"To" (Contén)

PERSOEIRO

Cantante e actor cinematográfico mexicano. Coñecido como Jorge Negrete, foi o fundador da Asociación Nacional de Actores. Desde 1941, con Ay, Jalisco, no te rajes!, realizou unha serie de películas musicais que o converteron na máxima figura da música ranchera no cine, das que destacan Así se quiere en Jallisco (1942), Gran Casino (1948), Teatro Apolo (1950) e Dos tipos de cuidado (1953).

PERSOEIRO

Político e diplomático, conde de Campo Alange. Grande de España, durante o reinado de Carlos IV foi secretario da Guerra, conselleiro de Estado e embaixador en Viena (1796-1798 e 1800-1802) e en Lisboa (1802-1806). Ao servizo de Xosé I foi ministro de Estado e embaixador en París (1811-1814).

1. Relativo ou pertencente aos negrito.

2. Individuo do pobo negrito.

3. Pobo que habita a rexión montañosa do centro da illa de Luzón, Filipinas. Teñen pouca altura e corpo harmonioso e ben proporcionado. Presentan unha pel moi escura, con cabelos curtos e crechos, cara redonda, beizos non moi grosos e o nariz moderadamente ancho. Os homes practican a caza e as mulleres a recolección.

GALICIA

Sacerdote. Licenciado en Socioloxía e profesor no Instituto Teológico de Lugo, está adscrito á Universidad Pontificia de Salamanca e ao Instituto Internacional de Ciencias Religiosas San Agustín de Lugo. Foi responsable do Movimiento Cultural Cristiano. Da súa produción destacan Historia del primero de mayo (1984) e, en colaborción con Ana Rivas, Revolución Autogestionaria (1988).

GALICIA

Xornalista e escritor. Licenciado en Filoloxía Italiana e doutor en Ciencias da Información, foi director da revista Fadamorgana e da área infantil e xuvenil da editorial Galaxia, así como das súas coleccións Árbore e Costa Oeste. Foi tamén coordinador literario de Tambre-Edelvives e das súas coleccións Ala Delta e Catavento ata 2003, e vicepresidente de Gálix. Autor de novelas, contos, artigos e estudos, publicou Ao outro lado do sumidoiro (1989, Premio Merlín 1988), Melanio e os paxaros (1990), Valdemuller (1998, Premio O Barco de Vapor), Os ollos do tangaleirón (1999, Premio O Barco de Vapor), As cousas claras (2000, Premio Merlín), A caixa do tesouro (2001), O home máis rico do mundo (2002) e O armiño dorme (2003). Membro do International Board on Books for Young People (IBBY), é autor da serie de biografías de persoeiros galegos “Así viviu”.

GALICIA

Escritor e xornalista. Coñecido co pseudónimo de doctor Malatesta, foi un dos iniciadores do rexurdimento literario galego. Colaborou con diversos xornais, galegos e madrileños, como El Tío Vivo, El Imparcial e El Recreo Compostelano, neste último xunto a Antolín Faraldo, e fundou e dirixiu El Eco de Galicia. Escribiu estudos históricos, políticos e literarios sobre a instrución pública en España. Da súa produción destacan El día 24 de julio de 1840 (1840?), El Moribundo (1841) e Infracción periodística (1843), a colección de artigos Las ferias de Madrid (1843), La Marquesa de Camba y Rodeiro (1845) e Monografías de Santiago (1850), e a novela romántica Un ángel caído (1848), posible biografía de Mariano José de Larra. Foi membro da Real Academia de la Historia.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno. Desenvolveu a súa obra en ruso, e nela reflectiu as súas diferenzas co réxime soviético, polas que se exiliou en París (1974). A súa obra V Okopakh Stalingrada (Nas trincheiras de Stalingrado, Premio Stalin 1946), está considerada como unha das novelas bélicas máis importantes da época. Tamén publicou Kira Georgievna (1961) e Po obe storomy okeana (Os dous lados do océano, 1962).

PERSOEIRO

Cirurxián. Creador da sonda de goma que leva o seu nome, ideou un procedemento de extirpación dos tumores farínxeos.

1. cnidoblasto.

2. Filamento protoplasmático urticante das células vexetais.

1. Relativo ou pertencente aos nematóceros.

2. Insecto da suborde dos nematóceros.

3. Suborde de insectos holometábolos da orde dos dípteros que inclúe especies caracterizadas por ter un corpo delgado e alongado, coas antenas de seis ou máis aneis. As súas larvas son acuáticas.

1. Relativo ou pertencente aos nematodos.

2. Animal da clase dos nematodos.

3. Clase de animais vermiformes, do filo dos nematohelmintos, que inclúe numerosas especies de corpo filiforme, cos seus extremos anterior e posterior afiados, a rexión central cilíndrica e sen ningún tipo de apéndice. Alcanza desde algúns micrómetros ata máis dun metro, aínda que normalmente miden 2 mm. Forman un grupo moi homoxéneo e atópanse en todos os medios habitables. Así, viven no mar, na terra húmida ou na fauna intersticial. Outros son fitoparasitos, comensais, e moitos son parasitos de animais, moitas veces do home. Algúns parasitos moi importantes que pertencen a esta clase son parasitos intestinais, como o Ascaris lumbricoides, os oxiúros ou as triquinas; outros, como o Drancunculus medinensis, habitan no tecido conxuntivo.