"AP" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2743.

    1. Emitir berros de escarnio ou burla contra alguén.

    2. Espantar a un animal daniño por medio de apupos.

    3. Facer soar o apupo para que os mariñeiros se poidan orientar cara á costa nos días de néboa.

    4. Tocar o corno para reunir os participantes nunha cacería.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de apupar.

    2. Berro de mofa que se dirixe contra alguén.

    3. Berro dirixido a espantar un animal daniño.

    4. corno.

    5. Cuncha dun molusco mariño que se sopra para producir un son característico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de apurar.

    2. Que ten ou que actúa con présa.

    3. Que está en apuros ou dificultades.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Consumir algo, xeralmente un líquido, aproveitándoo na súa totalidade.

    2. Meterlle présa a alguén.

    3. Darse présa un mesmo para realizar algo.

    4. Realizar algo dun xeito máis acelerado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río de Venezuela, afluente do Orinoco pola esquerda, no que desemboca logo dun percorrido de 815 km. Nace da unión dos ríos Uribante e Sarare cerca de Guasdualito. Percorre as planicies do Orinoco en dirección O-L, e en San Fernando de Apure úneselle o río Portuguesa pola marxe esquerda ata desembocar no Orinoco cerca de Caicara do Orinoco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estado federal de Venezuela (76.500 km2, 376.220 h [estim 1995]). Excepto o O do territorio, que é montañoso, o territorio está formado polos Llanos, bañados polos ríos Apure, Auraca, Capanaparo e Siranuco. A principal actividade é a gandería, especialmente de cabalos e vacas. A capital é San Fernando de Apure (72.733 h [1992]).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • RIOS

    Río do Perú, o máis importante dos dous ríos que forman o Ucayalí (855 km).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DEPARTAMENTOS

    Departamento do Perú (20.896 km2; 376.400 h [estim 1991]. A capital é Abancay (28.100 h [1989]).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de apurar.

    2. Situación complicada que implica unha solución xeralmente difícil.

    3. Sensación de vergoña ante determinadas persoas ou circunstancias.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Incitar o can para que ataque.

    2. Encirrar as persoas para que discutan ou pelexen.

    3. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘pagar’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘pagar’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de aves da familia dos apódidos ao que pertence o cirro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome latino da constelación Ave do Paraíso.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer forza ou darlle un golpe a algo ou a alguén coa intención de movelo do seu sitio.

    2. Ser algo o motivo polo que se leva a cabo unha acción.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Golpe que se dá a algo ou a alguén para movelo do sitio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Capela do Palacio de Carlomagno en Aquisgrán. Comezada no ano 796 e rematada polo arquitecto Otón de Metz no 805, inspirouse en San Vitale de Ravenna. Aínda que restaurada varias veces, conserva a estrutura orixinal: rotonda de planta octogonal cuberta cunha cúpula de pedra e rodeada por unha nave de dezaseis costados.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ara romana dedicada aos deuses lares que chegou intacta ata o ano 1601, cando o arcebispo Xoán de San Clemente, quizais aconsellado por Ambrosio de Morales y Oliva, decidiu borrar a inscrición por considerala de orixe pagá. Segundo a tradición trátase da lápida que os discípulos do Apóstolo levantaron sobre o seu sepulcro. Foi descuberta polo bispo Teodomiro no s IX. En virtude da Concordia de Antealtares pasou a ser propiedade dos monxes dese mosteiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos arapaho ou á súa lingua.

    2. Individuo dun pobo de fala algonquina de América do Norte que habitaba na parte occidental da área dos bosques orientais, ao norte do Missouri, onde se dedicaba á agricultura; máis tarde pasou á área das praderías (no curso superior dos ríos Prata e Arkansas), onde se volveu cazador de bisontes.

    3. Subgrupo de linguas indíxenas de América do Norte da familia algonquina, do cal existen actualmente dous dialectos: o arapaho propiamente dito e o atsina. O número de falantes é inferior a 10.000.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Peixe osteoglosiforme que pode acadar máis de 5 m de lonxitude e 200 kg de peso, de corpo robusto, comprimido lateralmente e recuberto de grandes escamas. É de cor gris, con reflexos azuis ou vermellos. Ten a boca grande, provista de dentes no padal e na lingua. Vive en grandes ríos do norte do Brasil e das Güianas. De carne apreciada, constitúe o maior peixe de auga doce.

    VER O DETALLE DO TERMO