"AIX" (Contén)

1. Lado dunha caixa.

2. Cada unha das pedras laterais que constitúe o cadro do lagar.

3. Peza situada no peite do tear que dispón dun ferro para prensar o tecido.

1. Persoa encargada de realizar pagamentos e cobros nunha empresa, nunha entidade financeira ou nun organismo da administración pública.

2. Aparello electrónico interactivo, dotado de pantalla e teclado, que permite aos clientes dunha entidade financeira efectuar diversas operacións de caixa e retirar o seu diñeiro dispoñendo soamente dunha tarxeta magnética dotada dun código de identificación persoal.

1. Caixa grande usada habitualmente como embalaxe.

2. Caixa sen tapa, encaixada no oco dun moble, que se utiliza para gardar cousas e que se pode desprazar cara a dentro ou cara a fóra para abrilo ou pechalo.

3. Caixa longa de madeira ou doutros materiais e con tapa destinada a depositar un cadáver ao que se vai dar sepultura.

4. Cada un dos espacios nos que se divide unha parede por medio dos machóns.

5. Caixa de madeira situada sobre a pedra do muíño onde se bota o gran para que vaia caendo pouco a pouco na quenlla.

6. Obxecto de madeira semellante a unha caixa aberta por un lado que utilizaban as lavandeiras para protexerse da humidade.

7. alforxa.

MUNICIPIOS

Municipio da Ribeira Alta do río Xúquer, Comunitat Valenciana, situado nunha extensa chaira (20.397 h [1996]). A agricultura ten moita importancia para a economía da rexión: destacan os cultivos de árbores froiteiras, principalmente laranxas, e tamén de fabas, millo e trigo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Riós baixo a advocación de santa María.

1. 1. contrabaixista.

   2. Instrumento cordófono de catro cordas, pertencente á familia dos violíns. É o de dimensións máis grandes e ten unha forma semellante á das antigas violas. O número de cordas oscilou de tres a seis, pero estabilizouse en catro, afinadas da máis grave á máis aguda: mi, la, re, sol. Utilizábase xa na segunda metade do s XVII e introduciuse nas orquestras de ópera un século máis tarde. A miúdo, o seu papel limitábase a dobrar os violoncellos. A música para este instrumento está escrita en clave de fa, como a do violoncello, pero soa na oitava inferior. Dentro da música de cámara con contrabaixo destacan o Septeto de Beethoven (1800) e o Octeto de Schubert (1824). Ao longo do s XIX xurdiron grandes virtuosos deste instrumento como Domenico Dragonetti (1763-1846) e Giovanni Bottesini (1821-1889). Especialmente no jazz, este instrumento demanda un gran virtuosismo e utilízase a técnica do pizzicato; constitúe, xunto coa batería, un elemento rítmico esencial para as formacións...

2. 1. Voz máis baixa ca a do baixo.

   2. Persoa que posúe esta voz.