"Rei" (Contén)

REINOS

Antigo reino de Italia, que comprendía toda Italia do sur e Sicilia. Conquistada Nápoles con Roxelio II de Sicilia en 1139, non chegou a ser parte do reino, que pasou ao imperio por medio do seu neto, o Emperador Federico II. O seu fillo Manfredo I de Sicilia usurpou o trono siciliano en 1258, pero foi derrotado por Carlos I de Nápoles en 1266, quen perdeu Sicilia en 1282, conquistada pola Coroa de Aragón, e os anxevinos quedaron reducidos ao Reino de Nápoles. Adquirido por Afonso V de Aragón o Magnánimo tras unha longa guerra (1435-1442), quedou unido baixo o seu goberno. En 1494 Carlos VIII de Francia, herdeiro dos dereitos dos Anjou, preparou a expedición a Italia, que arruinou a dinastía aragonesa de Nápoles e coa que comezaron as Guerras de Italia. Sucedeuno o seu fillo, Afonso II de Nápoles, quen se uniu co papa e con Florencia, pero que abdicou en 1495 en favor do seu fillo Fernando II de Nápoles (1495-1496). Este tivo que fuxir dos franceses en 1495, xa que aquel mesmo...

GALICIA

Xornalista. Locutora e condutora de programas de TVE en Galicia, foi membro do Consello de Administración da RTVG, locutora da Cadena SER ata 1980 (Hora 25, Matinal Cadena SER e correspondente da SER en Galicia), ademais de colaborar en La Voz de Galicia e pertencer á redacción da revista Andaina. Participou na elaboración de Cultura e medios de comunicación nas sociedades dependentes (1982) e Rosalía de Castro: unha obra non asumida (1985). Recibiu o Premio Nacional de Radio polo seu traballo na SER.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Xián que dá nome ao concello de Negreira, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca da Barcala, situado ao O da provincia da Coruña e da Comunidade Autónoma de Galicia ( 42° 54’ 30’’ de latitude N e a 8° 45’ de lonxitude O). Limita ao N cos concellos de Santa Comba (comarca de Xallas) e A Baña (comarca da Barcala), ao S cos de Brión (comarca de Santiago), Noia (comarca de Noia) e Outes (comarca de Noia), ao L cos de Ames (comarca de Santiago) e Brión (comarca de Santiago) e ao O co de Mazaricos (comarca de Xallas). Abrangue unha superficie de 115,1 km 2 , cunha poboación de 6.453 h (2007), distribuídos nas parroquias de Alvite, Aro, Arzón, Broño, Bugallido, Campelo, Campolongo, Covas, Gonte, Landeira, Liñaio, Logrosa, Lueiro, Negreira, A Pena, Portor, Xallas e Zas. A súa capital é a vila de Negreira, situada na parroquia homónima. Está adscrito á arquidiocese de Santiago e ao partido xudicial de Negreira.
Xeografía física
O val do Barcala, onde se asenta o concello de Negreira, está situado nunha zona de diversos...

1. Relativo ou pertencente a Negreira ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Negreira.

1. 1. Relativo ou pertencente ao comercio de escravos negros.

   2. Que ou quen se dedicaba ao comercio de homes de raza negra. Esta denominación correspondeu aos traficantes musulmáns e europeos que, entre os ss XVI e XIX, abastecían as plantacións americanas de man de obra africana. Desapareceron coa abolición do tráfico de escravos no s XIX.

2. Que ou quen trata aos seus subordinados de maneira despótica, como se fosen escravos.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de san Martiño.

1. Apelido de orixe galega que pasou a Andalucía e Portugal.

2. Liñaxe que trae como armas, en escudo cuartelado, faixado de seis pezas, tres de ouro e tres de azul no primeiro e cuarto cuartel, e axadrezado de seis pezas, tres de ouro e tres de azul no segundo e terceiro cuartel.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Silleda. Ten planta de cruz latina cunha nave cuberta con bóveda de cuarto de esfera e dúas ábsidas laterais. A fachada conta cunha torre campanario de dous corpos, con forma de capitel que remata nunha cúpula semiesférica e con balconadas laterais.

1. Relativo ou pertencente aos nereidos.

2. Poliqueto da familia dos nereidos.

3. Familia de poliquetos errantes, unisexuais. Teñen o prostomio groso e moitos segmentos. Pertence a esta familia o xénero Nereis.

1. Relativo ou pertencente aos nereidomorfos.

2. Anélido da antiga orde dos nereidomorfos.

3. Antiga orde de poliquetos do grupo dos nómades que incluía un gran número de familias de aspecto diverso, co prostomio moi desenvolvido, provisto con frecuencia de apéndices mandibulares. Actualmente fálase da orde dos filodócidos.

1. Pequena árbore ou arbusto caducifolio de ata 6 m de altura, de follas simples, alternas, oblongo-lanceoladas, enteiras ou lixeiramente serradas no ápice e cun pequeno pecíolo, flores solitarias, terminais, pentámeras de cor branca e froito en baga de cor parda-verdosa con puntos vermellos. Florece en primavera, entre abril e maio. Aparece asilvestrada en bosques frescos ou húmidos ata os 1.500 m de altitude. É orixinaria do SO de Asia e do SL de Europa. Cultívase en case todo o mundo polos seus froitos comestibles.

2. Árbore caducifolia de ata 10 m de altura, de follas alternas, coriáceas, oblongo-elípticas ou lanceoladas, máis ou menos pubescentes e enteiras ou serradas, flores dispostas en panículas terminais de cor branca e de froitos, as nésperas, escuras, piriformes ou arredondadas, de pel alaranxada e comestibles. Florece a finais de outono ou no inverno, entre outubro e xaneiro. Cultívase como planta ornamental en parques ou xardíns e tamén para aproveitar os seus froitos. É orixinaria de China e cultívase en zonas temperadas e cálidas de Asia, Europa e América. En Galicia pódese atopar en diversas zonas do litoral.