"endo" (Contén)

Capa interna do peridio de dúas capas.

Parte interna do citoplasma da célula, situado ao redor do núcleo, que contén a maior parte das estruturas celulares e que se diferenza do ectoplasma en que presenta unha maior fluidez e granulacións abundantes.

Corpúsculo arredondado ou alongado, rico en proteínas, presente no centroplasma das esquizofíceas.

Capa interna do episperma que adoita provir da secundina do primordio seminal.

Rama interna dos apéndices birrámeos dos artrópodos que parte da base do protopodito.

Biopolímero que se acumula no interior do citoplasma da célula que o produce. Entre os máis coñecidos están o glicóxeno, o amidón e os polifosfatos.

Aplícase á célula ou ao organismo que presenta endopoliploidía.

Poliploidía que se produce por endomitose ou por endorreduplicación.

Aplícase ao insecto, ou ao seu ciclo vital, no que as alas só están presentes na fase adulta, á que chega logo dunha metamorfose, sendo as formas larvarias totalmente ápteras.

Nome xenérico dun número de substancias de natureza peptídica, de acción semellante á da morfina, aínda que teñen unha actividade vinte veces máis potente, e unha vida media próxima dunha hora. Están presentes no sistema nervioso, especialmente na glándula pituitaria e no hipotálamo. Estes péptidos opiáceos, que actúan como neurotransmisores, teñen efectos sobre o comportamento e o control da dor e propiedades analxésicas similares ás das encefalinas.

Reprodución supernumeraria do filamento cromosómico que ten lugar durante a interfase.

Relativo ou pertencente ás rexións que desaugan cara a unha conca pechada.

Fenómeno polo que a rede hidrográfica dunha rexión non desemboca ao nivel da base xeral oceánica. As augas superficiais desaugan nos sectores máis deprimidos e forman lagos e pantanos de diferente extensión. Débese fundamentalmente á aridez climática (carencia de precipitacións e forte evaporación), pero pódese formar tamén polo relevo (cubetas pechadas) e pola natureza do terreo (infiltracións ou impermeabilidade). As rexións endorreicas son case sempre lugares cun índice de pluviosidade moi baixo, sen alcanzar, non obstante, as características das zonas desérticas, totalmente desprovistas dunha conca hidrográfica. Entre as principais áreas endorreicas destacan as da cubeta iraniana e a de Uighur Zizhiqu do Mar Caspio, do mar de Aral, do lago Balkhas e do Mar Morto no continente asiático; as do lago Txad, do lago Rodolfo, e as rexións de pantanos de Okavango, no continente africano; as grandes concas pechadas norteamericanas de Nevada e Utah, no continente americano; a conca superior do...

Que ou quen endosa.

Persoa en beneficio da que se endosa un documento de crédito.

Exame ou inspección feita cun endoscopio da superficie interna das cavidades, dos órganos que conteñen e dos condutos do organismo, como os intestinos ou os órganos reprodutores. Pola maneira de recoller a imaxe, pode ser directa, se a zona que se vai explorar xa forma naturalmente unha cavidade, ou indirecta, se se emprega un gas ou un líquido para formar unha cavidade e poder levar a cabo a exploración. Emprégase con fins diagnósticos e terapéuticos.

Instrumento que se utiliza na práctica da endoscopia. Dos antigos endoscopios métalicos e ríxidos pasouse á utilización estendida duns instrumentos con tubos flexibles de fibra óptica e, posteriormente, á endoscopia por sensor ou videoendoscopia. Reciben nomes específicos segundo o órgano ao que se lle aplica: colonoscopio, ao colón; citoscopio, á vexiga; gastroscopio, ao estómago; broncoscopio, aos pulmóns, etc.

Nome que se lle daba antigamente ao núcleo da Terra. Tamén recibiu os nomes de barisfera ou nife.

Organismo simbionte que vive dentro das células ou dos tecidos doutro organismo.