"Román" (Contén)

Museo de titularidade estatal que creou en Madrid Benigno de la Vega-Inclán Flaquer, inaugurado en 1924. En 1931 foi incorporado ao Estado e desde 1968 foi integrado no Patronato Nacional de Museos. A súa colección abarca desde artes decorativas e mobiliario, ata pintura romántica, dos ss XVIII-XIX. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Movemento literario de reacción contra o naturalismo na literatura europea contemporánea que renovou parcialmente o romanticismo. É particularmente importante o conxunto de tendencias que se desenvolven na literatura alemá do período comprendido entre 1900-1920, encabezado por H. von Hofmannsthal, S. George, R. M. Rilke, R. Huch, e O. zur Linde, entre outros.

Arte de invocar os defuntos para obter   por medio deles, o coñecemento das cousas futuras. Existen testemuños da práctica desta arte en Babilonia, en Grecia e en Roma e tamén foi practicada polos hebreos. Entre os primeiros cristiáns foi condenada, e atópanse trazos na Idade Media e no Renacemento. Aínda subsiste, esporádica e clandestinamente en África ecuatorial, nas Antillas e en Tíbet.

Persoa que practica a nigromancia.

Corrente literaria francesa, dentro do xénero novelístico, nacida arredor da década de 1960 e contraria ás formas tradicionais da novela. Caracterízase pola expresión detallada dos acontecementos narrados e pola esquematización dos personaxes, co obxectivo de reproducir a realidade sen xuízos apriorísticos do autor, co conseguinte abandono da análise psicolóxica das personaxes. Os membros desta corrente conciben o mundo como se o narrador fora un cineasta que se limitara a captar as imaxes que se lle presentan diante e onde as situacións surrealistas e inconsistentes nunca teñen explicación por parte do narrador. Tivo un soporte teórico en diversos artigos e en Pour un nouveau roman (1963) do principal impulsor desta corrente, Alain Robbe-Grillet. Outros expoñentes destacados foron Nathalie Sarraute, Marguerite Duras, Claude Simon ou Michael Butor. En Galicia, esta corrente literaria influíu decisivamente nos traballos desenvoltos polos escritores incluídos no movemento da Nova Narrativa.

Adiviñación que se basea na interpretación dos soños. Presente nas relixións e culturas máis antigas, a verdadeira oniromancia presupón que os soños teñen unha linguaxe non comprensible para todos e que, polo tanto, precisan ser interpretados por persoas especializadas.

Colección dos cincuenta ordines litúrxicos romanos e romano-franceses máis antigos dos que se identificaron ata o de agora, que editou criticamente Michel Andrieu (1886-1956). O máis antigo parece ser o ORVI, datado en 650-700, que contén as cerimonias de bautismo, e o máis moderno a ORL, datado a mediados do s X, que explica todas as cerimonias do ano litúrxico. Moitos deles compiláronse no Pontifical Romano-Xermánico, do que dependen todos os pontificais e rituais romanos posteriores.

Xornal publicado na Cidade do Vaticano a partir do 1 de xullo de 1861. Subtitulouse “Giornale politico morale”, “Giornale quotidiano” e “Giornale quotidiano político religioso”. Foi voceiro propagandístico do Santo Pontífice e da Santa Sé e, en 1861, pasou a mans dos xornalistas Zanchini e Bastia. O 30 de xuño de 1865 tomou o control o marqués de Baviera e comezou unha nova etapa marcada pola independencia e a polémica con outras publicacións romanas. Aínda que publica documentos oficiais do Vaticano e está considerado como o seu órgano oficioso, é a Acta Apostolicae Sedis a que desenvolve esta función.

ou ponte vella ou ponte maior Construción situada sobre o río Miño ao seu paso pola cidade de Ourense. Construída en tempos de Traxano ou Augusto, sitúase na vía XVIII ou Nova, que unía Bracara Augusta con Lucus Augusti. Da primitiva fábrica romana consérvase parte das bases dos piares e o primeiro arco da marxe esquerda. Está formada por grandes perpiaños de granito, arcos de medio punto e apuntados e tallamares arredondados, agás un, que é triangular. Foi reformada e reconstruída en varias ocasións desde a época medieval ata o s XVIII e conserva sete dos máis de dez arcos que probablemente tiña en orixe. Foi declarada Ben de Interese Cultural en 1961.

Organización internacional impulsada desde Suíza, España e Países Baixos que agrupa a estudantes e intelectuais católicos con vista á difusión da mensaxe cristiá. Orixinouse nas reunións de estudantes promovidas por G. de Montenach e A. de Mun (1887). A fundación oficial tivo lugar en Friburgo (Suíza) en 1921, co nome de Asociacións Nacionais dos Universitarios Católicos. Foi continuadora da Auxilium Studiorum, que axudara aos estudantes católicos vítimas da Primeira Guerra Mundial (1914-1918), e organizouse, en 1946, en dúas ramas autónomas: Movemento Internacional dos Estudantes Católicos (MIEC) e Movemento Internacional dos Intelectuais Católicos (MIIC).

Adiviñación pola observación do lume, especialmente do movemento e da cor das chamas. Agrupa a capnomancia e a piroscopia.

Que ou quen padece piromanía.