"RAM" (Contén)

PERSOEIRO

Economista e publicista escocés. Iniciador da historiografía económica, ademáis das súas edicións de obras de A. Smith e de D. Ricardo, publicou un dos primeiros estudios do pensamento económico, Discourse on the Rise, Progress, Peculiar Objects and Importance of Political Economy (1824) e tamén a obra bibliográfica exhaustiva Literature of Political Economy (1845).

PERSOEIRO

Poeta e ensaísta venezolano. Doutor en Ciencias Políticas e Sociais, preside a Biblioteca Ayacucho, un ambicioso proxecto editorial en que se recolle unha selección de textos desde a época precolombina ata a actualidade. Interesado pola produción literaria do seu país, publicou os estudios La nueva poesía venezolana (1959) e Vida y letra en el tiempo (1988). Ademais, é autor de numerosos libros de poemas, como Edad de la esperanza (1947), Los caminos del hombre (1958) e Oficio de la palabra (1989). Foi galardoado co Premio Boscán (1953), co Premio Internacional Simón Bolívar (1957) e co Premio Nacional de Literatura de Venezuela (1961).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cerceda baixo a advocación de santo André.

PERSOEIRO

Arqueólogo e historiador da arte. En 1916 foi nomeado director do Museo Arqueológico Nacional. Catedrático de Arqueoloxía da Universidad Complutense de Madrid desde 1912, dirixiu as escavacións de Numancia e Mérida. Escribiu monografías e artigos sobre arqueoloxía e historia da arte. Publicou El sortilegio de Karnak (1880).

1. 1. Obra teatral en que se asocian intimamente texto e música. Apareceu a mediados do s XVIII, e consistía na declamación do texto sobre un fondo musical instrumental. A obra máis característica deste xénero é Pygmalion (1762), de Jean-Jacques Rousseau.

   2. Primitiva ópera italiana do s XVII.

2. Situación esaxerada ou falsamente patética.

GALICIA

Filólogo e historiador. Doutorouse en Filosofía e Letras na Universidad de Madrid (1893), onde foi discípulo do profesor M. Menéndez Pelayo. Catedrático de Filoloxía Románica (1899-1939) na Universidad de Madrid, consagrouse ao estudo da épica medieval e emprendeu a investigación rigorosa das crónicas medievais, ademais de interesarse polos aspectos sincrónicos da lingua e da dialectoloxía. En 1901 foi elixido membro da Real Academia Española, que presidiu nos períodos 1925-1939 e 1947-1968. A partir de 1910 dirixiu o Instituto de Estudios Históricos e, en 1914 fundou a Revista de Filología Española. Durante a Guerra Civil refuxiouse en Cuba e Nova York, e ao seu regreso iniciou a publicación de Historia de España (1947), que dirixiu, e na que colaboraron máis de 250 especialistas españois e estranxeiros. A súa grande obra Cantar de Mio Cid (1908-1912), en tres volumes, contén o texto paleográfico e crítico do manuscristo da xesta e constitúe un estudo capital da lingua castelá da época,...

PERSOEIRO

Espía, fillo de Caridad de Río Hernández. Foi axente do Narodnij Komissariat Vnutrennikh Del (NKVD), baixo o nome de Jacques Mornard, e conseguiu gañar a confianza de Lev Trockij, a quen asasinou en México o 20 de agosto de 1940. Foi xulgado e condenado a 20 anos de reclusión. Ao liberalo en 1960, residiu en URSS e posteriormente en Cuba.

GALICIA

Entallador. Traballou no Hospital Real, na capela de santa Catarina e na caixa dun órgano da catedral de Santiago de Compostela. Tamén realizou un retablo para a capela de Santa Mariña Dozo de Cambados e unhas reixas de madeira para unha das capelas de Santa María a Maior de Pontevedra.

GALICIA

Filóloga e política. Foi alcaldesa de Ares (1983-1987), deputada ao Parlamento de Galicia (1989-1993), membro da Comisión Executiva Nacional Galega do PSdeG-PSOE (1987-1994) e secretaria de Movementos Sociais e Participación Cidadá (1988-1995). Foi asesora na delegación social española no Parlamento Europeo (1995-1999) e deputada europea desde 1999.

PERSOEIRO

Historiador da arte. Estableceuse en Barcelona en 1944 e especializouse na pintura hispánica do Renacemento, en Josep de Ribera, Francisco de Goya e Pablo R. Picasso. En 1985 dirixiu unha Historia Universal del Arte.