"lla" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor francés. En 1560 nomeárono compositor da Corte de Carlos IX e dende 1575 foi presidente da Sociedade de Santa Cecilia. Autor de chansons e motetes, perfeccionou a forma da chanson francesa. Escribiu música descritiva e fantasías polifónicas para órgano ou espineta.

PERSOEIRO

Pintor. A súa obra de temática relixiosa caracterízase polo dominio do debuxo. No santuario de Las Ermitas (Astorga) consérvase a decoración da bóveda e dous lenzos que representan a Entrega do rosario e o Triunfo da Fe. Realizou tamén os altares da Fuxida a Exipto e Santo Antonio de Pádua, en San Vicente de Coeo (Lugo), e unha copia da Virxe do Socorro que fixera Claudio Coelho para a capela de Mondragón da catedral de Santiago de Compostela (1737).

ILLAS

Illote da beira setentrional da ría de Arousa, situada no litoral meridional da parroquia de Aguiño (concello de Ribeira).

PUNTA

Punta do extremo setentrional da Illa de Ons, na parroquia homónima do concello de Bueu, situada ao SO da punta Centolo.

GALICIA

Piragüista olímpico. Participou na categoría C-1 (canoa individual) nos Xogos Olímpicos de Atlanta 1996 e Sydney 2000, nas probas de 500 m e 1000 m. No ano 2000 proclamouse Campión de España de C-1. Tamén acudiu a varios campionatos mundiais.

PERSOEIRO

Señor de Chièvres. Foi o preceptor do futuro Carlos I (1509), quen o nomeou conselleiro e o trouxo con el a Castela, onde se desconfiou da influencia que exercía sobre o monarca. Acompañou o rei á coroación imperial e participou na Dieta de Worms (1521).

1. 1. Conxunto de determinado tipo de persoas.

   2. Conxunto de persoas que se xuntan para realizar un traballo.

   3. Conxunto de persoas non moi numeroso que se xunta de modo libre e deliberado por algunha circunstancia, xeralmente para ir de esmorga.

   4. Conxunto de persoas non moi numeroso que se relaciona ou actúa en común para realizar actos delitivos.

   5. Conxunto de toureiros dirixido por un primeiro matador.

2. Grupo armado da Santa Irmandade creada polos Reis Católicos (1476) para controlar o bandoleirismo e a delincuencia.

3. Cada unha das catro partes ou seccións (Cuenca, León, Segovia e Soria) que compuñan o Concejo de la Mesta.

4. 1. Danza de catro parellas, derivada da antiga contradanza, na que dúas parellas evolucionan diante doutras dúas. Apareceu en Europa cara á fin do s XVIII e comprendía cinco figuras e un galop final. As súas modalidades principais son as cuadrillas norteamericanas e as de lanceiros.

   2. ...

1. Facer que unha substancia, sobre todo o leite e o sangue, se volva sólida.

2. Solidificarse un líquido.

3. Formarse unha capa de neve sobre o chan.

4. Converterse en realidade ou chegar a desenvolverse na práctica algunha cousa que se estaba xerando.

5. Ser aceptada unha proposta que comporta un resultado novidoso.

6. Quedarse inmóbil a causa do medo.

1. Cuarta parte dun folio de papel.

2. Folla de papel que constitúe a metade dun folio, dun holandés ou de calquera folla de dimensións parecidas, como o DIN A4.

3. Cada unha das follas soltas dun manuscrito.

4. Folla de papel de calquera tamaño que se emprega para escribir.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Segovia, Castela e León, drenado polo río Cega (9.118 h [1996]. A principal actividade económica é a agricultura, principalmente os cultivos de cereais, remolacha e patacas. Tamén é importante a cría de gando lanar. As industrias máis destacadas son as do moble a as alimentarias. A propia vila é un exemplo de arquitectura mudéxar derivada de Sahagún. Da época medieval hai que citar os edificios relixiosos de San Miguel (s XIII), San Andrés, Santa María de la Cuesta (s XIII), San Martín, Santiago, El Salvador (s XIII), San Pedro, San Basilio, Santa Clara, La Concepción e San Esteban; este último contén mostras de escultura funeraria mudéxar do s XVI. Da época medieval son tamén os restos da muralla, do palacio de Pedro I o Cruel, do palacio de Santa Cruz e da casa do duque de Alburquerque. Destacan tamén os edificios civís do hospital da Magdalena (s XVI) e a casa do estudo de gramática (s XV).

PERSOEIRO

Compositor e organista. Mestre de capela de varias catedrais (Zaragoza, Oviedo e Roda), gañou por oposición a praza de organista en Santiago, cidade na que tamén ensinou canto e órgano e foi vicemestre de capela. Como compositor, deixou misas, salmos, magnificat e cinco responsorios de Nadal.