"AN" (Contén)

1. BOT Pedúnculo e vaíña dos froitos das fabáceas, como os feixóns e as fabas.

2. Talo seco oco dalgunhas plantas como o millo ou a pataca.

1. Lugar onde se limpan os cereais despois de seren mallados.

2. Conxunto de toxos e matogueira que, dispostos nunha eira ou camiño, acaban por se converter en estrume para os campos.

3. asoira que se emprega na limpeza dos cereais para separar o gran da palla.

4. Cama improvisada feita con pallas. O día da romaría durmiron nunha cañeira.

5. Casa, ou parte desta, na que todo está desordenado e lixoso.

6. Termo da xerga das palilleiras que corresponde á voz que designa o lugar sucio e esquecido da casa ou da eira das palilleiras.

1. Parede de madeira utilizada como división.

2. Abertura feita no muro ou na parede para deixar pasar as augas.

3. Conduto que recolle e verte a auga dos tellados.

4. 1. Canle feita con dous muros que forman unha represa no río, onde se colocan as redes para pescar.

   2. Presa pequena que estanca o caudal dun río.

1. Apelido de orixe toponímica. O topónimo Caneiro pode ser un abundancial formado a partir de cana ou ben remitir a unha canle feita nunha corrente de auga para formar unha presa onde se colocaban as redes para pescar. Documéntase no s XV: “Afonso Fernandez de Caneiro” (doc ano 1430 en Emilio Duro Peña El Monasterio de San Esteban de Ribas de Sil, 1977, p 377).

2. Liñaxe galega que leva como armas, en campo de azul, dúas fontes de dúas pías cada unha. Outra variante trae, en campo de prata, unha bacía de ouro.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciouse en Filoloxía Hispánica e en Xeografía e Historia. Colaborador na prensa e en diversas revistas literarias como Dorna ou Luzes de Galiza, comezou a súa traxectoria literaria cos poemarios O esculpido sorriso dos teus beizos (1984) e Da túa ausencia (1991), Premio Celso Emilio Ferreiro do Concello de Celanova 1989; posteriormente publicou Estación Sur (1994), Premio de Poesía Cidade de Ourense 1992; A valga triste do amor, I Premio Johan Carballeira 1996, e Aínda soñas con piratas (1999). Como narrador escribiu Historias de Monterrei (1988), Premio Ourense de Contos para a Mocidade, reeditado e aumentado en 1995 co título Loias, lucérnulas, e outras historias no fío de Monterrey; O infortunio da soidade (Premio Xerais de Novela, 1992); Un xogo de apócrifos (1997), Premio Torrente Ballester 1996 e Premio Nacional da Crítica en Lingua Galega 1998; Estado Permanente de...

LIÑAXES

Liñaxe que leva como armas, escudo de prata xironado de seis pezas de azul. A casa de Canel da Fonsagrada campea outro brasón que trae un escudo cuartelado: primeiro e cuarto cuartel, en campo de prata, cun brazo vestido ao natural, movente do franco sinistro; segundo e terceiro cuartel, en campo de azul, cunha estrela de ouro.

1. 1. Óso da parte interna da perna situado entre o xeonllo e o pé.

   2. Calquera dos ósos longos do brazo ou da perna.

   3. Calquera dos ósos longos das ás dunha ave.

   4. Parte anterior da perna entre o pé e o xeonllo.

2. Pernas moi delgadas.

3. Peza metálica ou doutro material arredor da que se enrola o fío, que vai disposta dentro da lanzadeira para formar a trama do tecido nunha máquina de coser ou nun tear. Preséntase en varios formatos, dependendo do tipo de fibra e do uso ao que se destina.

4. Cano de madeira polo que entra a auga no rodicio do muíño.

1. 1. Cortiza parda e aromática da caneleira que se presenta en forma de tiras finas superpostas que se enrolan ao secar e forman a canela en rama. Comercialízanse os canotiños enteiros, en anacos ou en po. As máis apreciadas son as de Sri Lanka, Penang, Saigón e China. Amplamente utilizada en repostería e como condimento para peixes, polo, arroces e outros pratos, sobre todo na cociña árabe. Tamén se extrae destas codias un aceite esencial que se usa como saborizante. A esencia, rica en aldehido cinnámico, utilízase como tónico estomacal, carminativo e antiséptico, e tamén en perfumería.

   2. canela branca

      Cortiza da caneleira branca, aromática, de sabor picante e amargo que se emprega como especia e como estimulante estomacal e tónico.

   3. canela da China

      Cortiza aromática da caneleira da China, substitutiva da canela, menos suave e non tan apreciada coma esta.

   4. canela en rama

      Cortiza da caneleira aromática que se presenta en forma de canudos.

2. caneleira.

3. Que ten unha cor semellante á canela, entre amarela e parda.

4. Cousa exquisita e refinada.

1. Relativo ou pertencente ás caneláceas.

2. Planta da familia das caneláceas.

3. Familia da orde das laurais constituída por árbores tropicais, sobre todo de América. A especie máis importante é a caneleira branca.

PRAIAS

Praia do litoral meridional da península do Grove, na parroquia de San Vicente do Grove (concello do Grove), situada entre as puntas do Conchido e de Miranda.

PRAIAS

Praia do extremo occidental da beira setentrional da ría de Ferrol, na parroquia de Doniños, concello de Ferrol.

PRAIAS

Praia e punta da beira setentrional da ría de Pontevedra, no litoral da parroquia de Adina, concello de Sanxenxo.