"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor francés. Chegou a Inglaterra (1595?), onde se converteu en mestre escultor da coroa en 1608. Realizou as tumbas de Isabel I en Westminster Abbey (1605) e de Robert Cecil en Hatfield.

PERSOEIRO

Saxofonista de jazz, compositor e director de bandas norteamericano. Actuou con Dizzy Gillespie, Miles Davis e Thelonius Monk. As súas interpretacións marcan unha etapa cara ao free jazz. En ocasións intentou asimilar as técnicas da música oriental e africana desde o punto de vista do jazz puro. Creador dunha escola propia, influíu sobre numerosos músicos, como Archie Shepp. Entre os seus discos destacan Blue Train (Tren azul, 1957), A Love Supreme (Un amor supremo, 1964) e Ascension (Ascensión, 1965).

PERSOEIRO

Monxe irlandés. No 563 trasladouse a Escocia e predicou o cristianismo aos pictos. Fundou mosteiros en Derry e na illa de Iona. A súa festa celébrase o 9 de xuño.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Mazaricos. Construída en estilo neoclásico a finais do s XVIII, ten planta de cruz latina dunha soa nave, cuberta con bóveda de canón, e con dúas capelas na nave do cruceiro. O presbiterio cóbrese con bóveda de aresta. O arco triunfal é de medio punto. Na fachada destaca o pórtico recuado, o arco de medio punto peraltado que conduce ao interior e o campanario situado sobre a cornixa.

PERSOEIRO

Pintor canadense. Formouse no Mount Allison University (New Brunswick) onde foi profesor (1946-1963). Participou na Segunda Guerra Mundial como artista militar (1942-1946). A súa obra achégase ao realismo. Realizou os deseños para as moedas conmemorativas do centenario de Canadá (1967). En 1982 doou os seus debuxos de guerra ao Canadian War Museum.

PERSOEIRO

Escultora chilena. Formouse na Escuela de Bellas Artes da Universidad de Chile, da que foi profesora de escultura (1950). Ampliou estudios en París (1948) e Londres (1951). Na súa obra, realizada en pedra e madeira, evocou as manifestacións artísticas dos pobos amerindios. Entre as súas obras destacan Puerta del Sol (1976) e Signel (1988). Recibiu, entre outros galardóns, o Premio Concurso Internacional do Monumento ao Prisioneiro Político Descoñecido (Londres, 1952), o primeiro Premio de Escultura da VIII Bienal de São Paulo (1965), a Medalla do Congreso Nacional (1970) e o Premio Nacional de Arte (1970).

1. Relativo ou pertencente ao pobo dos comanches ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo nómade amerindio dos comanches.

3. Tribo de indios de América do Norte, pertencentes ao grupo dos shoshones e asentados orixinariamente nas chairas situadas ao L das Montañas Rochosas, nos estados de Oklahoma, Colorado e Wyoming, que se dedicaban á caza do bisonte. Nos ss XVII-XVIII emigraron aos territorios situados ao sur, enfrontándose á colonización de Texas. Establecidos en Arkansas no s XIX, sostiveron duras loitas cos colonos, que non finalizaron coa firma dos tratados de 1864 debido aos incumprimentos sistemáticos do goberno. Foron recluídos, xunto cos kiowas e os kiowa-apaches, nunha reserva do estado de Oklahoma no ano 1867.

4. Lingua falada polos comanches pertencente ao grupo de linguas uto-azteca da familia uto-azteca-tano.

1. 1. Autoridade ou facultade de comandar que ten ou exerce alguén, especialmente un xefe militar.

   2. Cargo de comandante.

2. Edificio, cuartel ou departamento onde están as oficinas do comandante.

3. Distrito ou comarca sobre o que o comandante exerce a súa autoridade.

4. 1. Conxunto dos órganos de dirección do exército.

   2. Conxunto de autoridades militares superiores.

   3. posto de comandancia

      Lugar no que se atopan os que dirixen as operacións militares.

   4. comandancia naval

      Sede da comandancia dunha provincia marítima.

5. ...

1. Quen comanda no exército, independentemente da entidade das tropas e do grao.

2. Piloto responsable dunha aeronave.

3. 1. Grao militar do exército español superior ao de capitán e inferior ao de tenente coronel, equivalente en case todos os exércitos ao grao de maior.

   2. Militar que, polo maior grao, comanda unha comunidade de tropas constituída ocasionalmente.

   3. comandante maior

      Xefe encargado dos servicios de contabilidade nos corpos e establecementos militares, cargo que tamén pode desempeñar un tenente coronel.

   4. comandante militar

      Xefe que comanda as tropas e os servicios nunha determinada localidade.

   5. comandante militar da Mariña

      Oficial da mariña de guerra española que comanda unha provincia marítima.

1. Sociedade na que existen socios colectivos con responsabilidade persoal e ilimitada, con facultades de xestión e con socios capitalistas nos que non concorren estes caracteres. Os socios, denominados comanditarios, só achegan fondos e limitan a súa responsabilidade á cifra do capital que achegaron. Se o capital dos comanditarios está representado por accións, recibe o nome de comandita por accións.

2. Fracción do capital social achegado polos comanditarios.

1. Relativo ou pertencente á comandita.

2. 1. Persoa que comandita unha empresa doutra.

   2. Socio que contribúe con fondos nunha empresa social comanditaria e que limita a súa responsabilidade a esta contribución.

1. Mando militar.

2. 1. Forza de asalto autónoma con poucos efectivos, organizada e preparada para cumprir misións especiais. Xeralmente realiza operacións dobremente ofensivas, rápidas e dunha gran calidade. A selección dos comandos é moi minuciosa e nútrese de voluntarios. A instrución é moi coidada, o armamento é o propio das forzas de choque e a organización das unidades é dunha gran flexibilidade. As misións máis importantes do comando son a sabotaxe, o golpe de man, as misións informativas e de recoñecemento, etc. O seu nome provén das guerrillas bóers que continuaron loitando despois da vitoria inglesa; sen embargo, o seu desenvolvemento táctico conseguiuse durante a Segunda Guerra Mundial.

   2. Cada un dos integrantes dun comando.

3. Grupo de terroristas que realizan actuacións armadas en conxunto.

1. Orde dada ao ordenador para que realice unha acción determinada.

2. Tecla que se acostuma empregar soa ou en combinación con outras co obxecto de que un ordenador execute unha operación determinada.

PERSOEIRO

Ximnasta romanesa. Nos Xogos Olímpicos de Montreal 1976, foi proclamada a mellor deportista da olimpíada con cinco máximas marcas (10) e tres medallas de ouro. Nos Xogos Olímpicos de Moscova (1980) gañou a medalla de ouro en barra de equilibrios, a de prata por equipos e o bronce no concurso xeral. Ademais foi campioa de Europa en 1975, 1977 e 1979. En 1989 abandonou o seu país e refuxiouse nos EE UU.

1. Relativo ou pertencente á comarca.

2. Natural ou habitante da comarca.