"CAD" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 940.

      1. Golpe dado cun pau ou cunha panca.

      2. Golpe dado coa man, co pé ou con calquera outra cousa.

    1. Choque entre dous corpos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Peza de madeira que regula a entrada de auga no muíño.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de instalacións totalmente mecanizadas que se destinan á fabricación de pan en grandes cantidades.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DUCADOS

    Territorio señorial centrado na cidade de Parma. Creouno o Papa Paulo III en 1545, coa inclusión de Piacenza e outorgoullo ao seu fillo, Pedro Luís Farnese. Asasinado este en 1547, foi ocupado por Milán ata que Filipe II o devolveu aos Farnese (1558). En 1732 o ducado pasou a Carlos III (Carlos I de Parma) e en 1735 a Austria. Ocupado por España en 1745 pertenceu con Guastalla, a Filipe I de Parma (1748-1765), quen foi sucedido por Fernando I de Parma (1765-1801). Invadido por Napoleón I Bonaparte (1801), en 1815 cedeullo á súa muller, María Luísa de Austria e en 1860 incorporouse a Piemonte.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Comida que se fai a base de patacas.

    2. Grande abundancia de patacas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DUCADOS

    Título concedido por Filipe V en Nápoles en 1713 a Baltasar de Patiño Saavedra e Moscoso , señor do pazo de Vilalonga. Foi o herdeiro o seu fillo, o mestre de Campo Xoán Antonio de Patiño e Lamas de Soutomaior , que participou na Batalla de Rande (1702). O seu fillo Nicolao Patiño Silva e Soutomaior converteuse no III duque. O último duque foi Xoán de Dios Patiño e Acebedo , VI conde de Patiño, que viviu a principios do s XIX. O título ducal napolitano estivo vacante ata 1950, cando se rehabilitou como marquesado español por Carlos Martínez de Ourense e García , I marqués de Patiño. En 1964 Lucía Alcaraz Patiño reclamouno alegando maior dereito xenealóxico, e converteuse na II marquesa de Patiño. En 2002 converteuse en III marqués de Patiño o seu fillo Cesáreo Novoa Alcaraz .

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Dignidade ou cargo de patriarca.

      2. Época e duración do goberno dun patriarca.

      3. Territorio sometido á xurisdición dun patriarca. O Concilio de Nicea (325) recoñeceu a tripla xurisdición de Roma sobre Italia, de Alexandría sobre Exipto e Libia, e de Antioquía sobre Asia Menor. O Concilio de Calcedonia (451) sostivo a Palestina en Antioquía para confiala ao patriarcado de Xerusalén e deu ao patriarcado de Constantinopla a xurisdición sobre Asia, Tracia e o Ponto, e así organizou a cristiandade na pentarquía. Os límites actuais dos patriarcados corresponden aínda aos antigos, se ben as diversas escisións crearon un desdobramento de xurisdicións en cada unha das antigas sés patriarcais.

    1. Sistema político-xurídico segundo o que os fillos entran a formar parte do grupo ao que pertence o pai e toman nomes, dereitos e poderes que transmiten ao descendente ou descendentes máis inmediatos e directos en liña masculina.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que peca ou que ten propensión a facelo.

    2. Que é un malfalado.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acto ou omisión de desobedicencia a unha lei ou principio relixioso. Na tradición oral recóllense ditos como: “No pecado está a penitencia. Deus molla aos xustos e aos pecadores, o mesmo polos días que polas noites. Págana os xustos cando a fan os pecadores. Unha por outra non é pecado”.

    2. Estado dunha persoa que cometeu esas faltas.

    3. pecado capital

      Cada un dos sete pecados que a tradición eclesial considera como orixe doutros vicios e pecados. Segundo a orde establecida polo Papa Gregorio I o Magno, os pecados capitais son a soberbia, a avaricia, a luxuria, a gula, a ira, a envexa e a preguiza. Contrapóñense ás correspondentes sete virtudes capitais.

    4. pecado contra o Espírito Santo

      Pecado nomeado no Novo Testamento (Mt 12, 31-32, e Mc 3, 29-30), que consiste no rexeitamento explícito e pertinaz do don escatolóxico de Deus en Xesús Cristo e que, polo feito de incluír o rexeitamento absoluto do mesmo perdón divino, nunca pode ser perdoado.

    5. pecado de comisión

      Obra, palabra ou desexo que prohibe a lei divina.

    6. pecado de omisión

      Pecado que se comete por non facer o indicado pola lei moral.

    7. pecado mortal

      Pecado que causa a morte da alma.

