"GR" (Contén)

1. Acción e efecto de agregar ou agregarse.

2. Unión histoxenética de células disociadas.

3. Reunión de individuos dunha mesma especie nun territorio reducido.

4. Conxunto de sons verticais que, a diferenza do acorde, non están suxeitos a leis harmónicas tradicionais.

5. Categoría do profesor agregado.

6. Unión dunha ou diversas leiras ou dunha ou diversas partes segregadas de leiras inscritas nunha outra tamén inscrita, sempre que esta represente o quíntuplo daquelas ( agrupación). Nas leis de patrimonio está expresamente prohibida a agregación de soares urbanos para evitar a deturpación dos conxuntos históricos e trazado urbanístico.

7. Unión dun municipio a outro co que fai linde na súa totalidade ou en parte.

8. Fase da hemostasia consistente na aglomeración de plaquetas no foco da lesión vascular. Este feito vén desencadeado polo contacto das plaquetas co tecido endotelial.

1. de agregar.

2. Conxunto de cousas homoxéneas que se consideran formando un corpo.

3. Conxunto ou suma de diferentes cousas ou persoas.

4. Funcionario ou empregado adscrito a un posto ou praza do que non é titular.

5. Oficial de mariña mercante en período de prácticas para obter o título de piloto.

6. Mariñeiro que asiste ás manobras de posta do cerco e extracción do peixe do cope.

7. Profesor de bacharelato ou universitario de rango inmediatamente inferior ao de catedrático.

8. Funcionario adscrito a unha función diplomática que desenvolve as funcións propias da súa especialidade.

9. Magnitudes globais, obtidas a partir dos datos subministrados polas diferentes contas macroeconómicas e correspondentes a conxuntos estatísticos definidos, que permiten calcular as magnitudes globais da actividade económica.

10. Aglomeración rural que forma parte dun municipio, dentro do cal pode constituír unha entidade local menor e que depende administrativamente da cabeza ou capital deste.

11. ...

1. Unir unha persoa ou unha cousa a unha colección ou a un conxunto de persoas ou cousas formando un todo.

2. Incorporarse a un conxunto ou formar parte dunha xuntanza de persoas, unha cousa ou conxunto de cousas.

3. Destinar a alguén a unha oficina ou outro lugar de traballo sen lle dar praza fixa.

1. Aquilo que se engade a algunha cousa, en particular en construcións.

2. Dependencias accesorias e próximas á casa labrega como son as cortes, adegas e alpendres.

GALICIA

Praia da beira meridional da Ría de Pontevedra situada na parroquia de Cela, concello de Bueu, entre as puntas Corveiro ao S e Cabezón da Ría ao N.

CARACTERÍSTICAS XERAIS LONXITUDE PRAIA: 550 metros ANCHURA MEDIA: 20 metros GRAO OCUPACIÓN: Alto GRAO URBANIZACIÓN: Semiurbana PASEO MARÍTIMO: No
TIPO DE PRAIA COMPOSICIÓN: Area TIPO AREA: Dourada CONDICIÓNS BAÑO: Ondada moderada / Ventosa ZONA DE FONDEO: Si NUDISTA: No
ASPECTOS MEDIOAMBIENTAIS PRESENZA VEXETACIÓN: Si ZONA PROTEXIDA: No BANDEIRA AZUL: No
SEGURIDADE EQUIPO DE VIXILANCIA: No SINALIZACIÓN DE PERIGO: No POLICÍA LOCAL: No POSTO CRUZ VERMELLA: Si EQUIPO SALVAMENTO: Si
HOSPITAL MÁIS PRETO NOME: Hospital de Montecelo DIRECCIÓN: Praza de Montecelo,...

GALICIA

Profesor da Escola de Artes Aplicadas de Lugo. Estudou na Escola de Artes Decorativas de Madrid. Participou en numerosas exposicións dende mediados da década de 1960, desvencellado de calquera movemento ou escola, aínda que sempre cunha proposta estética comprometida coa realidade popular.

PERSOEIRO

Actor, autor e director teatral, cunha traxectoria estreitamente vinculada á súa vila natal, onde desenvolve unha importante actividade no eido da animación e promoción do teatro escolar e afeccionado. En 1973 potenciou a creación do grupo Candea co que realizou diversos espectáculos, entre os que cómpre salientar Pancho de Rábade (1974), a partir dun texto homónimo de Álvaro de las Casas, ou Noite de lobos (1975), Metá e metá (1976) e O mestre (1978), a partir de textos da súa autoría.

GALICIA

Doutorado en Sagrada Teoloxía con especialización en Liturxia no Pontificio Ateneo Antoniano de Roma. Foi vigairo provincial da provincia franciscana de Santiago e secretario da Facultade de Teoloxía do Pontificio Ateneo Antoniano. Desde 1986 desempeña o cargo de secretario da provincia franciscana de Santiago, amais de ser promotor de Formación Permanente e mestre de Liturxia e Teoloxía Espiritual no Instituto Teolóxico Compostelano. Participou na preparación das edicións galegas do Diurnal e do Leccionario.

1. de agremiar.

2. Que é membro dun gremio.

1. Agrupar xente formando gremios.

2. Agruparse formando gremios.

3. Facer que unha persoa ingrese nun gremio como membro de pleno dereito.

1. Acción e efecto de agredir.

2. Ataque contra o equilibrio ou a integridade dos organismos.

3. Interacción específica entre animais que se enfrontan mediante ameazas, ataques ou combates. É un factor importante que condiciona a miúdo a supervivencia do individuo ou da especie.

4. Acción ilexítima non xustificada legalmente contra os bens ou os dereitos dunha persoa e, en especial, contra a súa integridade física. É unha das circunstancias que deben concorrer para eximir de responsabilidade penal ao actuar en lexítima defensa.

5. 1. Acción dun estado que toma a iniciativa de atacar coas súas forzas armadas o territorio ou as forzas armadas doutro estado.

   2. Feito ou conxunto de feitos que, sen constituír un ataque armado directo, xustifican que o estado que os sofre responda coa forza.

   3. Intención de chegar a unha apertura de hostilidades e os feitos que revelan esa intención.

6. Delito consistente en atentar contra a liberdade sexual dunha persoa con violencia ou intimidación. Este termo engloba todo tipo de contacto sexual non consentido, dende os tocamentos ata a violación. No caso de que existan agravantes, como que o delito sexa cometido por ascendente, descendente ou irmán ou por tres ou máis persoas actuando en grupo, a pena imposta será máis ampla.

1. Calidade de agresivo.

2. Expresión dunha tendencia do individuo que o leva a atacar persoas ou cousas no plano motor, verbal ou imaxinario. Cómpre diferenciala da destrutividade porque se ben a agresividade pode atoparse vencellada con finalidades destrutivas, tamén pode desenvolverse ao servizo da autoafirmación ou acompañando outras tendencias: sexuais, de autoconservación, normativas, etc. Segundo as escolas psicolóxicas a agresividade variou a súa causa: se nos primeiros momentos a agresividade era unha conduta herdada, sen explicar o mecanismo que provocaba a herdanza, a partir das investigacións etolóxicas de Karl Lorenz pasou ser instintiva e innata (consecuencia do noso pasado ancestral como simios asasinos); dende 1975, a sociobioloxía explícaa en termos de herdanza xenética. Fronte a esta escola os psicólogos que proseguiron os traballos de investigación iniciados por Kropotkin e seguidos por Ashley Montagu, afirman que a agresividade é unha conduta social adquirida no contorno.

1. Que constitúe ou implica unha agresión.

2. Que se comprace en atacar, provocar ou ofender.