apurrar

(< orixe onomatopeica)

v t
Incitar o can para que ataque.
Sinónimos: azurrar.
v t
Encirrar as persoas para que discutan ou pelexen.

Ex: Debemos ter coidado de non apurralos porque non se levan moi ben.
Sinónimos: azurrar.
v
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘pagar’.
Sinónimos: apurrir.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO apurrar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurro
apurras
apurra
apurramos
apurrades
apurran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurraba
apurrabas
apurraba
apurrabamos
apurrabades
apurraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurrei
apurraches
apurrou
apurramos
apurrastes
apurraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurrara
apurraras
apurrara
apurraramos
apurrarades
apurraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurrarei
apurrarás
apurrará
apurraremos
apurraredes
apurrarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurraría
apurrarías
apurraría
apurrariamos
apurrariades
apurrarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurre
apurres
apurre
apurremos
apurredes
apurren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurrase
apurrases
apurrase
apurrasemos
apurrasedes
apurrasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurrar
apurrares
apurrar
apurrarmos
apurrardes
apurraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
apurra
-
-
apurrade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles apurrar
apurrares
apurrar
apurrarmos
apurrardes
apurraren

Xerundio apurrando

Participio apurrado
apurrada
apurrados
apurradas