"RG" (Contén)

1. Reter determinados bens por mandato xudicial.

2. Obstaculizar a realización dunha acción.

3. Provocar a alguén unha emoción intensa que lle causa unha alleación dos sentidos.

1. Acción de embarcar ou embarcarse nunha nave.

2. Ocupación e retención dos bens ordenada pola autoridade xudicial, para satisfacer unha débeda ou unha responsabilidade pecuniaria, derivada dun delito, que priva o debedor ou responsable da facultade de dispor dos bens. En xeral, son embargables todos os bens, mobles e inmobles, coa excepción do leito do debedor, do seu cónxuxe e dos seus fillos, a roupa máis indispensable, os utensilios de traballo e unha parte do salario que permita facer fronte ás necesidades mínimas de supervivencia. O embargo pode ser preventivo, como medida de precaución, ou executivo, que precisa unha declaración de responsabilidade. O embargo abre a vía de apremio, pola que se taxan os bens embargados e se venden en poxa pública, para facer fronte ao pagamento da débeda pecuniaria, e mais as posibles recargas, intereses ou custos. Tamén se denomina embargamento.

3. Suspensión da exportación dun ou varios produtos a un Estado como medio de presión ou sanción.

1. Ocupación e retención dos bens ordenada pola autoridade xudicial, para satisfacer unha débeda ou unha responsabilidade pecuniaria, derivada dun delito, que priva o debedor ou responsable da facultade de dispor dos bens. En xeral, son embargables todos os bens, mobles e inmobles, coa excepción do leito do debedor, do seu cónxuxe e dos seus fillos, a roupa máis indispensable, os utensilios de traballo e unha parte do salario que permita facer fronte ás necesidades mínimas de supervivencia. O embargo pode ser preventivo, como medida de precaución, ou executivo, que precisa unha declaración de responsabilidade. O embargo abre a vía de apremio, pola que se taxan os bens embargados e se venden en poxa pública, para facer fronte ao pagamento da débeda pecuniaria, e mais as posibles recargas, intereses ou custos. Tamén se denomina embargamento.

2. Suspensión da exportación dun ou varios produtos a un Estado como medio de presión ou sanción.

PERSOEIRO

Botánico francés. Os seus estudios máis destacados tratan problemas de bioclimatoloxía, morfoloxía vexetal, paleobotánica e sistemática botánica. Estableceu o coeficiente de Emberger, para analizar as condicións bioclimáticas que relacionan as precipitacións coa amplitude térmica a través das temperaturas mínimas medias dos meses máis fríos e das máximas medias dos meses máis cálidos. Fundou en Montpellier o Centre d’Études Phytosociologiques et Écologiques, que leva o seu nome dende 1979. As súas obras máis coñecidas son Les plantes fossiles dans leur rapport avec les végétaux vivants (As plantas fósiles e a súa influencia nos vexetais vivos, 1944) e Traité de Botanique (Tratado de botánica, 1960).

1. Acción de encargar ou encargarse.

2. Cousa que se lle encarga a alguén. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Encargas sen diñeiro chegan ao primeiro regueiro”.

3. Aplícase á persoa ou á cousa que ten algo como misión.

4. Persoa que ten ao seu cargo un negocio en representación do dono.

5. Axente diplomático inferior ao embaixador, ao ministro plenipotenciario e ao ministro residente.

1. Acción de encargar ou encargarse.

2. Cousa que se lle encarga a alguén. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “Encargas sen diñeiro chegan ao primeiro regueiro”.

1. de encargar ou encargarse.

2. Aplícase á persoa ou á cousa que ten algo como misión.

3. Persoa que ten ao seu cargo un negocio en representación do dono.

4. Axente diplomático inferior ao embaixador, ao ministro plenipotenciario e ao ministro residente.

1. Poñer a alguén ao cargo de algo ou alguén.

2. Mandar a alguén que realice un traballo ou unha xestión.

3. Pedir a alguén que traia ou subministre algunha cousa.

4. Poñerse alguén ao cargo de algo ou alguén.

1. Persoa posuída polo demo.

2. Que se comporta de maneira violenta e pouco educada ao falar ou ao actuar.

PERSOEIRO

Compositor, violinista e pianista romanés. Estudiou en Viena (1888-1894) e en París (1895-1899) con A. Gédalge, J. Massenet e G. Fauré. Escribiu cinco sinfonías, música de cámara, as dúas Rhapsodies roumains e a ópera Oedipe (1936).

1. Conseguir os favores de alguén con gabanzas ou promesas falsas.

2. Crer as gabanzas ou promesas falsas de alguén.

PERSOEIRO

Pintor inglés. Formado con J. Reynolds, realizou copias en miniatura das obras do seu mestre e retratos. Foi pintor de cámara de Xurxo III. O seu sobriño, John Cox Dillman Engleheart (1784-1862), tamén foi miniaturista.