"Ea" (Contén)

1. Labrar ou dispoñer algunha cousa de tal maneira que as súas diferentes caras formen entre si ángulos rectos.

2. Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘mirar’.

PERSOEIRO

Poeta. Coñecido como Carlos I, foi duque de Orleans entre os anos 1407 e 1465. Sobriño de Carlos VI e pai de Luís XII de Francia, militou no bando dos armañacs. Feito prisioneiro na Batalla de Azincourt, residiu 25 anos en Inglaterra onde escribiu gran parte da súa obra lírica en francés e inglés. En 1440 regresou a Francia e retirouse ao seu castelo de Blois, que converteu en centro de reunión de literatos e artistas.

1. Persoa que carmea.

2. Instrumento para carmear.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Sucedeu a Arcesilao a partir do 156 a C e dirixiu a Academia Platónica na época denominada Academia Nova. Representante do escepticismo moderado, foi adversario de todo dogmatismo. Afirmaba que o home non pode distinguir dunha maneira absoluta entre as representacións verdadeiras e as falsas, polo que precisa dun criterio de verdade teórica e práctica, que se atoparía nas nocións do verosímil, o probable e o persuasivo. O seu discípulo Clitómaco difundiu as súas ideas.

1. Acción e efecto de carpear.

2. Conxunto de fíos sacados dun pano de liño.

1. Desenmarañar os nós que se forman no liño ou na la.

2. Esponxar a la coas mans para cardala.

3. Mover unha persoa as extremidades sen control, como as abellas ou as moscas.

1. Mover de xeito pronunciado as cadeiras ao andar.

2. Balancear o corpo ao andar.

GALICIA

Narrador, dramaturgo e director teatral. Fillo do insigne Uxío Carré Aldao, entrou desde cativo en contacto co galeguismo rexionalista que se reunía na librería do seu pai. Espectador na presentación da Escola Rexional de Declamación, promovida na Coruña en 1903 polo actor Eduardo Sánchez Miño e o dramaturgo Galo Salinas, traballou desde moi novo en La Artística. Entre os anos 1911 e 1913 viviu no Porto, onde se familiarizou coa cultura portuguesa. Escribiu en El Eco Español, España y Portugal e incorporouse desde 1916 ao recente movemento das Irmandades da Fala. No período 1916-1936 foi notable o seu labor como ensaísta, gramático e animador da vida teatral. Colaborou en numerosas publicacións (nalgunhas asinou como Ramón Alvariño) como A Nosa Terra, Nós, El Pueblo Gallego, Suevia, El Nororeste, Rexurdimento, Céltiga, Boletín da Real Academia, ás que hai que engadir despois da guerra Lar,...

GALICIA

Político e sindicalista. Foi partidario da actuación política da Confederación Nacional del Trabajo (CNT) e un activo defensor en solitario do Estatuto de Autonomía no sindicalismo. Tralo seu abandono da CNT ingresou en 1934 no Partido Sindicalista e un ano máis tarde afiliouse ao Partido Galeguista. Foi colaborador de Solidaridad Obrera, voceiro da Confederación Rexional Galega (CRG), Trabajo e A Nosa Terra, co alcuño de Fausto Brand. Faleceu a consecuencia da represión desatada polo golpe militar de xullo de 1936.

1. Transportar algo en carro.

2. Transportar algo ou a alguén utilizando calquera medio de transporte.

3. Causar ou producir algo negativo. OBS: Vai acompañado con termos como desgustos, desgracias, molestias, problemas, etc.

PERSOEIRO

Guionista cinematográfico francés. Colaborou en numerosos filmes con Luis Buñuel. En outubro do 2000 impartiu un curso de guión na facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela. Aplicou a súa ironía a diversos guións de destacadas películas como Milou en mai (Milou en maio, 1989), de L. Malle; Taking Off (Atractivo na distancia, 1971) e Valmont (1989), de M. Forman; Die Blechtrommel (O tambor de folla de lata, 1978), de V. Schlöndorff; Danton (1982), de A. Wajda; Max mon amour (Max, o meu amor, 1986), de N. Oshima; The Unbearable Lightness of Being (A insoportable levidade do ser, 1987), de P. Kaufman; e Cyrano de Bergerac (1990), de J. P. Rappeneau.