"To" (Contén)

PERSOEIRO

Xurista. Foi fiscal do xulgado de primeira instancia de Mondoñedo, maxistrado na Audiencia de Pontevedra e fiscal en Ourense, Palencia, Lugo e Madrid. Escribiu semblanzas biográficas e artigos relacionados coa historia e a cultura galega en diversas publicacións como o Boletín de la Real Academia Gallega e Galicia, revista en que iniciou a publicación da novela La nueva doncella (1887-1889). Pertenceu á Real Academia Galega (1907).

GALICIA

Xurista. Foi director do Monte de Piedad e Caja de Ahorros de Santiago de Compostela, director da Real Sociedad Económica de Amigos del País (1878-1886) e impulsor da Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela. Escribiu Informe sobre foros, subforos y otras cargas semejantes que se conocen en el antiguo reino de Galicia (1874).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Guitiriz. Construída no s XII en estilo románico, ten nave de planta rectangular e capela maior de planta cadrada. Posteriormente engadíuselle a sancristía e outro corpo no lateral esquerdo. Realizouse en cantaría e ten cuberta de lousa a dúas augas na nave e a catro no presbiterio. No interior destacan as pinturas murais con escenas da Paixón, Anunciación e Cristo en Maxestade e unha ara con inscricións romanas. A fachada é do s XVIII e ten a porta arquitrabada, unha ventá rectangular na parte central e remata nunha espadana de dobre corpo. No ángulo co muro lateral dereito hai un reloxo de sol. No adro consérvanse varios sarcófagos antropomorfos medievais e unha pía bautismal gótica.

PERSOEIRO

Filólogo francés. Foi profesor no Collège de France (1872) e participou na fundación das revistas Revue Critique (1866) e Romania (1872). Especializouse no estudo da literatura medieval, sobre todo da francesa, campo en que tivo especial relevancia pola teoría das cantilenas, en canto á orixe dos cantares de xesta. É autor de Étude sur le rôle de I’accent latin dans la langue française (1862), Histoire poétique de Charlemagne (1866), Vie de saint Alexis (1872), La Poésie du Moyen-Âge (1885) e François Villon (1901). Ademais traduciu, en colaboración, a Grammaire des langues romanes, de F. Diez. Foi membro da Académie de Inscriptions et Belles-Lettres (1876) e da Académie Française (1896).

PERSOEIRO

Saxofonista de jazz. Coñecido como Charlie Parker, Bird ou Yardbird, a comezos da década de 1940 converteuse no líder do movemento be-bop, que revolucionou o jazz. En 1947 formou un quinteto con M. Davis e M. Roach e, posteriormente, colaborou coa orquestra de Machito. Moitas das súas composicións, como “Scrapple from the Apple”, “Moose the Mooche” ou “Ko-ko”, son auténticas lendas na historia do jazz.

1. Acción de parlamentar.

2. 1. Asemblea lexislativa dun estado, dunha nación ou dunha rexión cuns poderes que son regulados, xeralmente, pola constitución. Adoita estar formada por unha soa cámara (unicameralismo), sobre todo nos réximes centralistas ou unitarios, ou máis frecuentemente por dúas (bicameralismo), nos sistemas de estados federais. A cámara baixa é elixida por sufraxio universal directo, e a cámara alta, normalmente por sufraxio indirecto. O parlamento é, daquela, o órgano máis importante de representación dos cidadáns. As súas funcións lexislativas inclúen, entre outras, a de estudar os proxectos de lei do goberno, emendalos e votalos, propor outras medidas lexislativas e aprobar os orzamentos do estado. Para ser aprobada, unha lei ten que obter a maioría dos votos da cámara baixa e, nos estados que teñen parlamentos bicamerais, tamén da cámara alta. Nalgúns casos, a disciplina dos partidos políticos regula o comportamento dos deputados ata o punto de que o resultado da maioría das votacións é previsible...

   2. Asemblea convocada polo rei co fin de chegar a acordos e obter favor, consello e axuda dos estamentos.

   3. Edificio que é sede da asemblea lexislativa dunha rexión, estado ou nación.

3. Discurso oral que realiza unha persoa.

4. Interpretación longa en prosa ou en verso que fai un actor nunha obra teatral.

ENTRADA LARGA

Asemblea lexislativa configurada pola Constitución española de 1978 en que se delimitaron os sistemas de goberno que deben ter as comunidades autónomas e a súa organización institucional (artigo 152.1) conforme ao modelo estatal no aspecto concreto que se refire ás relacións entre parlamentos (unicamerais) e gobernos autonómicos.
Antecedentes históricos
O Parlamento de Galicia ten a súa orixe máis inmediata no texto de 1981. Un antecedente remoto podería estar no Proxecto de Constitución para o Estado Galaico de 1887 aprobado polo Partido Republicano Federal, onde se fala, no título V da Asemblea Rexional. Lois Peña Novo referiuse tamén á Asemblea da Mancomunidade Galega, pero foi no democrático contexto de recuperación de liberdades dos pobos da Segunda República Española onde naceron os precedentes inmediatos das presentes institucións autonómicas, sobre todo, no que se aprobou na Asemblea de Concellos de Galicia en 1932 e se plebiscitou de modo afirmativo polo...

PERSOEIRO

Médico e botánico italiano. Profesor de botánica en Florencia (1842-1877), foi o autor da primeira Flora Italiana (1848-1874). Colaborou con P. B. Webb e con A. P. de Candolle na publicación do Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabili (1824-1873), do que redactou o capítulo que corresponde ás coníferas.

GALICIA

Historiador. Foi director do Teatro Nacional Universitario. Escribiu Historia de la ciudad de La Coruña (1985), El Ojo de Dios: historia y leyenda de la Torre de Hércules (1991) e A Galicia de alén mar: a aventura americana de 1600 a 1825 (1992). Recibiu o Oscar de Oro de la Comunicación ao mellor labor de divulgación histórica e o Premio Pérez Lugín (1991).

MONTES

Monte situado na parroquia de Parada (Lalín). O seu cumio acada os 606 m de altitude.