"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Político. Foi presidente do Consello no 1893 e durante esta etapa, tomou duras medidas contra os anarquistas e rexeitou a separación entre Igrexa e Estado. Nomeado presidente da República no 1894, dimitiu un ano despois.

PERSOEIRO

Príncipe de Polonia e gran duque de Lituania, fillo de Casimiro IV de Polonia e de Isabel de Habsburgo, tivo como preceptor a Xoán Dlugloss, o célebre cóengo de Cracovia coñecido como Loginos. Cando o seu irmán maior Ladislao foi nomeado rei de Bohemia, converteuse en herdeiro directo da coroa polaca. Durante a ausencia de seu pai ocupouse da gobernación de Polonia "2 Stone Sans";"2 Stone Sans"; ( 1481-1483 "2 Stone Sans";"2 Stone Sans"; ) . O Papa León X declarouno beato e Adriano VI decretou a súa canonización en 1522. Escribiu poesías latinas dedicadas á Virxe. Na arte iconográfica leva manto e coroa principesca e, como atributos persoais, unha azuzena, símbolo da súa pureza, e unha pluma de ave, símbolo do seu labor literario; ás veces, leva tamén un lirio na man e unha coroa aos pés para reflectir a súa renuncia a loitar pola coroa de Hungría. É patrón de Lituania e a súa festividade celébrase o 4 de marzo. "2 Stone Sans"; "2 Stone Sans";

PERSOEIRO

Príncipe de Polonia. Logo de casar coa viúva de seu irmán, chegou a ser coroado rei en 1648. Non obstante , en 1669 decidiu abdicar para entrar no mosteiro parisino de Saint Germain-des-Prés, onde chegaría a cardeal. Na arte iconográfica leva unha coroa e un cetro real tirados aos seus pés, como símbolo da súa renuncia á dignidade real. É patrón de Polonia e dos xastres. "2 Stone Sans";"2 Stone Sans";

PERSOEIRO

Actriz cinematográfica. Coñecida artisticamente co nome de Joanna Cassidy, estudiou arte na University of Syracusa. Protagonizou con Harrison Ford Blade Runner (1982), de Ridley Scott. Participou tamén nos filmes: Bullit (1968), Under Fire (Baixo o lume, 1983), The Fourth Protocol (O cuarto protocolo, 1987), Chain Reaction (Reacción en cadea, 1996) e The Second Civil War (A segunda guerra civil, 1997).  

PERSOEIRO

Escritor, publicista e profesor. Foi profesor de filosofía na Universidad de Madrid, onde influíu na formación de Julián Besteiro. Tamén exerceu no colexio internacional, fundado por Nicolás Salmerón, e na Institución Libre de Enseñanza, na que figura xa na primeira xunta facultativa de 1876. Na ILE ocupou o cargo de director de segundo ensino e dirixiu o Boletín de la Institución Libre de Enseñanza, no que colaborou con 17 artigos entre 1880 e 1892. Realizou unha análise da situación educacional en Galicia e escribiu, entre outros, os artigos “Institución Libre de la Enseñanza” (1882), publicado en La Ilustración Gallega y Asturiana, e “Una misión pedagógica” (1885), publicado en Revista de España, onde analiza a situación das escolas de párvulos de Pontevedra e da Coruña. Publicou ademais La enseñanza del idioma (1889) e traduciu Los orígenes de la civilización, de Lubbock. Preparou o libro póstumo de Sanz del Río Análisis del pensamiento...

PERSOEIRO

Escritor. Pertenceu á orde dos xesuítas, foi cualificador do Santo Oficio, profesor de matemáticas en Madrid e un dos fundadores da Academia de la Lengua. Escribiu as vidas de san Estanislao de Kostka (1715), de san Luís Gonzaga (1726) e de Dionisio Rickel (1738), os libros Historia de la Compañía de Jesús en el nuevo reyno de Granada (1741) e Los varones ilustres de la Compañía (1734), unha Historia de la Academia e diversas obras científicas.

