"RC" (Contén)

Entidade de dereito público de carácter administrativo constituída o 28 de abril de 1992, a partir do Real Padroado da Cidade de Santiago polas administracións central (goberno da nación), autonómica (Xunta de Galicia) e municipal (concello de Santiago de Compostela). Con sede no pazo de Vaamonde, ten como obxectivos manter e xestionar as instalacións e equipamentos das que dispón e promover o exercicio coordinado das tres administracións públicas, especialmente no que se refire á protección e promoción exterior da cidade de Santiago e aos camiños de peregrinación no seu termo municipal. Ten as funcións de facilitarlle ao Real Padroado a infraestrutura administrativa necesaria; impulsar, promover e coordinar a execución dos seus acordos; asumir a execución dos proxectos e a xestión dos servicios, así como exercer aquelas funcións que as administracións consorciadas lle encomenden. Os seus órganos de goberno e administración son o consello de administración, o presidente (cargo que ocupa...

Arco triunfal construído polo Emperador Constantino I o Grande en Roma no ano 315 para conmemorar a súa vitoria sobre Maxencio no 313. Consta de tres vans, o central de maior altura, e remata nun friso. As figuras están colocadas dun xeito uniforme, en estrita simetría, e subordinadas ao personaxe central do emperador. A maior parte dos relevos aproveitáronse de monumentos máis antigos.

Dignidade e xurisdición do xefe espiritual da Igrexa ortodoxa, con sé en Constantinopla. O Concilio I de Constantinopla (381) recoñeceulle o primeiro lugar despois da sé romana. O Concilio de Calcedonia (451) atribuíulle a xurisdición sobre Tracia, Asia e O Ponto. As disensións con Roma, que culminaron coa mutua separación, en tempos do Patriarca Miguel Cerulario (1054), confirmaron a Constantinopla como cabeza de todo o mundo ortodoxo fronte á sociedade latina de Occidente. Aínda que conservou a primacía de honra de toda a Igrexa ortodoxa, o patriarca de Constantinopla, que reside en Fanar, barrio de Istambul, ten xurisdición sobre os ortodoxos de Turquía, algunhas illas gregas, o monte Athos, as dioceses do N de Grecia e moitas comunidades ortodoxas de Europa, América e Australia.

Poñer unha contramarca a algunha cousa.

Realizar unha contramarcha.

Segundo marco que se pon sobre o principal ou bastidor xa fixado á parede para poñer nel as vidreiras.

Porca de reforzo que se coloca sobre outra para evitar que se solte o parafuso.

Toyota Cup.

ou Escola de Copenhaguen Grupo de lingüistas dinamarqueses reunidos, dende 1934, ao redor de Viggo Brøndal e Louis Hjelmslev. Viggo Brøndal consideraba que o obxectivo da lingüística era atopar na lingua certas concepcións da lóxica, buscar o número de categorías e a súa definición. Desta concepción partiu a busca dos universais da linguaxe. Os lingüistas do Círculo Lingüístico de Copenhaguen propoñían unha teoría das mutacións bruscas, por saltos, que permitía pasar dun estado a outro. Esta concepción explicaba a resolución das sincronías sucesivas na dinámica da diacronía. Con Louis Hjelmslev (Principios de gramática xeral, 1928; Prolegómenos a unha teoría da linguaxe, 1943-1953) e H. J. Uldall (Bosquexo de glosemática, 1952-1957), o grupo orientouse progresivamente cara a un estruturalismo abstracto e proporcionoulle á escola a teoría da glosemática (Traballos do Círculo Lingüístico de Copenhaguen, Acta Lingüística, Boletín do...

Conxunto vogal fundado en 1957 no convento dos Padres Capuchinos, pertencente ao barrio vigués de Casablanca, e integrada no Círculo Mercantil e Industrial de Vigo en 1967. O seu director fundador foi o Padre Javier de Madrid, quen cedeu a batuta a Francisco Rey Rivero ata 1988. En 1989 incorporáronselle a coral A’Marosa, os pianistas Cristina e Guillermo García Lomba e o director Óscar Villar Díaz. Entre as direccións invitadas destacan Nino Bonavolonta, Zenaida Castro Romeu, Rogelio Groba, Maximino Zumalave e Enrique García Valls. Dadas as súas características, ao redor de 95 voces mixtas, cultivou o xénero operístico e a zarzuela, e o seu repertorio abarca ademais panxoliñas, habaneras e música popular galega. Traballou a técnica vogal con Zenaida Castro Romeu, Tatiana Sajarova, Montserrat Pueyo e Manuel Cabero, e actuou con destacados solistas do bel canto como Giuseppe Giacomini, Pedro Lavirgen, Santiago Sánchez Jericó, Ignacio Encinas, Anne Marie Antoine, Gabriel Vivas, Pilar...

Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘home’.

Figura musical equivalente á metade dunha negra ou a dúas semicorcheas.