"Cis" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1012.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ía Crucis situado na subida ao monte Santa Tegra. As catorce estacións teñen forma de medallóns e son todas de bronce, obra de Julio Vicent Mengual. Comezouse a construír en 1923 e rematouse en 1940. Foi financiado polas familias máis ricas da Guarda. Paralelo a este Vía Crucis existe outro do s XVII.
-
PERSOEIRO
Político e militar colombiano. En 1810 uniuse aos independentistas e foi un dos lugartenentes de Simón Bolívar, que o nomeou vicepresidente de Nueva Granada e da República de Colombia (1821). Proporcionoulle cartos, homes e víveres a Bolívar, o que fixo posible a continuación da campaña. O separatismo venezolano enfrontouno a Bolíva, pois defendeu a constitución federal de 1821. Morto Bolívar, foi proclamado presidente de Nueva Granada (1832-1836).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
RIOS
Río de Brasil, o terceiro en lonxitude do continente, con 2.900 km. Nace na serra Canastra (Minas Gerais), atravesa a sabana ao longo do estado de Bahia, as montañas litorais, e chega ao Atlántico, ao límite entre os estados de Alagoas e Sergipe.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Substancia tóxica que segregan os protozoos sarcosporídeos parasitos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Formación quística que pode presentarse no tecido muscular dalgúns animais, como por exemplo o porco, os ruminantes e o cabalo, a consecuencia da parasitación de sarcosporídeos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Presenza de múltiples quistes sebáceos na pel.
-
GALICIA
Navegante, cosmógrafo e matemático. Acompañou a Tavernier como embaixador do rei de Francia ante o gran mogol e foi gobernador da provincia de Tacuba, en Nueva España. Intentou desenvolver un comercio en varios portos europeos e nas costas de Guinea e Angola, e fixo mapas de toda a Terra, cos portos principais de América e Asia. Escribiu Teatro naval hidrográfico. (...) (1688) e Descripción geográfica y derrotero de la región austral magallánica (1690).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Aminoácido que, na súa forma L, intervén no proceso de formación do ARN mensaxeiro.
-
GALICIA
Filólogo. Licenciado en Filosofía e Letras, foi vicepresidente da Asociación de Tradutores Galegos e, desde 2000, presidiu a Organización Española para el Libro Infantil y Juvenil (OEPLI) e foi subdirector xeral de Promoción Cultural da Consellería de Cultura. Coordinador e autor de libros de texto, escribiu Gillermo Tell. Lenda suíza (1984) e traduciu, entre outras obras, Os dentes do león (1984), Polgariño (1991), Ética para o meu fillo (1996) ou O colar do rei (1996). Recibiu o Premio Francisco Fernández del Riego á cooperación no labor editorial (2005).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e economista. Membro do Partit dels Socialistes de Catalunya (PSC-PSOE), foi conselleiro de Política Territorial e Obras Públicas da Generalitat (1977-1979) e alcalde de Barcelona (1979-1982). Deputado no Congreso (1986-2004), foi ministro de Defensa (1982-1991) e vicepresidente do goberno (1991-1995). En 2005 converteuse en presidente de Caixa Catalunya.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar. Progresista, ao caer Espartero tivo que se exiliar (1843-1845 e 1848-1849). Rehabilitado no Bienio Progresista, foi gobernador militar de Zaragoza e de Madrid. En 1868 foi deportado a Canarias e, liberado pola Revolución de Setembro, foi director da Garda Civil (1869-1872) e ministro da Guerra (1874).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar e político, duque de la Torre. Distinguiuse durante a Primeira Guerra Carlista. Espartero enviouno a Barcelona (1842) para someter a cidade, pero poucos meses despois sumouse ao pronunciamento de Prim. Facilitou a chegada ao poder dos moderados (1844) de Narváez. Favorito de Isabel II entre 1846 e 1848, o príncipe consorte afastouno de Madrid. En 1856 secundou o golpe de estado de Leopoldo O’Donell e en 1859 foi enviado a Cuba como capitán xeneral. Xefe da Unión Liberal, participou na conspiración previa á Revolución de Setembro de 1868. Derrotou as forzas de Isabel II na ponte de Alcolea e foi nomeado presidente do goberno provisional, e despois rexente do reino. Presidente do primeiro consello de ministros de Amadeo I, en 1872 derrotou aos carlistas e asinou o Convenio de Amorebieta. Conspirou contra a Primeira República e tivo que se exiliar. De volta a España, tras o golpe de estado de M. Pavía converteuse en xefe de goberno ata a chegada de Afonso XII.