"URA" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto dálmata. Nacionalizado italiano, en 1453 traballou no arco de Castelnuovo, en Nápoles. Traballou ao servizo dos Anjou desde 1461 e fixo as esculturas da capela Mastrantonio en San Francesco de Palermo (1467-1471). Estableceuse en Francia en 1471 e realizou o retablo do Nazareno da igrexa dos celestinos de Aviñón e o sepulcro de Carlos IV de Anjou na catedral de Le Mans. Foi moi coñecido polos seus bustos femininos, como o de Battista Sforza (1474?) ou Busto di Eleonora d’Aragona (1490?).

PERSOEIRO

Arquitecto dálmata. Nacionalizado italiano, en 1460 traballou na corte de Mantua e, en 1466, no Palazzo Ducale de Urbino. L. Venturi atribúelle a construción do arco da fortaleza de Pesaro. Considéraselle creador e precursor do Alto Renacemento arquitectónico.

CONTINENTES

Protocontinente do hemisferio N que se contrapón ao de Gondwana do hemisferio S. Os dous protocontinentes fragmentáronse a partir do supercontinente chamado Panxea que agrupaba, durante o Paleozoico Inferior, a totalidade da superficie continental da Terra. Laurasia estaba formada por América do Norte, Groenlandia e Eurasia, excluíndo India.

1. Acción e efecto de lavar.

2. Preparado para que coman os porcos a base de auga, pan reseso, restos vexetais e outros desperdicios de comida.

1. Persoa tímida e reservada.

2. Moza alegre pero reservada.

1. Acción de ler.

2. Obra destinada a ser lida ou que se le.

3. Interpretación do sentido ou significado dun texto, filme, cadro ou de calquera outra obra.

4. Tema que se desenvolve oralmente nunha oposición.

5. 1. Interpretación da información rexistrada nun soporte de almacenamento mediante un lector axeitado.

   2. Lectura de caracteres representables graficamente.

   3. lectura de marcas

      Recoñecemento automático de datos en forma de marcas feitas á man sobre un papel ou tarxeta.

   4. lectura magnética de caracteres

      Lectura de caracteres impresos cunha tinta especial (tinta magnética), chamados caracteres magnéticos.

   5. lectura óptica de caracteres

      Lectura de caracteres, impresos ou non, de tipo corrente. Xeralmente rexístranse as formas posibles nun repertorio limitado de tipos especialmente concibidos, chamados caracteres ópticos.

6. ...

1. Período de vixencia dun colexio parlamentario, que vai desde a elección dos membros dunha cámara ata a expiración natural ou anticipada do mandato parlamentario. En España, tanto nas Cortes Xerais como nos Parlamentos autonómicos, o período natural das lexislaturas é de catro anos.

2. Conxunto de órganos lexislativos.

1. Grao que se obtén nunha facultade universitaria ao rematar os estudios e que habilita para exercer unha profesión determinada.

2. Acto en que se concede o grao de licenciado.

3. Estudios que se realizan para obter o grao de licenciado.

1. Acción e efecto de ligar.

2. Cousa que serve para ligar ou atar.

3. 1. Acción e efecto de unir ou obstruír un vaso ou órgano oco dun organismo.

   2. Nó feito de diversos materiais (cordón, fío ou arame) que se pon ao redor dun membro para comprimilo. Xeralmente póñense ao redor dun vaso sanguíneo para evitar unha hemorraxia.

   3. ligadura de trompas

      Intervención cirúrxica de esterilización feminina que consiste en practicar unha oclusión, mediante grampas ou clips, seguida habitualmente dunha sección, resección ou cauterización das trompas de Falopio.

4. 1. Signo da notación musical medieval que unía dúas notas co mesmo trazo.

   2. Combinación de dúas figuras, unha longa e unha breve, na notación medida.

   3. Trazo curvilíneo con que se indica nunha partitura musical que dúas notas ou máis deben ser interpretadas cunha soa emisión sonora.

5. ...

1. Acción e efecto de limar.

2. Pequenas partículas que se arrancan dun material cando se lima. OBS: Emprégase normalmente en plural.

1. 1. Arte de escribir ou de ler.

   2. Coñecemento de todo o que está escrito.

2. Produción de obras centrada máis nun fin estético ca nun fin didáctico.

3. Actividade intelectual que se centra no estudo da produción literaria. Na Antigüidade clásica, a retórica dividía a gramática en dúas partes principais, a que ensinaba a falar correctamente e a que se dedicaba á explicación dos poetas e ao ensino da lectura de autores, orixe da concepción moderna da literatura. A palabra “literatura” comezou entón a designar un feito independente, susceptible de ser estudado con métodos propios e de ser considerada de diversas maneiras (crítica literaria, historia da literatura, etc) a partir dunha consideración histórica e nacional das obras literarias, perceptible desde a segunda metade do s XVIII en distintas culturas europeas. Desde Lessing, o termo designou o conxunto de obras literarias dun período e dun país determinados. Co tempo foi desenvolvendo unha tendencia cara á abstracción e o xenérico, para así poder ser aplicado ao conxunto universal de obras literarias. Estas dúas tendencias na significación da palabra modificaron a súa posición a comezos...

4. 1. Conxunto de obras literarias dun pobo (literatura galega), dunha época (literatura romántica), dun xénero (literatura épica), etc.

   2. Conxunto de obras sobre un tema ou sobre unha materia, amodo de bibliografía.

5. Escrito ou parlamento que divaga arredor dun tema concreto, no que non se ten en consideración a parte práctica ou máis interesante.

6. materia de Bretaña.

7. ...