"To" (Contén)

1. Época do outono ou clima propio dela.

2. Colleita que se fai no outono.

3. Sementeira que se fai no outono.

4. Abundancia de herba fresca que se dá no outono.

1. Botar a semente no outono.

2. Agromar a herba no outono.

3. Coller a terra o tempero do outono.

4. Madurar tarde un froito ou froita.

1. Que nace, se recolle e se sementa no outono.

2. Que é propio do outono.

3. Herba que nace nos campos despois de recoller a herba seca.

1. Estación do ano que segue ao verán e precede ao inverno. No hemisferio N, vai desde o solsticio de outono, o 22 ou 23 de setembro, ata o solsticio de inverno, o 21 ou 22 de decembro. No hemisferio S comeza o 20 ou 21 de marzo e conclúe o 21 ou 22 de xuño. Caracterízase polo descenso das temperaturas nas latitudes medias e altas.

2. Mes de outubro.

3. Acción de botar os cereais.

4. Herba que nace no outono, en especial nos prados onde se recolleu a herba seca.

5. Período da vida en que comeza o declive cara á vellez.

1. Acción e efecto de outorgar.

2. 1. Documento, contrato ou testamento outorgado.

   2. Parte final dunha escritura notarial que contén a fórmula onde se outorga.

1. Conceder algunha cousa que se pide ou pregunta.

2. Conceder un premio ou unha distinción.

3. Facer un contrato ou unha escritura declararando ou dispoñendo algo diante de notario.

PERSOEIRO

Mártir. Dubidouse da súa autenticidade. Na iconografía represéntase como un lexionario romano cunha espada cravada no cranio polo seu suposto martirio. A súa festividade celébrase o 23 de agosto.

1. Gonoduto feminino por onde os ovos pasan dos ovarios ao exterior, ao útero ou á cámara incubadora do animal

2. trompa de Fallopio.