"Rin" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1743.

  • GALICIA

    Xornalista. Foi director do Departamento de Prensa e Publicacións do Colexio de Arquitectos de Galicia, director de Edicións do Cerne e director xeral de Edicións Xerais de Galicia. Ocupou a dirección da área de cultura da TVG e presentou os programas Etcétera e Moderato Cantábile. Participou na edición da obra completa de Fermín Bouza Brey (Premio do Padroado Rosalía de Castro, 1980) e en diversos libros de Méndez Ferrín. Recibiu o Premio Santiago de TVE ao mellor labor cultural realizado en Galicia (1986), o Premio Irmandade do Libro ao mellor programa cultural de televisión (1992) e o Premio Galicia de Comunicación ao mellor labor desenvolvido en televisión (1992).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Mestre. Exerceu a súa profesión en Galdo e Viveiro e, despois de xubilarse, dedicouse a elaborar un proxecto de navegación aérea que deixou manuscrito e datado a 12 de xullo de 1879. Este manuscrito foi publicado en 1920, primeiramente en El Heraldo de Vivero e posteriormente nunha edición co título de Proyecto acerca de la navegación aérea. Año 1879.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Filólogo. Doutor en Filoloxía Hispánica (1991) e director do departamento de Filoloxía Galega da Universidade de Santiago de Compostela, pertence ao Consello Científico do Instituto da Lingua Galega e é secretario do comité de redacción da revista Verba. Colaborador de diversas publicacións con artigos sobre a lingua galega, como A Trabe de Ouro, Cadernos da Lingua e Verba, das súas obras destacan Edición de Os Camiños da vida de Ramón Otero Pedrayo (1990), Edición e estudo lingüístico do coloquio de vinte e catro galegos rústicos de Fr. M Sarmiento (1995), Historia da lingua galega   (1998), Eladio Rodríguez e a cultura galega (2001) e O idioma galego no limiar da súa renacenza. Estudo lingüístico de textos pregaleguistas (2003).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Artista visual e narradora. Destaca pola súa mestura artística, produto da investigación de novos soportes, entre os que destacan os libro-obxecto. Nunha segunda etapa utilizou a fotografía que chegou a ter categoría pitórica, froito da manipulación con pigmentos e outros materiais. Investigou posteriormente a técnica da colaxe e a produción en vídeo coa obra A Praia (2004). Das súas publicacións destacan os contos O soldado Klaus (1999), Ela (2000), Vicio (2002) e Soñando (2003). Recibiu o primeiro premio no Certame Arte Xoven Galego (1996) e o primeiro premio no III Certamen de Expresión Plástica Ramón J. Sender.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escultor. Traballou con Francisco Casas no retablo de san Bieito para o mosteiro de San Martiño Pinario (1742-1743).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta italiano. A súa poesía influíu notablemente na literatura italiana da súa época. A súa obra máis destacada é Adone (1623), poema mitolóxico escrito en oitavas, onde trata o amor de Venus e Adonis. Postumamente foi publicado o seu poema relixioso La strage degli innocenti (1632), sobre tema bíblico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Título nobiliario concedido o 17 de decembro de 1703 por Filipe V a Antonio Mariño de Lobeira e Andrade, Lemos e Soutomaior, militar e cabaleiro da orde de Santiago. Cando morreu, o título quedou vacante ata 1921, ano en que foi rehabilitado por María Lourdes Cabeza de Vaca Carvajal, que ao morrer (1941), herdou o seu fillo Antonio Sartorius Cabeza de Vaca. En 1978 converteuse en IV marqués de Mariño, Vicente Sartorius Cabeza de Vaca , irmán do anterior. Desde 2002 o V marqués de Mariño é   Luis José Sartorius Zorraquín , fillo de Vicente Sartorius. Ten por armas un escudo partido; o primeiro de prata, con tres faixas de azul, e o segundo, de sinople cunha cabeza de lobo, de ouro, sobre a que se colocou unha estrela.