"To" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta e sacerdote. Coñecido como Elísio Filinto, considérase un poeta prerromántico debido á simpatía que sentía pola Ilustración. Purista da lingua e poeta arcádico, realizou traducións de autores latinos e franceses, cultivou a sátira e escribiu epigramas e espístolas. A súa obra máis destacada é Da Arte Poética Portuguesa.

PERSOEIRO

Cantante brasileiro. Compositor e adaptador musical, a súa música está moi influenciada pola tradición popular brasileira. Xunto con Chico Buarque, é o expoñente máis destacado da canción brasileira. Das súas obras destacan Encontros e Despedidas (1985), Angelus (1994), Nascimento (1997, Grammy Award for Best World Music Album, 1998) e Pieta (2003).

1. Relativo ou pertencente á natación.

2. Que se utiliza ou serve para nadar.

PERSOEIRO

Pintor francés. Dirixiu a Académie de France en Roma. Foi autor dos medallóns do Palais Soubise (París), da cúpula de San Luigi dei Francesi (Roma) e dos cartóns coa Histoire de Don Quichotte para a fábrica de tapices de Beauvais.

FILOSOFOS

Filósofo e pedagogo alemán. Foi o máximo representante da escola neokantiana de Marburg. Escribiu Sozialpädagogik (Pedagoxía social, 1899), Philosophie und Pädagogik (Filosofía e pedagoxía, 1909) e Sozialidealismus (Idealismo social, 1920).

PERSOEIRO

Botánico francés. Precursor de Darwin pola súa concepción da evolución orgánica, fixo numerosos experimentos de hibridación e chegou a unha serie de conclusións teóricas que achegan a súa obra á de Mendel, motivo polo que se considera un dos fundadores da xenética.

CIDADES

Cidade do nomós de Etolia-Acarnania, Grecia, situada na costa setentrional do estreito que separa o golfo de Patras do de Corinto (8.200 h [estim 1980]). Antiga cidade da Locrida Ozolia, despois da Batalla de Egospótamos pasou a Lócrida (404 a C), aos etolios (338 a C) e, finalmente, aos romanos (191 a C). En época bizantina coñeceuse co nome de Épaklos. En 1407 pasou a poder dos venecianos, que a fortificaron, e os turcos apoderáronse dela en 1499. Nela librouse a batalla entre os otománs e a Liga Santa (Batalla de Lepanto).

MONTES

Monte situado na parroquia de Servoi (Castrelo do Val). O seu cumio acada os 855 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Negrelos (Rodeiro). O seu cumio acada os 647 m de altitude.

PERSOEIRO

Filólogo. Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidad de Madrid. Foi discípulo de R. Menéndez Pidal, con quen fundou a Revista de Filología Española, e profesor das universidades de Syracuse e Columbia. Realizou importantes estudos de fonética e dialectoloxía, ademais de traballos sobre crítica literaria. Dirixiu o Atlas Lingüístico de la Península Ibérica, do que se publicou o primeiro volume en 1962. Das súas obras destaca Manual de pronunciación española (1918), co que se asentaron as bases da fonética castelá; El acento castellano (1935), Estudios de fonología española (1946), El español de Puerto Rico (1948), sobre aspectos dialectolóxicos; Manual de entonación española (1948), en que aparece o sistema de inflexións melódicas do castelán; Métrica española: reseña histórica y descriptiva (1956), Documentación lingüística del Alto Aragón (1957) e Arte del verso (1959), en que se amosan cuestións sobre versificación. Editou as obras de Garcilaso de la Vega (1911) e Las Moradas de...

GALICIA

Judoka. Baixo a dirección técnica de Bernardo Romay, foi dúas veces campión de España (1993 e 1995), participou en dous campionatos do mundo (1993 e 1995) e nos Xogos Olímpicos de Atlanta (1996). Despois de deixar a competición, converteuse en seleccionador galego junior e absoluto masculino.

GALICIA

Director de escena. Foi o creador da agrupación de teatro de cámara da Asociación Cultural Iberoamericana, coa que dirixiu espectáculos como Don Hamlet, de Álvaro Cunqueiro, en 1959 e Os vellos non deben de namorarse, de Castelao, en 1961. En 1963 dirixiu A noite vai coma un río coa compañía Tespis, propostas que constitúen as primeiras achegas dun teatro en galego da posguerra.

ENTRADA LARGA

Expresión matemática de equilibrio dinámico dun elemento de fluído, que no caso particular dunha corrente de fluído newtoniano (viscosidade cinemática constante), en réxime laminar, toma a forma:

FORMULA

sendo ¦Í a velocidade, F a forza activa aplicada á unidade masa, z a densidade, p a presión, ¦Ã a viscosidade cinemática e 6 o operador diferencial nabla. Desta fórmula pódese deducir a ecuación fundamental da hidroestática, ao facer ¦Ã = 0 (fluído perfecto) e -¦Í/-t = 0 (fluído en repouso ou en movemento continuo).