"Arce" (Contén)

GALICIA

Actor e director teatral. Comezou a súa actividade no grupo de teatro da Universidade Laboral da Coruña no ano 1976 e posteriormente participou en numerosos grupos como Danthea, Escola Dramática Galega, Ollomol Teatro Submarino, O Moucho Clerc, Teatro do Atlántico, Centro Dramático Galego, Teatro do Aquí, Ollomoltranvía e Mofa e Befa. Con estas compañías traballou en diversos espectáculos como Os perxuicios do tabaco, de Chejov (1976); Adeus Madelón, de Manuel Lourenzo (1987); Moleques, de Marcos Orsi (1989); O Rousinhol da Bretanha, de Quico Cadaval (1991); Historia de Neera, de Roberto Salgueiro (1990); O incerto señor Don Hamlet, de Álvaro Cunqueiro (1991); Anxeliños, de Vidal Bolaño (1997); Para ser exactos, creación do grupo Ollomoltranvía (1997); Commedia (un xoguete para Goldoni) (1993) e Raíñas de pedra (1994), ambas as dúas de Cándido Pazó; tamén participou na representación de Clownfutbol...

PERSOEIRO

Sindicalista e político. Obreiro metalúrxico e militante comunista dende 1935. Nos anos sesenta foi un dos fundadores do sindicato Comisiones Obreras (CC OO), do que foi secretario xeral (1976-1987) e presidente honorífico (1987-1996). O seu activismo político e sindical levouno ao cárcere en varias ocasións entre 1967 e 1976. Foi deputado por Madrid do Partido Comunista de España (PCE) na lexislatura constituínte (1977-1979) e na primeira lexislatura (1979-1982). Escribiu Charlas en la prisión (1974), onde evoca a loita antifranquista e os seus longos encarceramentos, e Confieso que he luchado (1990), un libro de memorias.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Malia comezar a súa carreira de forma exitosa dirixindo filmes como Mort en fraude (Morto fraudulentamente, 1956) e Orphée noir (Orfeo negro, Palme d’or no Festival de Cannes en 1959 e Oscar da Academia de Hollywood en 1960), os seus intentos por especializarse no exotismo non deron o resultado previsto. Realizou tamén Le mur de l’Atlantique (A parede do Atlántico, 1970) e Otalia de Bahia (1976), entre outras.

MUNICIPIOS

Municipio do Principado de Asturias, capital da comarca de Las Brañas (18.110 h [1996]). Sitúase no val onde o río Luiña ou Naviego desemboca no Narcea. Centro agrícola, destacan os cultivos de millo, hortalizas, viña e árbores froiteiras. Co gallo da importancia da cría de gando ovino e bovino, celébranse na localidade feiras de sona. O sector mineiro provocou un auxe económico que contribuíu ao desenvolvemento urbano. Durante o reinado de Fernando III o Santo Cangas del Narcea converteuse en vila. A basílica de Santa María Magdalena, erixida no 1642, está declarada Ben de Interese Cultural.

GALICIA

Arqueólogo. Doutor en Historia coa tese A cultura castrexa na bacía media do río Ulla, especializouse en diferentes aspectos da cultura castrexa, sobre todo relacionados co seu patrón de asentamento, e defendeu unha postura “pacifista” da súa organización. Dirixiu as escavacións de varios castros na Terra de Trasdeza, do castro da Forca (A Guarda) e de diferentes puntos de Lucus Augusti. Colaborou, entre outras, nas revistas Brigantium, Gallaecia, Zephyrus, Trabalhos de Arqueologia e Etnologia e Trabajos de Prehistoria. Participou en obras colectivas como Concepcións espaciais e estratexias territoriais na historia de Galicia (1993), A cultura castrexa galega a debate (1996) e El oro y la orfebrería prehistórica de Galicia (1996) e coordinou a Historia da arte galega (1999). É autor de Povoamento castrexo e romano da Terra de Trasdeza (1986), Castro da Forca (A Guarda Pontevedra: campaña...

1. Lámpada de aceite que funciona combinando un mecanismo de reloxería e un pistón, inventada polo reloxeiro francés Bertrand Guillaume Carcel (1750-1812).

2. Antiga unidade de medida aplicada á intensidade luminosa, e, no sistema racionalizado, amplitude de fluxo luminoso; equivale a 9,87 candeas.

MUNICIPIOS

Municipio da Ribera Alta, na Comunitat Valenciana, no val do mesmo nome (2.022 h [1996]). Aínda que predominan no municipio as actividades vinculadas co sector servicios, a agricultura ocupa boa parte da poboación, especialmente os cultivos de cereais, arroz, legumes e laranxas. Na industria destacan pequenas fábricas de augardente.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Adscrito ao realismo poético, é o autor de destacadas películas que se poden incluír dentro desta tendencia: Drôle de drame (Estraño drama, 1937) e Le jour se lève (O día comeza, 1939). En Les visiteurs du soir (Os visitantes da tarde, 1942-1943) e Les enfants du Paradis (Os nenos do Paraíso, 1943-1945) establece, en clave, unha vontade de definición estética semellante á de Prévert. Entre as súas obras posteriores destacan Juliette et la clef des songes (Xulieta e a chave dos soños, 1951) e La Bible (A Biblia, 1976).

PERSOEIRO

Teólogo dominicano. Foi discípulo de Gardeil, Mondonnet, Lagrange e Sertillanges en Le Saulchoir, onde ensinou posteriormente. Mestre en teoloxía (1931), especializouse en historia da teoloxía medieval. En 1942 foi desposuído da súa cátedra. O seu pensamento influíu moito no movemento de reforma que conduciu ao Vaticano II.

PERSOEIRO

Político e xeneral romano. Exerceu o consulado en cinco ocasións. Durante o primeiro consulado someteu a Galia Cisalpina (222 a C). Á fronte dos restos do exército romano detivo a Aníbal durante a segunda Guerra Púnica (215 a C) atacou as bases dos cartaxineses en Sicilia e sitiou Siracusa. Dirixiu novas campañas contra Aníbal e conseguiu a súa retirada ao Brucio. No seu quinto consulado morreu nunha emboscada.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Neto de Marco Claudio Marcelo. Exerceu como pretor en Hispania no 169 a C e foi nomeado cónsul no 166 a C e no 155 a C. No terceiro consulado (152 a C) ocupouse da sublevación celtibera de Hispania, onde buscou o diálogo. A intolerancia do Senado romano, dirixido polos Escipións, obrigouno ao enfrontamento. Despois de sitiar Numancia, acadou un tratado de paz cos pobos celtiberos e fundou a colonia romana de Corduba.

PERSOEIRO

Lingüista. Especializouse en temas de lingüística xeral, etnografía e socioloxía lingüística. Aplicou á lingüística métodos estatísticos e matemáticos, e estudiou o nexo que hai entre a linguaxe e a estrutura social. Das súas obras cómpre destacar a dirección de Les langues du monde (As linguas do mundo, 1924), con A. Meillet, e os libros Linguistique et matérialisme dialectique (Lingüística e materialismo dialéctico, 1948), Histoire d’une langue: le français (Historia dunha lingua: o francés, 1950) e Pour une sociologie du langage (Para unha socioloxía da linguaxe, 1956).

PERSOEIRO

Enxeñeiro aeronáutico. Interesado desde novo pola aviación, desenvolveu melloras nos avións franceses da Primeira Guerra Mundial. Desde 1945 construíu un holding industrial e financeiro moi diversificado, que tiña como núcleo a sociedade Avions Marcel Dassault, que realizou os modelos dos grandes cazas Mirage e Mystère.