PERSOEIRO

Astrónomo francés. Profesor de astronomía na Universidade de Boloña, en 1667 chamouno Colbert para ser director do observatorio de París. Entre 1671 e 1684 descubriu catro satélites de Saturno e a división do anel deste planeta que leva o seu nome (división de Cassini). Mediu os períodos de rotación de Marte e Xúpiter. Estudiou, tamén, o movemento dos satélites de Xúpiter e publicou unhas táboas aplicables á navegación. Determinou a paralaxe solar e foi o primeiro en considerar cientificamente o fenómeno da luz zodiacal. Publicou Opera astronomica (Obra astronómica, 1666).

PERSOEIRO

Militar e político. Loitou en México, Cuba e Santo Domingo (1862-1871). Dominou a insurrección cantonalista de Cartagena (1873) e destacou na Terceira Guerra Carlista. Foi ministro da Guerra (1887) con Sagasta, deputado por Cartagena e senador por Canarias. Propuxo unha polémica reforma militar que non foi aprobada e dimitiu en 1889.

PERSOEIRO

Escritor. Participou na defensa da República española e na Resistencia francesa. Foi director do Musée National d’Art Moderne de París (1946-1964). Autor de novelas como Éloge de la folie (Eloxio da loucura, 1925) ou Le bel automne (O fermoso outono, 1950), cultivou tamén a poesía e o ensaio. Como crítico de arte publicou Panorama des arts plastiques (Panorama das artes plásticas, 1960) e organizou a exposición Les Sources du XX siècle para o Consello de Europa en 1960.

PERSOEIRO

Debuxante e pintor arxentino. Estudiou na Escuela Superior de Bellas Artes entre 1929 e 1932 e, en 1939, con André Lothe en París. Diplomouse tamén en arquitectura. Viaxou a Europa en diversas ocasións e aprendeu a técnica da augada. Traballou nos obradoiros de Spilimbergo e Ramón Gómez Cornet. Entre as súas obras destacan Homenaje a Spilimbergo (1956), Cabeza de niño (1948) e Maternidad (1963). Recibiu numerosos premios entre os que sobresaen o primeiro premio no Salón Nacional (1943), o primeiro premio da Bienal Internacional de México (1960) e o premio especial da Bienal Internacional de Saigón (1961). Foi membro da Academia Nacional de Bellas Artes.

1. 1. Froito do castiñeiro. Antano constituíu un elemento moi importante na dieta dos galegos. Isto debeuse tanto á súa abundancia como ao seu alto valor calorífico; de feito, en épocas de fame, a castaña foi o alimento que garantiu a supervivencia de moita xente. A partir do s XVIII foise substituíndo pola pataca, de orixe americana. Constitúe un alimento moi apreciado polo seu valor nutritivo e gastronómico. Consómese fresca ou maia. Antigamente, o costume era conservalas para que durasen todo o ano; nos Ancares, púñanas en salmoira e logo torrábanas, mentres que na Rúa de Petín se conservaban en area ou serraduras. A súa recolección ten lugar entre finais de setembro e principios de decembro. As castañas poden consumirse crúas, cocidas (en auga ou en leite) ou asadas. Cando se cocen coa casca denomínanse zonchos, mamotas ou zamelos. Para asalas hai que beliscalas e despois botalas nás brasas ou nun caldeiro furado. A castaña admite outras preparacións culinarias,...

   2. castaña boleca/bolerca/folga

      Castaña que non chegou á súa completa madureza e só ten pel.

   3. castaña bullada

      Castaña que se sacou do ourizo ou que caeu ela soa.

   4. castaña degraída

      Castaña madura que cae do ourizo.

   5. castaña do leite

      Castaña verde.

   6. castaña do san Martiño

      Castaña serodia, plana e alongada.

   7. castaña maia/do canizo/do carrizo/pisada/reseca

      Castaña sen pel e seca.

2. Nome que recibe nalgunhas zonas o tubérculo da pataca. OBS: Tamén se coñece co nome de castaña de/da terra, castaña da horta, castaña mariña e castaña das Indias. Esta acepción explícase porque a partir do s XVIII este produto americano vén substituír a propia castaña na alimentación básica dos galegos.

3. Órgano xenital feminino.

4. ...

1. Lugar poboado de castiñeiros.

2. Variedade de uva tinta de forma ovada.