"Erva" (Contén)

PERSOEIRO

Xograr galego. Non se teñen datos documentais sobre el, pero, a xulgar pola súa colocación nos cancioneiros e por elementos internos da súa obra, debeu estar activo a mediados ou no terceiro cuarto do s XIII. Posiblemente visitou tamén a corte de Afonso X. O topos “san Servando”, repetido nas súas cantigas de amigo, talvez faga referencia á capela de San Servando de Pazos, situada na parroquia de Barxés (Muíños) ou en Becerreá. Consérvanse 23 composicións da súa autoría recollidas no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana, que se caracterizan pola variedade de estruturas estróficas e de rima: 17 cantigas de amigo (6 de romaría), 2 cantigas de amor e 4 escarnios sociais.

PERSOEIRO

Teólogo e erudito, abade de Ferrières (840). Coñecido como Lopo de Ferrières, encargouse de diversas misións diplomáticas para Carlos o Calvo. No terreo teolóxico, escribiu o Liber de tribus quaestionibus (editado en 1648), importante contribución á defensa do agostiñismo.

PERSOEIRO

Político e escritor. Dominicano e doutor en Teoloxía, secularizouse en 1802 e foi un independentista mexicano. Foi autor de Cartas de un americano al español (1811-1812) e Historia de la revolución de Nueva España (1813).

1. Máquina de pequenas dimensións que se usa para imprimir. De presión plana, consta de catro partes principais: armazón, mecanismo de tintura, platina e tímpano.

2. Colar ortopédico que ten como finalidade manter inmóbil o pescozo pola presenza de lesións localizadas nestas zonas.

1. Relativo ou pertencente a Minerva.

2. Certame literario promovido pola Universidade de Santiago de Compostela desde 1536, como homenaxe ao seu fundador, Alonso de Fonseca. Convertéronse nunha referencia literaria e lingüística moi importante pois, malia que a maior parte dos autores que participaron nos certames enviaron as súas composicións en castelán e latín, houbo algúns que excepcionalmente compuxeron as súas obras en lingua galega. Dos certames anuais apenas quedan máis noticias ca as correspondentes á súa convocatoria. A única excepción constitúena as celebradas en 1697, ás que se presentaron máis de 100 autores, e das que se conserva unha recompilación incluída nun volume titulado Fiestas Minervales y Aclamación perpetua de las Musas à la inmortal memoria de el Ilustrissimo y Excelentissimo Señor D. Alonso de Fonseca, que se converteu na mellor representación da poesía barroca en Galicia. Coñécense ata un total de nove romances en lingua galega de especial interese lexicográfico para o estudo da lingua da época e cunha...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Huelva, Andalucía, situado na cabeceira do río Tinto (6.075 h [2001]). Economicamente conta co importante centro mineiro de Riotinto, con xacementos de pirita, cobre e manganeso; ademais de industria metalúrxica e alimentaria.

PERSOEIRO

Emperador romano (96-98). Membro da aristocracia senatorial, foi cónsul entre o 71 e o 90. Xa septuaxenario, sucedeu a Domiciano e tentou substituír o goberno militar e ditatorial por un principado aristocrático. Non puido evitar o pacto e o compromiso co elemento militar, afecto á memoria de Domiciano. Conseguiu consolidar a súa posición e deixar a Traxano, o seu herdeiro, nunha boa situación política.

1. Conxunto e disposición dos nervios dunha folla.

2. Conxunto de nervios.

1. Que ten nervios.

2. Aplícase ao insecto cos nervios das ás prominentes.

1. nervación.

2. Moldura saínte nas volutas oxivais ou nunha bóveda.

3. Reforzo, xeralmente en forma de cordón, que se coloca en certas pezas, especialmente de fundición, para asegurar a transmisión das forzas ás outras pezas e evitar a deformación ou as fendeduras por efecto de forzas secundarias. As nervaduras aumentan a resistencia e a rixidez da peza sen incrementar moito a sección nin o peso.

4. Conxunto e disposición dos nervios das ás dos insectos. Non é invariable, presenta características particulares para cada familia ou grupo, e os seus detalles teñen un valor sistemático.