"SS" (Contén)

PERSOEIRO

Armador e home de finanzas grego. Cando se produciu a invasión turca (1922) emigrou a Arxentina, onde foi cónsul xeral de Grecia. Iniciou a súa aventura empresarial coa manufactura de tabaco e o fretamento de barcos mercantes. Foi o administrador de numerosas sociedades de todo o mundo e o principal accionista da Societé des Bains de Mer de Mónaco (ata 1967). Fundou a compañía de navegación aérea Olympic Airways e a marítima Olympic Cruises. A partir de 1967 foi un dos principais partidarios e sustentadores do réxime grego dos coroneis e en 1969 creou a compañía petroleira Omega.

PERSOEIRO

Naturalista francés. Estudou a flora, a fauna e a etnoloxía dos países sudamericanos e foi un dos creadores da paleontoloxía estratigráfica.

PERSOEIRO

Escritor. Agregado de filosofía, durante moitos anos compaxinou o seu traballo na UNESCO cun posto en diversos ministerios. Director do xornal Le Figaro (1972-1976), na súa obra alternou lembranzas poetizadas da súa vida, como en Du côté de chez Jean (1959), Au revoir et merci (1966), Le vagabond qui passe sous une ombrelle trouée (1978), con novelas como L’amour est un plaisir (1956), La gloire de l’Empire (1971, Prix de l’Académie Française), Au plaisir de Dieu (1974, Prix Balzac), Dieu, sa vie, son oeuvre (1981) ou Le vent du soir (1985). Galardoado co Premio Chateaubriand (1984) polo conxunto da súa obra, foi elixido membro da Académie Française (1973).

PERSOEIRO

Ensaísta e filósofo. Estudou filosofía en Madrid e ampliou estudos en Alemaña. Foi catedrático de Metafísica na Universidad de Madrid (1910-1936). En 1931 foi elixido deputado pero exiliouse ao inicio da Guerra Civil española e residiu en Francia, Países Baixos, Arxentina e Portugal. Retornou a Madrid en 1945 e creou con Julián Marías o Instituto de Humanidades (1948). Fundou a revista España (1915) e a Revista de Occidente (1923). As súas teorías pretendían superar tanto o idealismo como o realismo mediante o establecemento da vida como realidade fundamental, o eu como eu e a súa circunstancia e a primacía da razón vital (raciovitalismo). Ofreceu a súa interpretación do fenómeno artístico-literario en Las meditaciones del Quijote (1914) e en La deshumanización del arte, mentres que nos oito volumes de El Espectador (1916-1928) fixo patente a súa grande actividade de publicista. A súa época de pensamento perspectivista quedou reflectida en El...

CIDADES

Cidade da provincia de Brabante Setentrional, Países baixos (52.132 h [estim 1992]). A súa economía baséase nas industrias de conservas cárnicas, de produtos farmacéuticos e de aparatos eléctricos (Philips).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, situado no Campo de Montiel, que está regado polo río Guadiana, onde se forman as lagoas de Ruidera (2.704 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, na gandaría e na industria alimentaria.

REXIÓNS

Rexión xeográfica de Caucasia, dividida politicamente entre os estados de Xeorxia, onde forma a rexión autónoma de Ossetia Meridional, e Rusia, onde constitúe a república federal de Ossetia Setentrional. É unha rexión especialmente montañosa, con abundantes bosques foliáceos e prados alpinos e subalpinos. Está regada por unha importante rede de ríos que pertencen á conca do Terek e á do Kura. Destacan os cultivos de cereais, a horticultura e viticultura, e a gandaría. Conta ademais con industrias metalúrxicas non ferrosas, da madeira e alimentarias.

REXIÓNS

Rexión autónoma de Xeorxia que ocupa a parte sur da rexión xeográfica de Ossetia (3.900 km2; 100.000 h [estim 1991]). A súa capital é Ckhinvali (34.000 h [1990]).

REPUBLICAS

República de Rusia que ocupa a parte norte da rexión xeográfica de Ossetia (8.000 km2; 662.700 h [1997]). A súa capital é Vladikavkaz.

1. 1. Relativo ou pertencente a Ossetia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

   2. Natural ou habitante de Ossetia.

2. 1. Relativo ou pertencente ao pobo ossetio ou á súa lingua.

   2. Individuo do pobo ossetio.

   3. Pobo de orixe irano-caucásica establecido na rexión de Ossetia que se extinguiu baixo a influencia escita desde o s VII a C ata o s I. Pertenceu ao Imperio Tártaro desde finais do s XII e a finais do s XVIII comezou o seu proceso de rusificación, sobre todo nas cidades.

3. Lingua irania do phylum indoeuropeo que se fala en Ossetia e Xeorxia.

PERSOEIRO

Guerreiro e bardo lendario. A finais do s XVIII atribuíronselle unha serie de composicións poéticas en gaélico, conservadas no manuscrito Book of the Dean of Lismore (1512-1526), adquirido por James Mc Pherson. A súa repercusión na literatura galega remite a Eduardo Pondal, que tomou a este autor como inspirador principal da súa poesía e do bardismo céltico.

PERSOEIRO

Xornalista e pacifista alemán. Denunciou os xefes da Reichswehr, que organizaban en segredo o rearmamento. Foi acusado de traizón e A. Hitler fíxoo encerrar no campo de concentración de Papenburg (1933), onde foi vexado e torturado. Recibiu o Premio Nobel da Paz (1935).