"CIC" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Cicerón.

2. Que ten semellanza ao estilo oratorio de Cicerón.

1. Lanzar un líquido ou un gas a presión.

2. Saír con forza un líquido ou un gas sometido a presión.

1. Chorro de auga ou vapor lanzado a presión.

2. Cano polo que sae a auga dunha fonte.

3. Tubo dunha xiringa.

4. Xiringa feita con cana e provista dun émbolo axustado con estopas, que se emprega para lanzar auga.

ENTRADA LARGA

Síntese de derivados da piridina por condensación de compostos carbonílicos con amoníaco ou aminas, nunha autoclave: A reacción é reversible e produce diferentes derivados da piridina e diversos subprodutos. Descubriuna en 1906 o químico ruso Eugenivic Čičibabin (1871-1945).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Taboada baixo a advocación de Santiago.

1. Relativo ou pertencente aos cicindélidos.

2. Coleóptero da familia dos cicindélidos.

3. Familia de coleópteros adéfagos, representada en todo o mundo por máis de 1.500 especies. Polo xeral son de cor verde metálica, con pintas vermellas e brancas. Son depredadores e os máis feroces de entre os insectos; aliméntanse de larvas de toda clase, de gasterópodos terrestres e doutros insectos. De costumes diúrnos, viven en lugares areosos, como praias ou ribeiras de ríos, regatos e camiños, nas marxes de campos cultivados e nos claros dos bosques. A familia, con 16 especies na Península Ibérica e nas Illes Balears, está representada en Galicia por: Cicindela hybrida riparioides, Cicindela campestris campestris, Cicindela maroccana pseudomaroccana, Lophyridia littoralis littoralis e Lophyra flexuosa.

ARQUIPELAGOS

Arquipélago do mar Exeo formado por vinte e catro illas maiores e unhas duascentas menores, que constitúe un nomós de Grecia (2.572 km2; 94.005 h [1991]). Destacan as illas de Siros, Delos, Andros, Melos, Tinos, Santorini, Naxos, Paros, Amorgós e Míkonos. A capital é Hermoúpolis, na illa de Siros (13.877 h [1981]). Os seus recursos principais, ademais do turismo, son a agricultura e a pesca. Estas illas poboáronse dende o Neolítico, no que destacou a denominada cultura cicládica que exerceu unha importante influencia artística sobre outros centros do Mar Exeo e que foi absorbida pola cultura micénica durante a Idade do Bronce. Incorporáronse á Liga de Delos (478-477 a C) e permaneceron baixo a influencia ateniense ata a Guerra Social (357-355 a C), cando se rebelaron. Sometidas a Macedonia e a Exipto de xeito alternativo, foron conquistadas no 88 a C por Mitrídates VI Eupátor, rei do Ponto, e posteriormente pasaron ao dominio de Roma. Na Idade Media estiveron baixo o...

1. Relativo ou pertencente ás illas Cícladas.

2. Cultura prehistórica das illas Cícladas desenvolvida desde finais do IV milenio ata o II milenio a C. Foi unha ponte entre o mundo asiático de Oriente Próximo e Creta, coa península grega. A época do florecemento correspondeuse co Eneolítico e a Idade do Bronce, cara ao 3000 a C. As posibilidades do comercio marítimo, no que destacaba a exportación de materias primas como a obsidiana da illa de Melos, déronlle unha gran vitalidade durante todo este período. Divídese en tres etapas: o cicládico antigo (2800-2000 a C), o cicládico medio (2000-1550 a C) e o cicládico recente (1550-1050 a C). A decadencia principiou a finais da Idade do Bronce, cara ao 1700 a C, cunha clara influencia micénica. Son características as figuras humanas de mármore, de formas xeométricas, que representan xeralmente figuras femininas como símbolo de fertilidade.