"Nava" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 149.

  • PERSOEIRO

    Relixioso dominicano. Foi prefecto das misións dominicanas en China (1664) e atacou as teorías rituais dos misioneiros xesuítas. Foi arcebispo de Santo Domingo (1682) e escribiu Tratados históricos, políticos, étnicos y religiosos (1676) e Controversias antiguas y modernas (1679).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Coñecido como o Mudo, estudou en Italia e criouno Filipe II. Traballou no Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial onde realizou Martirio de san Jaime (1571), Nacimiento de Cristo (1575) e Entierro de san Lorenzo (1579).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Nafarroa ou aos seus habitantes.

    2. Natural ou habitante de Nafarroa.

    3. Dialecto do éuscaro. Tamén existen como dialectos de éuscaro o navarro oriental e o navarro-labortano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor e arquitecto. Formado en Cambridge, foi catedrático de Proyectos Arquitectónicos na Escuela de Arquitectura de Madrid. Iniciouse dentro da corrente de arte conceptual e posteriormente interesouse pola pintura. A súa obra caracterizouse pola pureza e a sinxeleza. Das súas obras destacan Casa de la lluvia (Santander, 1978-1982), o Centro de Servicios Sociales e a Biblioteca Pública Pedro Salinas en Puerta de Toledo (Madrid, 1986-1988), o Palacio de Congresos de Salamanca (1985), os proxectos das consellarías da Junta de Extremadura en Mérida (1992-1995) e o edificio dos xulgados de Maón (1993-1995). Realizou as instalacións de La casa Duchamp (1975) e o proxecto do Museo Nacional y Centro de Investigación Altamira en Santillana del Mar. En 1990 obtivo o Premio Nacional de Artes Plásticas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Militar de profesión, acadou o grao de tenente coronel de Húsares, comezou a súa formación artística na Escola de Artes e Oficios da Coruña, da que foi profesor e director, e posteriormente na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Participou en diversas convocatorias da Exposición Nacional de Bellas Artes e en 1887 acadou unha mención honorífica por Un soldado de Cazadores herido y conducido en un caballo blanco por dos soldados de Caballería, uno montado y otro a pie. Ao ano seguinte acadou a medalla de ouro na Exposición Regional de Santiago de Compostela e unha mención honorífica na Exposición Universal de Barcelona. En 1894 obtivo unha bolsa da Deputación da Coruña e viaxou a Roma e outras cidades europeas. Profesor de debuxo en Barcelona, en 1895 trasladouse definitivamente á Coruña onde permutou a súa praza con José Ruiz Blasco, pai de Picasso. Participou entón nas diversas exposicións rexionais e ao redor de 1916 solicitou o retiro militar e...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escultor e pintor. Estudou en Sant Carles de València e nun principio traballou como pintor, pero desde 1972 dedicouse á escultura. Fixo construcións imaxinarias coas que evocou elementos arquitectónicos, máquinas e mobles, entre outros, que agrupou con intención de recrear a paisaxe urbana, utilizando materiais como metais ou cerámica. Tamén realizou escenografías teatrais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Sindicalista. Afiliado á CNT, a súa actividade centrouse no sector ferroviario. Imprimiu e dirixiu El Luchador Ferroviario (1932-1933) e participou na creación de ateneos e centros culturais vencellados aos cenetistas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Filólogo. Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidad de Madrid. Foi discípulo de R. Menéndez Pidal, con quen fundou a Revista de Filología Española, e profesor das universidades de Syracuse e Columbia. Realizou importantes estudos de fonética e dialectoloxía, ademais de traballos sobre crítica literaria. Dirixiu o Atlas Lingüístico de la Península Ibérica, do que se publicou o primeiro volume en 1962. Das súas obras destaca Manual de pronunciación española (1918), co que se asentaron as bases da fonética castelá; El acento castellano (1935), Estudios de fonología española (1946), El español de Puerto Rico (1948), sobre aspectos dialectolóxicos; Manual de entonación española (1948), en que aparece o sistema de inflexións melódicas do castelán; Métrica española: reseña histórica y descriptiva (1956), Documentación lingüística del Alto Aragón (1957) e Arte del verso (1959), en que se amosan cuestións sobre versificación. Editou as obras de Garcilaso de la Vega (1911) e Las Moradas de...