"RM" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á farmacia.

2. Persoa que exerce a farmacia como profesión, ben como titular dun establecemento para a preparación de fórmulas maxistrais e dispensación de produtos farmacéuticos, ben como preparador dentro da industria farmacéutica, ben como realizador de análises clínicas. No Estado español os modernos colexios de farmacéuticos apareceron no s XIX e chegaron a colexios oficiais en 1934, federados na Unión Farmacéutica Nacional. Dende o período 1938-1941, os colexios do Estado español dependen do Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España. O ensino público de farmacia ligouse á evolución da profesión antiga de boticario cara á moderna de farmacéutico.

3. Sector industrial que se encarga da fabricación de produtos farmacéuticos. Esta industria, moi complexa, pódese incluír dentro da industria química, aínda que coas súas características particulares. As diversas actividades da industria farmacéutica pódense esquematizar en tres grupos principais. En primeiro lugar a preparación por extracción e purificación dos medicamentos que existen na natureza. En segundo lugar os produtos creados sinteticamente polo home. E en terceiro lugar o estudo e a preparación das especialidades farmacéuticas. A especialidade farmacéutica xorde, en calquera parte do mundo, da primitiva farmacia. Se a especialidade tiña éxito diante do médico ou o público, a produción aumentaba, ata que naceu, pouco a pouco, o laboratorio anexo á farmacia. Algúns chegaron a independizarse, ata crear industrias máis ou menos complexas e, nalgúns casos, ata grandes grupos industriais. Os avances na investigación e o encarecemento das materias primas agudizaron cos anos a tendencia...

1. Ciencia e arte de coñecer as substancias con acción medicamentosa e a maneira de combinalas para obter os medicamentos. Orixinariamente, a farmacia non foi unha ciencia independente, senón que formaba parte dos coñecementos médicos porque era o médico quen preparaba os medicamentos. Os descubrimentos no campo da química e da botánica influíron na evolución da farmacia. Os primeiros textos que se coñeceron foron os exipcios, que se limitaban a dar a forma de obter certos preparados con poder curativo; posteriormente, foron os gregos os que escribiron obras sobre o tema. Na época medieval o mundo islámico deu un novo pulo á ciencia farmacéutica, que se separou gradualmente do campo dos médicos, e así xurdiu a profesión de boticario. No s XVI apareceron as primeiras farmacopeas; a necesidade das mesmas aumentou dende o momento que o médico deixou de preparar el mesmo os medicamentos para encargárllelos a outra persoa, que co tempo se converteu en farmacéutico. Así apareceron tratados escritos...

2. Profesión do farmacéutico.

3. Establecemento onde se preparan ou venden medicamentos.

PERSOEIRO

Aviador francés. Destacado piloto automobilista e motociclista, iniciouse na aviación en 1907. En 1908, cun avión Voisin, realizou o primeiro voo en Europa nun circuíto pechado de 1 km (Issy-les-Moulineaux) e o primeiro voo entre dúas cidades (Bouey-Reims). Co seu irmán Maurice fundou unha compañía de construción aeronáutica.

PERSOEIRO

Constructor aeronáutico francés. Iniciado no automobilismo, cara 1910 deseñou un biplano co que Eugène Renaux aterrou no cumio do Puy-de-Dôme. Durante a Primeira Guerra Mundial equipou cos seus aparellos á aviación francesa. Despois asociouse co seu irmán Henri.

GALICIA

Escultor e tallista. Asistiu á Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela e á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Presidiu a empresa de mármores e pedras artísticas Mármoles Feal. Traballou a talla en madeira e en pedra. Das súas obras destacan o Cristo Xacente da confraría das Angustias e o altar de mármore e bronce da igrexa de San Francisco de Ferrol, o altar de San Salvador de Fene, o altar e o Corazón de Xesús en Santa María de Neda, o cruceiro en honor de Félix Rodríguez de la Fuente en Alasca e o monumento aos fillos de emigrantes en Palmeira (Ribeira). Recibiu, entre outros galardóns, a insignia de ouro de Ferrol e a Medalla ao Mérito Artístico.

PERSOEIRO

Elector de Brandenburgo (1640-1688) e duque de Prusia (1657-1688), fillo do elector Xurxo Guillerme I. Trala fin da Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) recibiu a Pomerania oriental. En 1656 rompeu a súa alianza con Polonia cando esta foi invadida por Suecia e Rusia, co que conseguiu o ducado de Prusia. Impulsou a unión administrativa e de tributos nos seus estados e iniciou o recrutamento regular para manter un exército permanente. Fundou varias colonias en África occidental e a Biblioteca Real de Berlín.