"lla" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta francés. Coñecido como Vaillant, recibiu a influencia de Alain Chartier. É autor dos poemas Mon temps perdu (O meu tempo perdido), Mon temps recouvré (O meu tempo recuperado) e Cornerie des anges, poema burlesco sobre o Xuízo Final.

PUNTA

Punta do extremo sudoriental da Illa de Arousa (na parroquia e concello homónimos), situada ao O da punta Arnelas.

PERSOEIRO

Debuxante, litógrafo e ilustrador. Coñecido como Paul Gavarni, traballou nas revistas La Mode, Charivari e L’Illustration. En 1883 fundou o Journal des gents du monde para o que compuxo textos e ilustracións. Publicou as series Les Étudiants (Os Estudiantes, 1838-1840), La prison de Clichy (A prisión de Clichy, 1840), Les lorettes (As damas, 1841), Carnaval (Carnaval, 1841-1843) e os debuxos Masques et visages (Máscaras e rostros, 1851-1858). Durante a súa estancia en Inglaterra (1847-1851) analizou e comparou a vida dos pobres e dos ricos en Gavarni en Londres (1849).

FAMILIAS

Familia de mecenas italiana orixinaria de Siena. Localizada en Alemmano (1277), o nome provén dun neto deste, Chigio. En 1377 adquiriron o grao de nobreza sienesa e en 1509 engadiron o apelido de Della Rovere. Agostino Chigi o Magnífico (Siena 1465 - Roma 1520) banqueiro da corte dos papas, instalouse en Roma en 1485. Baixo a súa protección, Baldassare Peruzzi construíu a Villa Farnesina. Fabio Chigi (Siena 1599 - Roma 1667) accedeu ao solio pontificio co nome de Alexandre VII e formou a Biblioteca Chigiana, incluída na Vaticana. Fabio Chigi (Siena 1631-1693) e Segismondo Chigi (? 1649 - 1677) mandaron construír o palacio Chigi en Roma, no que traballaron Giacomo della Porta, Carlo Maderno e Felice della Greca.

1. Rillador de ata 30 cm de lonxitude, cos ollos grandes e as orellas arredondadas. O seu pelame, longo, sedoso e moi suave, é un dos máis apreciados en peletería. É unha especie monógama. Viven en zonas restrinxidas dos Andes de Chile, Bolivia, Arxentina e Perú, a unha altitude de 3.000-5.000 m, especialmente en paraxes rochosas, pero practicamente extinguidas en estado salvaxe, por mor da intensa caza á que se veñen sometendo para obter a súa pel. Actualmente, existen granxas de chinchillas en distintos lugares do mundo que satisfán as necesidades do mercado.

2. Pel deste animal.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Albacete, Castela-A-Mancha, situado ao SL da cidade de Albacete (3.153 h[1996]). A economía baséase na agricultura de secaño (cereais e vides) e na gandería. A vila de Chinchilla, que foi cabeza de marquesado de Villena, conserva edificios góticos e renacentistas.

1. Ruído producido polo movemento dos chocallos que levan pendurados ao cinto do seu traxe os cigarróns e os choqueiros.

2. Chiste groseiro ou broma descortés.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sobrado baixo a advocación de santa María.

GALICIA

Escritora. Da súa produción destaca El cinturón traidor de Cuba y otros cuentos de invierno (1985), O vasalo da armadura de prata (1987), Arte de acecho (1990) e Feitura de lume (1994).

ILLAS

Arquipélago que pecha a ría de Vigo formado por tres (morfoloxicamente dúas) illas principais: a illa de Monteagudo ou do Norte; a illa do Faro ou do Medio; e a illa de San Martiño ou do Sur, ademais dunha serie de illotes menores como o de Ruso, o dos Viños, Boeiro e Carabelos. O extremo setentrional do arquipélago é a punta Escodelo, na illa de Monteagudo, a 42° 15’ 8’’ de latitude N, mentres que o confín meridional está nos illotes que rodean a illa Boeiro, situada a 42° 10’ 44’’ de latitude N. O cabo dos Bicos, no S da illa de San Martiño, é o punto máis oriental (8° 53’ 17’’ de lonxitude O) e a punta do Cabalo, no N da illa de Montegudo, é o máis occidental (8° 55’ 3’’ de lonxitude O). As dúas illas de maior extensión, Monteagudo e O Faro, presentan unha orientación N-S e están unidas por unha formación sedimentaria cuaternaria de area, a Barra de Rodas, na que se establece o sistema de dunas de Figueiras-Mixueiro e dá lugar á lagoa dos Nenos. Administrativamente, constitúe unha parroquia...

1. Porción de comida que levan as aves no peteiro para as súas crías.

2. Cousa escasa, de pouco valor ou de pouca importancia.