"Bra" (Contén)

GALICIA

Pintor. Decorou o retablo da capela de Nosa Señora do Rosario (1612) na igrexa de Santiago de Betanzos e, en 1617, realizou o mesmo labor para o retablo maior de Santa María de Centroña en Pontedeume.

PERSOEIRO

Bispo de Dumio e arcebispo de Braga (570). Foi o artífice da conversión sueva. A partir do 550 contribuíu decisivamente á cristianización de Gallaecia, mediante a propiciación do monacato e a expansión da nova Igrexa. Gracias á súa intervención ao redor do 559, o Rei Teodemiro converteuse ao cristianismo. Tentou suprimir as supersticións e os restos do paganismo e do priscilianismo aínda presentes na sociedade rural e proporcionar á Igrexa Galaico-sueva unhas normas para poder desenvolver a grande obra de restauración da vida cristiá. Escribiu Parrochiale Suevorum ou Divisio Theodomiri e os Capitula Martini, colección canónica que redactou como colofón e complemento dos Concilios I e II de Braga. Modificou os canons e incluíu capítulos propios en que tratou a represión de diversas supersticións mencionadas no tratado De correctione rusticorum, onde pretendeu corrixir os hábitos e costumes pagáns vixentes en certas zonas de Galicia. Tamén fundou o mosteiro...

PERSOEIRO

Poeta portugués. O seu espírito aventureiro levouno a Italia, Flandres ou Brasil. Escribiu Viriato Trágico (1699), un poemario épico onde no Canto XV, titulado “Um sonho profético”, relata os aspectos máis destacados e emocionantes da súa vida en 80 estancias.

PERSOEIRO

Músico árabe. Foi protexido dos califas de Bagdad e autor dunha recolla dunhas 100 cancións, das que destaca o Kitāb al-Aganī de Abū-l-Farā Palatino; ǧ ‘Alī al-Isfahānī.

1. Relativo ou pertencente á membrana.

2. Que ten membrana.

3. Que é semellante a unha membrana.

FILOSOFOS

   (Perpignan ss XIV - XV) Filósofo xudeu. Coñecido como Bonafós Abraham, redactou un vocabulario de termos filosóficos titulado Miklal y.ofi. As definicións foron tomadas de obras filosóficas hebreas, en especial do Moré Nebukim de Maimónides.

GALICIA

Barítono e escritor. Colaborador da revista Galicia, foi un dos propagandistas da música galega. Escribiu Canciones y poesías gallegas (1908), Frangullas (1910) e Celanoverías (1913).

PERSOEIRO

Político e xurista. En 1932 ingresou na Unión Regional de Derechas da Coruña, da que foi elixido presidente (1933). Actuou de enlace entre as organizacións locais e a CEDA, formación política pola que foi deputado (1935-1936). Foi decano do Colexio de Avogados da Coruña (1959-1961).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cortegada. Construída no s XX, consagrouse en 1957. Ten cubertas de bóveda de canón de cemento, e retablos barrocos (s XVIII) nos laterais, mentres que o do altar maior data do s XX. A fachada remata cunha espadana de pedra.

PERSOEIRO

Escritor francés. De nome Remi Desplanches, elaborou a súa obra en occitano. Criado no posromanticismo, escribiu pezas de teatro e publicou diversos poemas, como De Rampalm a Guilhanèu (1928).

PERSOEIRO

Físico polaco. Foi profesor da Academia Naval de Annapolis (Maryland), onde estudou, en Cleveland e nas universidades de Worcester, Massachusetts e Chicago. Demostrou, xunto con E. W. Morley, a inexistencia do hipotético éter, mediante o coñecido experimento de Michaelson-Morley. Recibiu o Premio Nobel de Física (1907) polos seus estudos sobre o xeito de establecer a lonxitude de onda como patrón fundamental de lonxitude, en lugar do metro.

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Iniciado no expresionismo, que cultivou ata 1967, atravesou unha época abstracta que culminou noutra conectada coa problemática do home e o contorno que o condiciona. Realizou esculturas, sobre todo metálicas, e metalografías sobre a situación dos negros en EE UU. Recibiu influencias da linguaxe e da visión da pop-art. Da súa obra destacan Crit, dejuni forgos; El boig, Els relleus visuals, Vietnam 68, L’espera, Vencerem, Lluita d’infants, Gioconda, Antoni Miró e One Dollar.

FILOSOFOS

Filósofo lituano. Coñecido como Deborin, defendeu a dialéctica marxista. Foi acusado de idealismo de tendencia menxevique, mais tivo que retractarse e aceptar a ideoloxía oficial do réxime soviético. Escribiu Hegel i dialekticeskij materializm (Hegel e o materialismo dialéctico, 1929), Dialektika i jestestvoznanije (Dialéctica e ciencias naturais, 1930), Filozofija i marksism (Filosofía e marxismo, 1930) e Filosofija i politika (Filosofía e política, 1961).

PERSOEIRO

Matemático francés. Estudou nas universidades de Sedan, Saumur e París. Realizou estudos sobre cálculo de probabilidades e publicou a ecuación da curva de erro. É un dos vangardistas do estudo da trigonometría analítica e da teoría de probabilidades. É o autor de De mensura sortis (1711) e The Doctrine of Chances (1733).

GALICIA

Político e enxeñeiro. Presidiu a Cámara Oficial de la Propiedad da Coruña (1936-1943) e foi nomeado alcalde da cidade entre 1947 e 1958, onde realizou importantes investimentos como a pavimentación das rúas.

MONTES

Monte preto de Praga onde o 8 de novembro de 1620 as tropas nacionais checas foron vencidas polas imperiais. Os checos nomearan a Federico V do Palatinado rei de Bohemia e procuraran a axuda da nobreza húngara, que o Emperador Fernando II encontrou na Liga Católica, en Saxonia, e en Maximiliano I de Baviera. Para o Reino de Bohemia esta desfeita significou o recoñecemento forzoso da soberanía austríaca.