"To" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á patoxenia.

2. Que é causado por unha enfermidade.

PERSOEIRO

Escritor e diplomático. De influencia simbolista e decadentista, colaborou posteriormente no grupo modernista Orpheu e nas revistas Atlântida e Águia. Da súa obra destacan os contos de Serão inquieto (1910) e o libro de poemas Poesias (1940).

1. 1. Axuda que ofrece unha persoa, unha institución ou un organismo.

   2. Función exercida en calidade de patrón.

2. 1. Órgano de xestión e de representación das entidades de carácter fundacional.

   2. Institución de carácter benéfico ou cultural.

3. Facultade de presentar un crego, en calquera dos seus graos, para a provisión dun bispado, prelatura secular ou regular, dignidades, prebendas, en catedrais e colexiais, reitorías e beneficios. O padroado eclesiástico corresponde a algunha igrexa, dignidade ou oficio eclesiástico; o padroado laico corresponde aos segrares; e o padroado mixto participa das dúas calidades, ou concorren na fundación persoas con bens eclesiásticos e con bens familiares. O dereito de padroado podíase adquirir por fundación, coa doazón do terreo, a edificación da igrexa e a dotación do seu mantemento; por reedificación, cando se pactaba co bispo; por prescrición, de máis de 40 anos e posesión inmemorial se se trataba dunha igrexa libre; e por privilexio, cando o outorgaba a Santa Sé. O código de dereito canónico que entrou en vigor en 1918 tendía xa á desaparición dos padroados. En España, no Concordato de 1753 entre Fernando VI e Benedito XIV triunfou o regalismo reafirmando o dereito...

4. Costume medieval restablecido como dereito durante o reinado dos Reis Católicos que autorizaba os monarcas para prover a maioría dos cargos eclesiásticos.

PERSOEIRO

Militar estadounidense. Principal especialista en blindados do exército de EE UU, durante a Segunda Guerra Mundial participou nas campañas de Tunisia e Sicilia. Cabeza do terceiro exército, destacou, despois do Desembarco de Normandie (1944), pola súa penetración dentro de Alemaña.

PERSOEIRO

Escritor. Inicialmente cultivou argumentos exóticos e despois o seu estilo evolucionou, e cultivou temas da natureza e vinculados coas teorías socialistas. Publicou libros históricos, biográficos e autobiográficos, ademais dun gran número de novelas e contos. Destacan as súas obras Kara Bugas (1932) e Zolotaja roza (A rosa dourada, 1955).

1. 1. Revestimento de diversos materiais co que se cobre un solo para conferirlle firmeza, lisura ou comodidade de tránsito.

   2. Material para pavimentar.

2. Superficie plana e rochosa que subsiste nunha zona desértica cando as partículas finas foron levadas polo vento.

3. Superficie dunha rocha, xeralmente dura, aplanada e pulida, que presenta ademais estrías, acanaladuras e fracturas en forma de saínte, produtos da forte erosión dun glaciar de tipo alpino ou dun inlandsis moi extenso do Cuaternario ou de tempos moito máis remotos. Polas estrías e as acanaladuras, pódense determinar as direccións e os sentidos das paleocorrentes do antigo glaciar ou inlandsis.

PERSOEIRO

Cantante. Coñecida como La Niña de los peines, comezou a súa carreira aos oito anos. Considerada como unha das figuras máis importantes do cante flamenco e admirada por Federico G. Lorca, cantou nos principais cafés e teatros de diversas cidades de España. Interpretou diferentes xéneros -especialmente tangos-, popularizou Petenera e Zambra e foi a creadora de cantes como as bambas e as lorqueñas.

PERSOEIRO

Arquitecto e paisaxista inglés. Cando traballaba como xardineiro en Chatsworth comezou coa construción de grandes invernadoiros, en que ensaiou un sistema de cubrición realizado con metal e vidro. Encargouse da construción do Crystal Palace da Primeira Exposición Mundial de Londres (1851).

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. No ámbito político, foi primeiro radical e despois socialista. Fundador de La Tribuna (1888), colaborou en La Nación. Algúns dos seus traballos xornalísticos foron reunidos en La Australia Argentina (1898) e En las tierras del Inti (1909). Como escritor, é o autor máis importante do costumismo crioulo, e das súas obras destacan El casamiento de Laucha (1906), Pago Chico (1908) e Las divertidas aventuras del nieto de Juan Moreira (1910).