"Bra" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1231.

  • PERSOEIRO

    Historiador, arqueólogo e político. Nomeado par do reino (1887), adheriuse posteriormente ao Partido Republicano (1907) e foi presidente da Câmara Municipal de Lisboa (1908-1910). Trala proclamación da República Portuguesa foi elixido senador (1911). Foi presidente e director da Academia de Ciências de Lisboa e fundou o Arquivo Histórico Português, a primeira revista de investigación histórica de Portugal (1903). Das súas obras destacan Vida e Obras de Gil Vicente e As sepulturas do Espinheiro (1901).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Bispo de Dumio e arcebispo de Braga. Vinculado á familia do Rei Sisenando, trala morte dos seus pais formouse na escola episcopal de Palencia. Despois da súa ordenación impulsou a vida monacal e fundou os mosteiros de Compludo, preto de Astorga, e diversos cenobios, como San Pedro de Rupiana. O Rei Recesvinto nomeouno abade-bispo de Dumio (653-656) e máis tarde consagrouno arcebispo de Braga (665-667) e metropolitano de Galicia. Fundou diversos mosteiros en Galicia -entre outros, o Peonense, na ría de Pontevedra, ou o de Castrobón-, en Andalucía e nos arredores de Braga. Atribúenselle dúas regras monásticas, a máis importante foi a Regula monachorum.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da Comunidad Autónoma de Madrid, situado ao S da capital (163.567 h [1996]). É unha cidade dormitorio e un centro industrial (automóbil, alimentación, metal, mobles e artes gráficas).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado no sector de levante da provincia, no límite con Ciudad Real (2.103 h [1996]). Destaca a agricultura de secaño (oliveiras e cereais) e o armentío ovino. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa da Asunción, a ermida de Santa Ana e o Pingote de Santa Ana.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da verba dos arxinas, ou xerga dos canteiros, que corresponde á voz ‘lingua’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Economista e político. Nos seus estudios sobre o desenvolvemento da economía norteamericana trala Segunda Guerra Mundial analizou a incidencia dos oligopolios sobre o mercado libre e realizou unha crítica ao papel da publicidade nas sociedades capitalistas, nas que defendeu unha relativa intervención do Estado. Editor da revista Fortune, foi autor de publicacións como A Theory of Price Control (1952), American Capitalism (1952), The Affluent Society (1958), The New Industrial State (1967), Economics and the Public Purpose (1973), The Age of Uncertainty (1976) e The Good Society: the humane agenda (1996).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto e político. Profesor na Escola Superior de Arquitectura da Coruña. Titulouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid na especialidade de urbanismo (1972). Realizou, entre outras obras, a casa do concello de Forcarei (1974), a gardería municipal do Grove (1980), a rehabilitación de vivendas en Vilaboa e Viascón (Cotobade), polo que recibiu un accésit no I Premio Julio Galán en 1991, e dos casaríos de Igrexa Vella para albergues de peregrinos en Triacastela, polo que recibiu o VI Premio COAG de Arquitectura en 1994, e diversos edificios no polígono de Fontiñas (Santiago de Compostela). Membro do Partido Comunista de Galicia, participou na constitución da Xunta Democrática de Galicia, na Comisión Mixta de Transferencias Xunta-Estado, na primeira Comisión Xestora do Plan Director Territorial de Galicia e foi concelleiro en Pontevedra (1979). Foi membro da Xunta de Goberno do COAG e presidente da delegación do COAG en Pontevedra. Participou en diversos congresos e exposicións...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte da armadura de guerra que cobre e protexe o brazo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político. Senador republicano en 1859, e congresista en 1863, en 1876 converteuse en líder do partido e foi elixido presidente dos EE UU en 1880. Morreu asasinado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Huelva, Andalucía, situado no baixo val do río Odiel (11.166 h [1996]). No termo está o encoro de El Sancho, que permitiu a extensión do regadío. En secaño, cultívanse cereais, oliveiras e viña. Hai actividade industrial (fábricas de cemento, materiais de construción e produtos alimentarios) e comercial. Conquistada aos árabes por Afonso X o Sabio, Carlos V converteuna en marquesado e concedeulla a Alfonso de Zúñiga.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ǧ ubrān Khalīl.