, irregular e areosa, con pequenas calas entre os acantilados. Os sectores principais da economía son a agricultura, baseada na produción das árbores froiteiras, do algodón e dos produtos hortícolas, a gandería e as pequenas industrias. O sector da construción está moi desenvolvido. Dentro do termo está o santuario de Nuestra Señora de Candelaria, patroa da illa.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, situado ao S da provincia, no límite con Cáceres e Toledo, regado polo río Tiétar (5.176 h [1996]). Os principais produtos agrícolas son os cereais, os legumes, as froitas e os pementos. Dentro da gandería predomina a cría de gando vacún e lanar. No termo atópase a necrópole prehistórica do Collado del Frailillo e o santuario da Madre de Dios de Chilla.

1. Raio de Sol que aparece nun claro entre as nubes ou a chuvia.

2. Pao seco que se usa para prender lume.

1. Festa da purificación da Virxe María. OBS: Normalmente escríbese en maiúsculas e tamén se denomina Día das Candeas.

2. Planta herbácea da familia das sileníceas.