"Rei" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Francia (1643-1715), fillo de Luís XIII e de Ana de Austria. O seu reinado comezou baixo a rexencia da súa nai e o goberno de G. R. Mazzarino, caracterizado polas revoltas internas, como a da Fronda (1648-1653), e a Paz de Westfalia (1648). Casou coa infanta María Tareixa de Austria en cumprimento do acordado na Paz dos Pireneos coa monarquía hispánica (1659). O seu goberno comezou en 1661 e levou á práctica as formas de goberno propias da monarquía absoluta. Defendeu unha política de corte imperialista en Europa, e reformou o sistema tributario, fomentou a prosperidade do comercio e da industria e favoreceu a creación dunha mariña potente, coa colaboración de ministros como Colbert. Ocupou os territorios de Austria na fronteira flamenga (1667) durante a Guerra da Devolución. A formación da Triple Alianza da Haia detivo a expansión francesa e obrigouno a aceptar o Tratado de Aquisgrán (1668). Emprendeu unha política violenta no Mediterráneo, con ataques contra o N de África e Xénova,...

GALICIA

Militar. Tenente de fragata (1776), loitou como voluntario no exército sueco durante a guerra entre Suecia e Rusia (1788), polo que recibiu do Rei Gustavo III de Suecia a Cruz da Espada. Participou a bordo dunha escuadra inglesa na Guerra da Independencia Española (1808-1814). Escribiu un Plan de campaña ofensiva y combinada de mar y tierra contra los Estados Unidos de la América Septentrional.

1. Relativo ou pertencente á madeira.

2. Persoa que comercia ou traballa con madeira.

1. Que está en proceso de maduración, especialmente o froito.

2. Lugar da casa propio para poñer as froitas a madurar.

3. Inflamación infecciosa dun furúnculo.

GALICIA

Xurista e escritor. Foi un dos fundadores do Seminario de Estudos Galegos (1923), onde traballou na área de filoloxía. Colaborador de diversas publicacións periódicas, como El Pueblo Gallego, Nós e A Nosa Terra, xunto con Filgueira Valverde, Lois Tobío e Cordal Carús, contribuíu á elaboración do Vocabulario popular galego-castelán, que se entregaba con El Pueblo Gallego. Ademais de diversos artigos de ensaio, publicou, dentro da colección Lar, os relatos O kalivera 30 H.P. (1926) e O filósofo de Tamarica (1926).

PERSOEIRO

Compositor arxentino. Dirixiu en Bos Aires un coro galego co que gravou varias cancións galegas. Estreáronse en Santiago de Compostela (1964) sete números da súa Cantata escénica de Macías o Namorado, en que colaboraron Otero Pedrayo, Cabanillas e Antonio Lorenzo. Realizou as cancións Longa noite de pedra e Tempo de chorar de Celso E. Ferreiro e Sin niño e Arredor de min de Rosalía de Castro, e musicou os seis poemas galegos de Federico García Lorca (1995).

REINOS

Imperio musulmán fundado polos mandés entre Níxer e Senegal, que se estendeu entre os ss XIII-XVII. Cara a 1230, Sunjara estableceu as bases da súa organización económica -basicamente dependente da función intermediaria entre os depósitos de ouro de África central e os mercadores árabes e bérberes- e administrativa, asimilou o antigo Reino de Ghana e someteu os estados veciños a vasalaxe. Nos tempos de Gongo Mūsà coas anexións de Songhai (1325), Tombouctou (1336) e Gao, o seu territorio estendeuse e acadou o seu máximo esplendor. A partir do s XV acelerouse a súa decadencia e finalmente desapareceu a finais do s XVII.

REINOS

Territorio que comprendía Mallorca, Eivissa, os condados do Rosellón e Sardeña, o señorío de Montpellier e outros territorios occitanos, e posteriormente Menorca. Foi creado á morte de Xaime I de Aragón en 1276. Co Decreto de Nueva Planta do 28 de novembro de 1715, converteuse nun simple título nobiliario.

1. Que manobra con facilidade, xeralmente o barco e as tropas militares.

2. Que manobra con malicia para conseguir algo.

PERSOEIRO

Emperador de Trebisonda (1238-1263), fillo de Aleixo I de Trebisonda. Membro da familia dos Comneno. Non puido manter o poder debido aos ataques dos turcos selxúcidas e os mongois. Despois da Batalla de Arunga (1244) recoñeceuse vasalo do gran khan mongol.

GALICIA

Escultor. Coñecido como Acisclo Manzano, formouse como entallador na Escola de Formación Profesional Acelerada de Ourense e en 1958 ingresou na Escola de Artes e Oficios Mestre Mateo de Santiago de Compostela. De regreso a Ourense relacionouse con Xaime Quessada e Xosé Luís de Dios e participou nas actividades do grupo O Volter. Durante as súas viaxes por Europa coñeceu a escultura clásica e a obra de A. Giacometti ou C. Brâncuşi. Iniciou, desde a década de 1960 a renovación da escultura galega, intentándoo desde posicións de vangarda, cunha simbiose entre o mundo mediterráneo e o atlántico. A vinculación co Mediterráneo provén da admiración pola Grecia clásica, a súa estancia en Eivissa e os materiais coma o barro; mentres que o seu atlantismo refírese ao seu sensualismo e un certo lirismo que acompaña as súas obras. Traballou nunha obra neofigurativa, que combinou figuración e abstracción, en esculturas onde a figura humana está sempre presente, de forma fragmentada (Torso de dama,...

PARROQUIA

Parroquia do concello do Corgo baixo a advocación de santa María.

1. marusía.

2. Marea que se dá cando o mar baixa ou sobe máis ca nas mareas habituais. Ten lugar no novilunio e no plenilunio, cando as atraccións, lunar e solar, actúan nunha mesma dirección e os seus efectos se suman. OBS: Tamén se denomina mareas vivas.