"RAI" (Contén)

1. Arrincar da terra unha árbore ou unha planta coa súa raíz.

2. Separar a alguén do seu lugar de orixe ou do ambiente en que vive.

3. Eliminar un hábito, unha crenza, un sentimento, unha doenza ou vicio.

1. Arrincar unha planta ou unha árbore de raíz.

2. Facer perder un costume, crenza ou vicio.

GALICIA

Pintor e decorador. Comezou a súa carreira artística baixo as ensinanzas de Guillermo Smyth. Cando comezou os estudios de medicina na Universidad de Valladolid, permaneceu ligado á pintura ao integrarse no departamento de debuxo anatómico. Abandonou a medicina pola pintura e graduouse en artes aplicadas e oficios artísticos en Zaragoza. Nos anos setenta regresou a Pontevedra, onde se dedicou á creación plástica, á docencia nas especialidades de modelado, cor e composición, e ao oficio de decorador. O seu interese polo estudo da figura humana foi unha constante na súa produción artística e converteuse na principal protagonista da súa obra, expresada a través duns volumes rotundos. Participou en diversas mostras colectivas, entre as que destacan diversas convocatorias da Bienal de Pontevedra, a I Bienal Nacional de Arte Ciudad de Oviedo (1976) e a mostra Colectivo de pintores pontevedreses (Burgos, 1986). Realizou exposicións nas principais vilas galegas e en cidades como Valladolid e Toledo.

1. de distraer ou distraerse.

2. Que distrae.

3. Aplícase á persoa que acostuma a distraerse ou que non mantén a atención no que está facendo.

PRAIAS

Praia do litoral da parroquia de Doniños, no concello de Ferrol. É unha barra areosa de cronoloxía cuaternaria que se estende de N a S, entre a punta do Castro e a Punta Penencia, ao longo de 2 km. No sector máis interior érguense unhas pequenas dunas, que pechan a lagoa de Doniños, no extremo S. Moi concorrida polos ferroláns, a súa orientación, exposta aos ventos do O e do N, faina especialmente apta para a práctica de deportes como o surf e o windsurf, feito que a converteu, xunto coas praias do Baleo, A Frouxeira, Pantín e Vilarrube (todas no veciño concello de Valdoviño), nun dos principais núcleos destas especialidades (spot) no NO da Península Ibérica.

1. Bicicleta inventada en 1816 por K. F. Drais von Sauerbronn. Por vez primeira, a roda da dirección era a anterior, que se impulsaba por medio dos pés do condutor contra a terra.

2. ehículo lixeiro automotor para o transporte do persoal encargado da conservación da vía do ferrocarril. Pode tamén transportar materiais no mesmo vehículo ou en vagóns remolcados.

PERSOEIRO

Arquitecto. Discípulo de Francesc Galí, formouse na Escola Tècnica Superior d’Arquitectura de Barcelona (1926). Construíu, xunto con Pelai Martínez, o Palau de les Arts Gráfiques da Exposición Internacional de Barcelona (1929) e fixo o vestíbulo da Estació de França. En 1933 asociouse ao Grup d’Arquitectes e Técnics Catalans per al Progrés de l’Arquitectura Contemporània (GATCPAC). Realizou, entre outras obras, a casa Espona (1934-1935) e a casa Cardenal (1935-1940), rematou a igrexa de Montserrat en Barcelona e restaurou a sala capitular do mosteiro de Sant Joan de les Abadesses (1948-1963).

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Diplomado pola Accademia di Venezia, foi un dos representantes do modernismo italiano. Proxectou o monumento a Víctor Manuel en Roma (1884) polo que recibiu un premio, e realizou o palacio da primeira exposición de belas artes de Venecia (1887). Viviu en Turquía, onde foi arquitecto xefe do sultán Abdülhamit II (1892). Realizou numerosos edificios para a exposición de Turín de 1902 e, coa construción da casa do concello de Udine (1908), retornou ás formas académicas.

1. Relativo ou pertencente ao pobo de Efraín.

2. Individuo pertencente ao pobo de Efraín.

1. Botar raíces unha planta.

2. Fixarse ou facerse firme un costume, unha novidade ou outra cousa .

1. Facer que algo se estenda ocupando moito espacio.

2. Estenderse algo de volume ocupando maior espacio.

3. Ocupar alguén moito tempo ao falar ou ao explicar algo.

4. Ocupar alguén o tempo en cousas agradables.