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Carente de pelos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar, conde de Glimes de Brabante e do Sacro Imperio. Durante a Guerra de Sucesión serviu a Filipe V e loitou en Xibraltar (1704-1705), Almansa e Tortosa (1711), onde acadou o grao de tenente xeneral e foi gobernador (1715). Capitán xeneral de Castela a Vella (1727) e de Catalunya (1735-1737 e 1738-1742), no 1746 concedéronlle o título de Grande de España.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Atleta. Especializado nas carreiras de fondo, participou nos Xogos Olímpicos de Seúl 1988, Barcelona 1992 e Atlanta 1996. Proclamouse campión de Europa de campo a través coa selección española en 2001 e subcampión en 1995. En 1997 debutou en maratón, proba na que ostentou provisionalmente a mellor marca de Europa. En 2002 formou parte do equipo español vencedor na Copa de Europa de Maratón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e xornalista. Afiliado ao progresismo radical, fundou o diario satírico El Guirigay, no que escribía baixo o pseudónimo de Ibrahim Clarete. Deputado en Cortes (1841), opúxose á rexencia de B. Espartero e participou activamente nas revoltas de Barcelona (1842) e Torrejón de Ardoz (1843). Tras acceder á xefatura do goberno moderado (1843-1844), iniciou unha política de corte autoritario, polo que foi destituído en abril de 1844. Nomeado embaixador en Portugal (1844-1846) e posteriormente ministro da Gobernación (1866-1868) do gabinete de R. M. Narváez, fíxose cargo da presidencia do goberno trala morte do xefe de gabinete (abril de 1868). Exiliado a Biarritz trala revolución de setembro, adheriuse ao carlismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico neerlandés. Estudiou a estrutura atómica dos elementos baseándose nas características dos espectros correspondentes. En 1925, xuntamente con Uhlenbeck, avanzou a teoría do spin electrónico. Foi editor de diversas revistas de física.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Serie de televisión baseada na triloxía homónima de Gonzalo Torrente Ballester composta polas novelas El señor llega (1956), Donde dá la vuelta el aire (1960) e La pascua triste (1962). Producida por Arte-7 para Televisión Española, foi dirixida por Rafael Moreno Alba. Rodouse entre decembro de 1980 e xullo de 1981 e constaba de trece capítulos dunha hora de duración. A súa emisión situouno como o cuarto programa máis visto do ano (1982) e nunha das series de maior éxito na historia de TVE. Os seus exteriores rodáronse na vila pontevedresa de Bueu, contou cun orzamento importante e cun elenco encabezado por Charo López, Eusebio Poncela, Carlos Larrañaga, Amparo Rivelles, Rafael Alonso, José María Caffarel e Rosalía Dans, entre moitos otros. Anos despois, a serie foi reemitida polo Centro Territorial de TVE en Galicia en versión dobrada ao galego.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Director de escena. Iniciou a súa carreira no Teatro Nacional de Zagreb en 1922 e participou no desenvolvemento do teatro croata e iugoslavo. En 1926 ocupou o posto de director do Teatro Nacional de Belgrado, que tivo que abandonar en 1929 debido á súa orientación política progresista, momento no que decidiu traballar en teatros de vilas e cidades. Entre 1947 e 1949 estableceu o Teatro Nacional esloveno de Ljubljana, e entre 1949 e 1953 volveu ao Teatro Nacional de Croacia para rematar a súa carreira no Teatro Dramático de Zagreb, que dirixiu entre 1954 e 1961. A súa obra abrangue todos os rexistros, desde a traxedia á ópera, e co seu traballo contribuíu á promoción de diversas xeracións de intérpretes e creadores teatrais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Filólogo irlandés. Publicou varios traballos sobre a literatura do norte de India. Realizou a primeira bio-bibliografía da literatura das linguas indoiranias, cun traballo xeral da súa distribución e afinidades lingüísticas. A partir de 1898 residiu e traballou en Camberley, onde traballou no Linguistic Survey of India (1898-1928), que ofrece información sobre unhas 350 linguas e dialectos de India. Tamén destacan as súas obras Bihar Peasant Life (1885), Seven Grammars of the Dialects and the Subdialects of the Bihárí Language (1883-1887) e A Ditionary of the Kāsmīrī Language [...] (1916-1932).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Colectivo fundado na Coruña a comezos de 1934, polo anarquista arxentino de orixe grega, Antonio Fournerakis, o palentino retornado de América, Ildefonso González, e o zapateiro coruñés, Antonio Varela. Integrado na FAI e con grande influencia nas Juventudes Libertarias herculinas, comezou a súa andaina como editor do voceiro anarquista de igual denominación, disolveuse tralo asasinato de Fournerakis e Varela, en xullo de 1937.

    VER O DETALLE DO TERMO