"Uri" (Contén)

ENTRADA LARGA

Estado de América meridional, que xunto a Venezuela e Guyana Francesa forman a rexión de Güiana. Limita ao O con Guyana, ao L con Guyana Francesa, ao S con Brasil e ao N co Océano Atlántico (163.820 km2; 420.000 h [estim 2001]). A súa capital é Paramaribo.
Xeografía
O territorio está formado por unha ampla chaira costeira, un altiplano central e unha rexión montañosa ao S. No S sitúanse os montes Wilhelmina e os Oranje, onde se encontran os cumes máis altos (Juliana Top 1.280 m). As costas son baixas e uniformes. O clima é ecuatorial, con estacións seca e chuviosa. A selva pluvial ecuatorial cobre o 95% do territorio. A agricultura concéntrase nas chairas costeiras e nos vales fluviais. Ten como principal cultivo o arroz, seguido de bananas, aceite de palma, cana de azucre, cítricos, coco, millo e vexetais. O bosque produce unha notable variedade de madeiras. Dentro da minaría destaca a produción de bauxita, ferro e níquel. As comunicacións...

1. Relativo ou pertencente a Surinam ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Surinam.

PERSOEIRO

Fotógrafo francés. Emigrado xunto coa súa familia a EE UU (1914), interesouse pola arte e a fotografía, e entrou no New York Institute of Photography (1916) baixo a tutela de E. Brunel. Retratista dos estudios Bachrach (1922-1928), viaxou a París (1928) onde traballou como fotógrafo de moda (Harper’s Bazaar, Jardin des Modes e Vu), coñeceu o surrealismo e experimentou novas técnicas (solarización, fotomontaxe ou escorzos). A partir da década de 1950 traballou como freelance para Paris Match, Elle ou Marie Claire.

PERSOEIRO

Arquitecto e tratadista de arquitectura. Dirixiu o Istituto di Storia di Architettura da facultade de arquitectura de Venecia. Publicou, entre outras, as obras Teoria e storia dell’ architettura (1968), Socialismo, città ed architettura (1968) e La sfera ed il labirinto (1980).

PERSOEIRO

Político e diplomático, príncipe de Benevento e duque de Talleyrand. Foi bispo de Autum en 1788 e deputado aos Estados Xerais un ano máis tarde. Entre 1797 e 1799, foi ministro de Asuntos Exteriores e participou no golpe de estado do 18 brumario. Colaborou inicialmente con Napoleón pero, en 1814, caído este, foi nomeado xefe do goberno provisional que instaurou Luís XVIII. Despois dos Cen Días foi presidente do consello de ministros, pero perdeu as eleccións e tivo que dimitir.

PERSOEIRO

Relixioso italiano. Sacerdote vinculado á igrexa sansenista de Utrech e representante principal do xansenismo en Italia, preparou, dirixiu e divulgou o Sínodo de Pistoia (1786). Foi un divulgador fecundo, como o mostran os 41 volumes das súas obras.

1. Relativo ou pertencente ao touro ou ás corridas de touros.

2. Que ou quen é afeccionado aos touros.

1. Relativo ou pertencente á Terra como planeta.

2. Aplícase ás rochas de orixe terrestre.

3. 1. Relativo ou pertencente ao telurio.

   2. ácido telúrico [ácido ortotelúrico]

      Oxoácido do telurio que, en estado sólido, presenta a estrutura octaédrica de Te(OH) 6 . En disolución, compórtase como un ácido dibásico moi débil e presenta carácter oxidante.

1. Denominación xenérica dos compostos binarios do telurio con elementos máis electropositivos ca el.

2. Anión Te 2- , que deriva formalmente do teluriuro de hidróxeno por perda dos dous átomos de hidróxeno.