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar e político venezolano. Participou na Guerra de Independencia de Venezuela e nas sucesivas campañas de emancipación contra a dominación colonial, en que foi promovido a xeneral. Xefe do Estado Maior de Bolívar na Batalla de Carabobo (1821), secundou a Páez na súa actitude independentista de Venezuela fronte á República de Gran Colombia. En 1834 foi candidato á presidencia da república, pero Páez impuxo a Vargas. Poucos meses despois ocupou pola forza a presidencia, pero Vargas obrigouno a dimitir.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antropónimo que procede do nome latino Marinus/Marina, forma talvez derivada de Marius ou do adxectivo latino marinus ‘mariño’. A forma feminina era moi frecuente na Idade Media. Santa Mariña é patroa dos concellos das Neves, Cambados, Xinzo de Limia e Teo, onde a celebran o 18 de xullo, e é titular de 97 parroquias. San Mariño celébrase o 3 de setembro. Presenta a variante Marino.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xeógrafo grego. Foi o autor dunha obra descritiva de toda a Terra, coñecida a través de Ptolomeo, quen a criticou aínda que extraeu dela moitos datos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Mazaricos. De estilo románico, foi construída no s XII, pero reformada en época barroca (s XVIII). Ten unha soa nave de planta rectangular cunha capela maior de planta cadrada separada da nave central por un arco triunfal de medio punto rebaixado. Destaca o retablo barroco da capela maior.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado entre as parroquias de Trelle (Toén) e Loiro (Barbadás). O seu cumio acada os 512 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lorenzo di Marino Fuci.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tratamento isotérmico do aceiro, que consiste nun temperado graduado, no que as pezas se arrefrían nun baño de sales ou metal fundido entre 200°C e 400°C, deixándoas o tempo preciso ata que alcance a súa temperatura. Despois extráese do baño e arrefríase bruscamente ata a temperatura ambiente e conseguir así igualar a temperatura en toda a masa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Trobador, probablemente de orixe portuguesa. Puido pertencer á liñaxe galega dos Mariño e foi medio irmán doutros dous trobadores, Per’Eanes Marinho e Osoir’Anes. Activo no segundo terzo do s XIII, formou parte do círculo cortesán de Sancho IV. No Cancioneiro da Biblioteca Nacional e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana aparece como autor dunha soa cantiga (“Ena primeira rua que cheguemos”), un escarnio persoal dirixido a un fidalgo, que está moi danado pola transcrición.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintora e gravadora. Coñecida como Ana Pasarín, dirixiu con Alberto Castro Couso o taller Abracadabra. A súa obra caracterizouse polo emprego da liña curva e a preocupación polo ser humano. Na década de 1970 a temática ampliouse co mundo dos paxaros como símbolo do voo e da busca doutros mundos. Destacan as súas series Homenaje a Alfonsina Storni (1988) e Ventanas a la fantasía (1992).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor e xornalista. Emigrou a México e alí comezou a súa actividade literaria e xornalística. Entre as súas obras destacan Se adoraban (1924), El hombre que no encuentra mujer (1925) e Ella tuvo la culpa (1928).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital do estado de Monagas, Venezuela (257.841 h [1997]). Está situada no centro da rexión petrolífera do L do país.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Dramaturgo. Coñecido tamén como “o derradeiro dos góticos” pola súa novela Melmoth the Wanderer (1820), converteuse nun especialista do xénero de terror. Publicou as novelas The fatal revenge or the Family of Montorio (1807), The Wild Irish Boy (1808), The Milesian Chief (1812) e a traxedia en verso Bertram (1816).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma simplificada do principio de Hamilton da mecánica analítica que permite atopar a traxectoria dunha partícula sen ningu-nha referencia ao tempo, aínda que a función de Hamilton da partícula non depende explicitamente do tempo. Enunciado primeiramente por Maupertius, foi establecida en forma matemática por Euler e Lagrange. K. J. G. Jacobi enunciouno como actualmente se coñece. OBS: Tamén se denomina principio de mínima acción.

    VER O DETALLE DO TERMO