    8. pecado orixinal

      Pecado da humanidade nos tempos orixinais da súa historia, do que participan todos os homes e polo que o xénero humano perdeu o estado orixinal e se fixo responsable da súa situación actual. Se ben son moitas as relixións que fan referencia a unha caída orixinal, co fin de explicar a existencia do mal físico e, sobre todo, moral no mundo, a específica comprensión bíblica dun pecado orixinal (o de Adán e Eva) responde á esixencia de manter a non responsabilidade do Creador na existencia do mal, motivada exclusivamente polo home. A doutrina eclesiástica do pecado orixinal fundaméntase nas epístolas de Paulo aos romanos e aos efesios e foi definida polos concilios de Cartago e de Trento.

    9. pecado reservado

      Pecado cuxa absolución se reserva a un superior eclesiástico (papa, bispo, ordinario), limitando así a xurisdición ordinaria dos seus súbditos. Algúns pecados son reservados por razón da súa gravidade ou por razón da censura.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen peca.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado na parroquia de Cernado (Manzaneda). O seu cumio acada os 1.428 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SERRAS

    Pequeno sistema montañoso que se estende en dirección SO-NL polo límite dos concellos de Rodeiro, Taboada e Chantada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SERRAS

    Aliñación montañosa situada entre os concellos de Camariñas, Vimianzo e Laxe. O seu cumio, o alto de Rascabolos, acada os 300 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DUCADOS

    Título señorial concedido en 1395 ao infante Fernando, terceiro conde de Mayorga e señor de Lara, fillo do Rei Xoán II. Cedeuno ao seu fillo o infante Xoán, a quen lle foi confiscado (1429) polo Rei Xoán II de Castela, que o incorporou á Coroa de Castela.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ten pencas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CORDILLEIRAS

    Cordilleira de Gran Bretaña que constitúe a espiña dorsal do N de Inglaterra. Esténdese desde os Cheviot Hills ao N e os Midlands ao S. Está formada por unha serie de altiplanos calcarios, inclinados cara ao L e fracturados cara ao O, que culminan no Gross Fell (893 m).

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Peixe osteíctio, do xénero Merlucius, que pertence á familia dos merlúcidos. Presenta un corpo alongado e cuberto de pequenas escamas. A cabeza é grande, igual ca a boca, que está provista de dentes pequenos e moi afiados. Os dentes da mandíbula superior son fixos, mentres que os da inferior poden inclinarse cara a atrás, de forma que facilitan a entrada do alimento e se opoñen á súa saída. A primeira aleta dorsal é moi curta, mentres que a segunda se estende ao longo de case o resto do corpo. A aleta anal é tamén moi longa, oposta e case igual á segunda dorsal. É un peixe bentónico que vive en zonas de bancos de area e sobre o noiro continental, en augas por debaixo dos 15°C e cunha salinidade comprendida entre o 31 e o 34,5%. Presenta dous tipos de migracións: unha vertical, de ritmo diario, e outra horizontal, de ritmo estacionario. Durante o día permanece preto do fondo e durante a noite desprázase cara a augas medias ou superficiais para alimentarse. Nas migracións estacionais,...

      2. pescada americana/prateada [Merluccius bilinearis, Fam dos merlúcidos]

        ive entre Cabo Cod, Massachusetts (EE UU) e cabo Sable, Nova Escocia, Canadá. Péscase, tanto na súa forma larvaria como adulta, nas costas de Baixa California (México) e de California (EE UU).

      3. pescada arxentina [Merluccius hubbsi, Fam dos merlúcidos]

        Peixe osteíctio, de ata 90 cm as femias adultas e 60 cm os machos. Presenta corpo alongado e lixeiramente comprimido, cuberto de escamas cicloides, de mediano tamaño, que se desprenden facilmente. A cabeza é máis pequena ca no resto das pescadas. A primeira aleta dorsal presenta raios duros, a segunda unha base ampla e bilobulada, e a aleta caudal remata nunha liña recta nos adultos. É de cor gris clara na cabeza e dorso, branca na zona ventral, con reflexos dourados por todo o corpo. As aletas dorsais, peitorais, caudal e o terzo posterior da anal teñen cor gris escura, e os dous terzos anteriores da anal e das ventrais son transparentes. Habita en zonas que van desde Brasil ata o S de Arxentina, en profundidades comprendidas entre os 50 e 500 m, cunha profundidade media duns 200 m. Tolera un rango de temperatura de entre 3 e 18°C, cun óptimo comprendido entre 5 e 10°C. Fundamentalmente é pescada pola frota de altura, que emprega redes de arrastre de fondo. É a base da industria pesqueira...

