"Sar" (Contén)

1. 1. Grao militar que corresponde ao suboficial de grao máis baixo, inmediatamente superior ao de cabo primeiro.

   2. sarxento maior /

      Grao inmediatamente inferior ao de mestre de campo nos terzos españois dos ss XVI e XVII que se encargaba da instrución táctica, seguridade e aloxamento das tropas, e transmitía as ordes do mestre do campo ou do capitán xeneral aos oficiais inferiores.

   3. sarxento primeiro

      Grao militar que corresponde ao suboficial de grao inmediatamente superior ao de sarxento e inferior ao de brigada.

2. Persoa de carácter autoritario e brusco.

3. Gato que utiliza o carpinteiro para afirmar unha táboa ao banco de traballo.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, na illa de Sardeña, Italia (112.959 h [2001]). Está situada ao NO a 10 km da costa, nunha zona de outeiros que limitan a chaira de Nurra desde Alghero ata o golfo de Asinara. Enriquecida polo comercio pisano, e ocupada por Mariano II de Arborea (1272), despois da derrota dos pisanos na Meloria (1284) quedou definitivamente dentro da influencia xenovesa.

PERSOEIRO

Artista plástico lituano. Naturalizado brasileiro, cultivou a pintura, o gravado, a escultura e o deseño. Achegouse ao dramatismo expresionista alemán con personaxes famélicos e tristes e liñas angulosas e duras, de influencias cubistas. Destacan as súas pinturas Navío de emigrantes (1939-1941) e Favela (1954), os gravados Aldeia Rusa (1913) e Gestante (1922) e a escultura Maternidade (1935).

PERSOEIRO

Filólogo e crítico literario. Dos seus estudos destacan as edicións de Orlando furioso e a Opere minori (1954-1964) de Ariosto, Prosa del Duecento (1958), Lingua, stile e società. Studi sulla storia della prosa italiana (1963), Le strutture e il tempo (1975), Notizie dalla crisi. Dove va la critica letteraria (1994) e Tempo di bilanci. La fine del Novecento (2005).

GALICIA

Sacerdote. Coñecido como o padre Silva, licenciouse en Filosofía Pura e Teoloxía. Fundador en Ourense do proxecto educativo Benposta Ciudad de los Muchachos (1956), en 1964 creou a primeira escola internacional de circo de España, El Circo de los Muchachos. Recibiu a Medalla de Oro al Mérito de las Bellas Artes (1994).

ILLAS

Arquipélago da Costa da Morte que está situado fronte ao cabo San Adrián, no concello de Malpica de Bergantiños, no litoral atlántico. Está formado por tres illas: Sisarga Grande, Malante e Sisarga Chica. Nelas concéntranse a práctica totalidade das colonias de gaivota tridáctila (Rissa tridactyla) e arao común (Uria aalge) da Península Ibérica e tamén a principal colonia de gaivota escura (Larus fuscus) da Península. Predomina a vexetación de mato con especies do xénero Cytisus e unha pequena poboación de piñeiros. Foi incluído como Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) e Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA) na proposta da Rede Natura 2000, dentro do espazo da Costa da Morte.

1. Levantar ou coller na man algo durante un breve espazo de tempo para calcular aproximadamente o que pesa.

2. Examinar algo atentamente para calcular as vantaxes e desvantaxes.

REXIÓNS

Rexión de Alemaña que comprende parte de Baviera e de Hessen e que se estende entre o Main (ao L, ao S e ao O) e o Kizing (ao N). Montañosa e boscosa, unha zona de 900 km2 foi declarada parque natural.

PERSOEIRO

Editor alemás. Fundou o grupo editorial Axel Springer Verlag AG (1945), con diversas filiais, dedicado tamén á publicación de diarios e revistas.

SERRAS

Serra de Panamá, situada na Cordillera Central, continuación da de Chiriquí. Acada o seu cumio en Cerro Santiago, a 2.826 m de altitude.

MUNICIPIOS

Municipio de Asturias, situado ao L da ría de Ribadeo (4.315 h [2001]). A base da súa economía é a agricultura, a gandaría, a pesca, e as industrias derivadas e manufacturas da madeira.

PERSOEIRO

Rei de Asiria (1115-1077 a C). Entre 1115 e 1111 a C conquistou corenta e dous estados situados entre o Zab inferior e o Éufrates, e entre o N de Siria e o Mediterráneo. No S tomou Babilonia, aínda que a súa ocupación non foi duradeira.

PERSOEIRO

Escritor flamengo. Fundador do Instituto Superior de Arte Dramática, que co tempo adoptou o seu nome, comezou a súa produción cun poemario, Verzen (1900). Escribiu dramas teatrais, como De vertraagde film (O filme retardado, 1922); e novelas, como María Speermalie (1940).