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Poeta, arquitecto e político. Integrante do grupo dos Novísimos, participou no movemento estético socialrealista da década de 1960, aínda que co tempo a súa obra foi adquirindo trazos máis persoais. Emigrado a Venezuela (1962), exerceu como catedrático de Deseño Arquitectónico da Universidad Central de Caracas e cofundou o grupo de esquerda “La Causa R” (1971), co que participou activamente na política dese país, e foi nomeado ministro de Cultura da República Bolivariana de Venezuela (2004). Dos seus deseños arquitectónicos destacan o Instituto de Cultura de Maracaibo, o Teatro de Danzas de Venezuela ou a Plaza del Bicentenario. É autor de Da estrela e da fouce (1967) e UPGpoemas (1973), escritos e difundidos na clandestinidade; Porta aberta (1976), Por unha muller (1976), de carácter amoroso; Isolda. Porta Aberta (1990), La más nueva poesía de Venezuela (1981), unha falsa escolma escrita por el mesmo en castelán; Arte poética. Poema...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Nobre inglés, II conde de Hertford (1750). Foi embaixador en Francia (1763-1765), lord lugartenente de Irlanda (1765-1766) e lord camarlengo da corte (1766-1782). En 1793 foi nomeado conde de Yarmouth e marqués de Hertford.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Debuxante e ilustrador. Coñecido como Kiko da Silva, licenciouse en Belas Artes pola especialidade de pintura. Comezou en fanzines como Nicasso e Nova línea, e na revista Elipse. Cartelista, director e promotor da revista BD Banda, como humorista gráfico traballou en La Voz de Galicia, no suplemento “Xatentendo.com” e na revista Golfiño, onde publicou a serie “Fiz nos Biosbardos”. Ten ilustrado libros como A verdadeira historia do pirata Xocas (1999), A memoria das árbores (2001), De rato de campo e rato de cidade (2002) ou Que contan as ovellas para durmir? (2004). Recibiu o Premio Ourense de Banda Deseñada ao Mellor Autor Afeccionado (1996), o Prémio de humor do Muséu da Imprensa do Porto e un accésit no concurso de ilustración organizado polo INJUVE (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político, fillo de Manuel Silvela (París 1830-Madrid 1892), ministro de Estado con J. Prim (1869) e con A. Cánovas (1877). Militou no Partido Conservador e foi ministro de Gobernación (1879, 1890-1891) e de Graza e Xustiza (1885). Coa morte de Cánovas pasou a ser xefe do partido e formou o goberno de rexeneración nacional (1899) tras a derrota militar de 1898. Na lexislatura 1893-1896 foi deputado polo distrito da Cañiza.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Revista de carácter político e satírico, fundada en Múnic en 1896 por A. Langen e Th.Th. Heine. No ano 1944 deixou de editarse. Volveuna editar en 1954 O. Iversen e desapareceu definitivamente no ano 1967.
-
PERSOEIRO
Cantante e actor. Coñecido como Frank Sinatra, a partir de 1939 acadou o éxito actuando en directo acompañado por diversas orquestras. Da súa discografía destacan Swing Easy (1955), Come Fly with Me (1958), Strangers in the Night (1966) e Frank Sinatra Duets (1993). No cine limitouse nun primeiro momento ao xénero musical, pero co tempo demostrou o seu talento dramático. Destacan os filmes From Here to Eternity (1953), The Man With the Golden Arm (1956), The Detective (1967) e Listen Up: The live of Quincy Jones (1990).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Enxeñeiro agrónomo e político. Profesor de economía agraria na Universidade de Santiago de Compostela, foi director territorial do ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación (1987-1990). Deputado no Parlamento galego polo PSdG-PSOE (1989-2005), foi conselleiro de Agricultura, Gandaría e Montes (1987-1990).
VER O DETALLE DO TERMO