"AP" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2743.
-
-
Emitir berros de escarnio ou burla contra alguén.
-
Espantar a un animal daniño por medio de apupos.
-
Facer soar o apupo para que os mariñeiros se poidan orientar cara á costa nos días de néboa.
-
Tocar o corno para reunir os participantes nunha cacería.
-
-
-
Acción de apupar.
-
Berro de mofa que se dirixe contra alguén.
-
Berro dirixido a espantar un animal daniño.
-
corno.
-
Cuncha dun molusco mariño que se sopra para producir un son característico.
-
-
-
de apurar.
-
Que ten ou que actúa con présa.
-
Que está en apuros ou dificultades.
-
-
-
Consumir algo, xeralmente un líquido, aproveitándoo na súa totalidade.
-
Meterlle présa a alguén.
-
Darse présa un mesmo para realizar algo.
-
Realizar algo dun xeito máis acelerado.
-
-
RIOS
Río de Venezuela, afluente do Orinoco pola esquerda, no que desemboca logo dun percorrido de 815 km. Nace da unión dos ríos Uribante e Sarare cerca de Guasdualito. Percorre as planicies do Orinoco en dirección O-L, e en San Fernando de Apure úneselle o río Portuguesa pola marxe esquerda ata desembocar no Orinoco cerca de Caicara do Orinoco.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Estado federal de Venezuela (76.500 km2, 376.220 h [estim 1995]). Excepto o O do territorio, que é montañoso, o territorio está formado polos Llanos, bañados polos ríos Apure, Auraca, Capanaparo e Siranuco. A principal actividade é a gandería, especialmente de cabalos e vacas. A capital é San Fernando de Apure (72.733 h [1992]).
-
RIOS
Río do Perú, o máis importante dos dous ríos que forman o Ucayalí (855 km).
VER O DETALLE DO TERMO -
DEPARTAMENTOS
Departamento do Perú (20.896 km2; 376.400 h [estim 1991]. A capital é Abancay (28.100 h [1989]).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Acción de apurar.
-
Situación complicada que implica unha solución xeralmente difícil.
-
Sensación de vergoña ante determinadas persoas ou circunstancias.
-
-
-
Incitar o can para que ataque.
-
Encirrar as persoas para que discutan ou pelexen.
-
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘pagar’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
de apurrir.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘pagar’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de aves da familia dos apódidos ao que pertence o cirro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome latino da constelación Ave do Paraíso.
-
-
Facer forza ou darlle un golpe a algo ou a alguén coa intención de movelo do seu sitio.
-
Ser algo o motivo polo que se leva a cabo unha acción.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Golpe que se dá a algo ou a alguén para movelo do sitio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Capela do Palacio de Carlomagno en Aquisgrán. Comezada no ano 796 e rematada polo arquitecto Otón de Metz no 805, inspirouse en San Vitale de Ravenna. Aínda que restaurada varias veces, conserva a estrutura orixinal: rotonda de planta octogonal cuberta cunha cúpula de pedra e rodeada por unha nave de dezaseis costados.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ara romana dedicada aos deuses lares que chegou intacta ata o ano 1601, cando o arcebispo Xoán de San Clemente, quizais aconsellado por Ambrosio de Morales y Oliva, decidiu borrar a inscrición por considerala de orixe pagá. Segundo a tradición trátase da lápida que os discípulos do Apóstolo levantaron sobre o seu sepulcro. Foi descuberta polo bispo Teodomiro no s IX. En virtude da Concordia de Antealtares pasou a ser propiedade dos monxes dese mosteiro.
-
-
Relativo ou pertencente aos arapaho ou á súa lingua.
-
Individuo dun pobo de fala algonquina de América do Norte que habitaba na parte occidental da área dos bosques orientais, ao norte do Missouri, onde se dedicaba á agricultura; máis tarde pasou á área das praderías (no curso superior dos ríos Prata e Arkansas), onde se volveu cazador de bisontes.
-
Subgrupo de linguas indíxenas de América do Norte da familia algonquina, do cal existen actualmente dous dialectos: o arapaho propiamente dito e o atsina. O número de falantes é inferior a 10.000.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Peixe osteoglosiforme que pode acadar máis de 5 m de lonxitude e 200 kg de peso, de corpo robusto, comprimido lateralmente e recuberto de grandes escamas. É de cor gris, con reflexos azuis ou vermellos. Ten a boca grande, provista de dentes no padal e na lingua. Vive en grandes ríos do norte do Brasil e das Güianas. De carne apreciada, constitúe o maior peixe de auga doce.