      4. pescada austral [Merluccius australis, Fam dos merlúcidos]

        Peixe que presenta corpo alongado de ata 118 cm nas femias e 105 cm nos machos. A parte dorsal iníciase cun aplanamento na cabeza ata a altura da metade das órbitas e logo elévase para facerse lixeiramente convexo en toda a súa extensión. Presenta cabeza robusta e boca grande que se estende ata case o extremo das órbitas. Posúe dentes en mandíbulas e vómer; os das mandíbulas en dúas series, máis fortes os da mandíbula superior ca os da inferior. As escamas son pequenas e implántanse debilmente sobre a pel, polo que se desprenden con facilidade. É de cor gris prateada, máis escura no dorso e máis clara na rexión ventral. Aliméntase doutros peixes e crustáceos, e reprodúcese entre finais do inverno e comezos da primavera. É unha especie relativamente lonxeva (ata 24 anos en femias e 20 anos en machos). Para a súa captura a frota de altura emprega redes de arrastre. É propia das augas de América do Sur e de Nova Zelanda.

      5. pescada chilena [Merluccius gayi, Fam dos merlúcidos]

        Pescada que presenta corpo alongado e fusiforme, coa cabeza esmagada e grandes órbitas. É de cor gris prateada, máis escura no dorso e con tons brancos no ventre. Vive nos mares que van desde o N de Perú ata o S de Chile.

      6. pescada de Senegal/negra [Merluccius senegalensis, Fam dos merlúcidos]

        Pescada que vive en profundidades comprendidas entre os 18 e os 500 m. Aliméntase fundamentalmente de pequenos peixes, crustáceos e cefalópodos. A desova ten lugar entre os meses de xaneiro e marzo. A súa cor negra ou moi escura do lombo e dos laterais diferénciana do resto das pescadas. Vive nas costas de Senegal.

      7. pescada do Pacífico [Merlucius productus, Fam dos merlúcidos]

        Pescada en que a desova peláxica das femias depende do seu tamaño (pode chegar a ser de 50.000 a 80.000 ovos por femia). O seu crecemento é relativamente rápido, especialmente durante os primeiros anos de vida. Poden chegar a vivir arredor dos 15 anos, en fondos oceánicos e zonas costeiras, en profundidades que poden chegar aos 1.000 m. Distribúense polas costas do Pacífico setentrional.

      8. pescada europea [ingl: hake] [Merluccius merluccius, Fam dos merlúcidos]

        Peixe osteíctio, da orde dos gadiformes, que poden acadar os 180 cm de lonxitude, aínda que é moi raro que sobrepase os 100 cm. Presenta corpo fusiforme, alongado, pouco comprimido lateralmente, de sección redondeada e cuberto de escamas caducas e pequenas. A cabeza é aguda e alongada, anteriormente deprimida por unha fosa que se sitúa na parte anterior, bordeada por cristas frontais que conflúen noutra occipital. A boca é grande e oblicua, e presenta maxilares con dentes agudos e pequenos en dúas ou tres series, dos que a serie interna son de maior tamaño. Os da mandíbula superior son fixos, mentres que os da inferior poden inclinarse cara a atrás, de forma que facilitan a entrada das presas na boca e se opoñen á súa saída. Posúen vómer con dentes e palatino sen eles. As dúas aletas dorsais están separadas unha da outra por un espazo relativamente grande; a primeira é máis curta e alta ca a segunda, e só presentan unha aleta anal que é oposta e escotada e máis curta ca a dorsal segunda....

      9. pescada surafricana/do Cabo [Merluccius capensis, Fam dos merlúcidos]

        Pescada que presenta o lombo de cor prateada con tons marróns e ventre claro. As escamas son de maior tamaño ca no resto das pescadas. Vive nas augas do sur de África e na zona meridional de África.

    1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Peixe que se pescou para comer.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Situada apenas cen metros da nave industrial cetárea na enseada do Concello de Bueu.

    CARACTERÍSTICAS XERAIS LONXITUDE PRAIA: 100 metros ANCHURA MEDIA: 3 metros GRAO OCUPACIÓN: Baixo GRAO URBANIZACIÓN: Urbana PASEO MARÍTIMO: Non
    TIPO DE PRAIA COMPOSICIÓN: Grava / Area TIPO AREA: CONDICIÓNS BAÑO: Aguas tranquilas ZONA DE FONDEO: Si NUDISTA: Non
    ASPECTOS MEDIOAMBIENTAIS PRESENZA VEXETACIÓN: Non ZONA PROTEXIDA: Non BANDEIRA AZUL: Non
    SEGURIDADE EQUIPO DE VIXILANCIA: Non SINALIZACIÓN DE PERIGO: Non POLICÍA LOCAL: Non POSTO CRUZ VERMELLA: Non EQUIPO SALVAMENTO: Non
    HOSPITAL MÁIS PRETO NOME: Hospital de Montecelo DIRECCIÓN: Praza de Montecelo, s/n. Pontevedra TELÉFONO: 986 80 00 00 DISTANCIA...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen pesca ou se dedica a pescar.

    VER O DETALLE DO TERMO