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista e voceiro da Santa Sé. Fundador e vicedirector da revista Diagonal, foi correspondente de ABC no Vaticano e presidente da Asociación de Prensa Estranxeira en Italia. Desde a década de 1980 encárgase da dirección da Sala de Prensa da Santa Sé. Publicou os libros La manipulación publicitaria (1970) e Fumata blanca (1978). Recibiu o Premio Internacional de Xornalismo (1985) e a Gran Cruz de la Orden al Mérito Civil (1997).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Condottiere. Desde 1500 ata 1507 loitou en Italia ao servizo do Gran Capitán, puxo en práctica a súa táctica militar a base de minas terrestres e recompensárono co condado de Oliveto. Despois foi a África, onde se apoderou de Vélez de la Gomera (1508), conquistou Bougie (1510) e someteu Alxer, Tunes, Tilimsen e Trípoli. En 1512, de novo en Italia, participou na Batalla de Ravenna, aprisionárono os franceses e rescatouno Francisco I de Francia, que o nomeou xeneral do seu exército. Ao servizo de Francia, fíxose co Milanesado e interveu nas batallas de Marignano (1516) e de La Bicocca (1523). Feito prisioneiro polo exército imperial español, morreu na fortaleza de Castelnuovo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Fotógrafo. Cunha preocupación constante polos temas de asunto social e individual e cunha temática centrada nos nús e nas paisaxes, da súa técnica destaca o díptico, combinación de dúas imaxes distintas para crear un feito fotográfico. Fundou, xunto con Joan Fontcuberta, Pere Formiguera e Manel Esclusa, o grupo fotográfico Alabern (1977). Foi elixido representante en España do Consejo Latinoamericano de Fotografía (1978) e foi membro asesor da Fundació Joan Miró (1985). Publicou Dípticos (1986) e Photobolsillo 44 (2002).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio situado na provincia de Barcelona, Catalunya (5.435 h [2001]). A súa economía baséase na industria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado na parroquia de Freán (O Saviñao). O seu cumio acada os 664 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado en Sierra Morena e regado polo río Retortillo (1.874 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura e a gandaría, e compleméntase coas industrias derivadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado ao N do Guadalimar, afluente do Guadalquivir, en Sierra Morena (5.097 h [2001]). A súa economía é básicamente agrícola e destaca a elaboración de aceite.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción bélica que tivo lugar o 16 de xullo de 1212 no altiplano de Las Navas de Tolosa (La Carolina, Jaén). Os contendentes foron, dunha banda, o exército do califa almohade Mu ḥ ammad al-Nā ṣ ir, que foi derrotado, e doutra, unha coalición formada polos reis peninsulares Afonso VIII de Castela, Pedro I de Aragón e Sancho VII de Navarra. Os cristiáns saíron o 12 de xuño de Toledo en dirección ao porto de Muradal, na cima de Sierra Morena, e chegaron ao altiplano de Las Navas, onde obtiveron a vitoria. No ataque os casteláns ocuparon o centro, os navarros a á dereita e os cataláns e aragoneses a esquerda. Unha semana despois da batalla, os tropas de Pedro I apoderáronse tamén de Úbeda, o que lles deu un gran prestixio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura, situado na ribeira do Tajo, preto do encoro de Alcántara (1.555 h [2001]). É un termo gandeiro e agrícola, onde se cultivan cereais, legumes e oliveiras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, situado ao pé da serra de Malagón, delimitado ao L por Madrid (4.381 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e diversas industrias alimentarias, serradoiros e de elaboración de resinas. É un centro de veraneo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PRAIAS

    Praia do litoral N da illa de Arousa, na parroquia da Illa de Arousa, no concello homónimo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Artista plástico. Traballou sobre todo a madeira, cunha serie de pezas feitas a base de formas arredondadas encaixadas entre elas, esculturas con formas humanas e composicións onde xogou cos efectos visuais que proporcionan as vetas da madeira. Da súa produción destaca a serie Pilotos.

    VER O DETALLE DO TERMO