"URA" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a un muro.

2. Que está feito ou colocado nun muro ou parede.

3. Traballo artístico ou decorativo que se realiza ou se expón nun muro.

4. Pintura ou cerámica que se realiza sobre un muro ou unha parede. Pode facerse seguindo técnicas diversas como o fresco, a encáustica e a témpera.

1. Conxunto de técnicas pitóricas de decoración desenvolvidas sobre o propio muro ou sobre un soporte de lenzo, táboa ou papel, empregado para a decoración mural.

2. Movemento artístico xurdido en México en 1910, como defensor dunha arte pública, popular e revolucionaria. Impulsado polo secretario de Educación, José Vasconcelos, foi apoiado polo Sindicato de Trabajadores Técnicos, Pintores y Escultores (1922). Rexeitaba a dependencia artística de Europa e o emprego do cabalete e caracterizouse pola produción de obras monumentais que retratasen a realidade do país, revalorizando o seu pasado aborixe, as loitas sociais e os aspectos característicos da súa historia. Empregouse como decoración en hospitais, bibliotecas e edificios gobernamentais, especialmente durante a Revolución Mexicana. Desde 1930, estendeuse a outros países de América. Os representates máis destacados foron Diego Rivera, José Clemente Orozco e David Alfaro Siqueiros.

1. Relativo ou pertencente ao muralismo.

2. Artista especializado en proxectar traballos de decoración mural, particularmente no ámbito da arquitectura contemporánea.

1. Conxunto de muros que forman unha cerramento ou unha barreira, xeralmente con fins defensivos, e que sufriu modificacións de acordo coa capacidade ofensiva do armamento. Así, ao aparecer a pólvora, rebaixouse o alzado para ofrecer un branco menor e ampliouse a anchura para poder soportar as pezas. Durante a Antigüidade e a Idade Media, as cidades, a imitación dos castelos, circundáronse con murallas defensivas compostas polos mesmos elementos ca os das murallas dos castelos. Conserváronse ata o s XVIII e foi no XIX, coas novas técnicas defensivas e a chegada de grandes contixentes humanos ás cidades froito da Revolución Industrial, cando estas medraron e se espallaron fóra dos muros.

2. Aquilo que ofrece resistencia e actúa como o impedimento ou a barreira dalgunha cousa.

MONTES

Monte situado no límite entre as parroquias de San Xoán de Laíño (Dodro), Fruíme (Lousame), O Araño (Rianxo) e Buxán (Rois). O seu cumio acada os 674 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Pedro que dá nome ao concello de Muras, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca de Terra Chá, situado na provincia de Lugo no N da Comunidade Autónoma de Galicia, a 4° 27’ 30’’ de latitude N e 7° 43’ 20’’ de lonxitude O. Limita ao N co concello de Ourol (comarca da Mariña Occidental), ao L cos do Valadouro (comarca da Mariña Central) e Abadín (comarca de Terra Chá), ao S cos de Vilalba e Xermade (comarca de Terra Chá), e ao O cos de Mañón (comarca de Ortegal) e As Pontes de García Rodríguez (comarca de Eume). Abrangue unha superficie de 163,8 km 2 , en que acolle unha poboación de 891 h (2007), distribuídos nas parroquias de Ambosores, A Balsa, O Burgo, Irixoa, Muras, Silán, O Sisto e O Viveiró. A capital está no lugar de Muras, situada na parroquia homónima, localizada a 133 km de Santiago de Compostela e a 62 km de Lugo. Está adscrito á diocese de Mondoñedo-Ferrol e ao partido xudicial de Vilalba.
Xeografía física
O territorio caracterízase polo seu relevo moi accidentado, onde predominan os xistos na súa...

PERSOEIRO

Escritora xaponesa. Coñécese como a primeira escritora do mundo, e, sobre todo, como a autora da novela Genji monogatari (Historia do príncipe Genji, 1005-1008), considerada a obra máis importante da narrativa xaponesa clásica.

PERSOEIRO

Sultán otomán (1360?-1389). Aproveitando o desmembramento do Imperio Bizantino e as rivalidades das repúblicas de Venecia e Xénova, estendeu o seu dominio polos Balcáns (Edirne, 1365; Sofia, 1385; Tesalónica, 1387) e someteu a vasalaxe a Xoán V Paleólogo de Bizancio. Morreu nunha batalla contra os serbios.

PERSOEIRO

Sultán otomán (1421-1451). Conduciu a ofensiva otomá contra os Balcáns e Asia Menor, e ocupou Tesalónica (1430) e converteu Serbia en provincia turca (1439). Loitou pola anexión de Hungría (1444), ata que derrotou a János Hunyadi en Kosovo (1448).

PERSOEIRO

Sultán otomán (1574-1595). Unha longa e custosa campaña contra Persia (1576-1590) conduciu a anexión otomá de Xeorxia, Acerbaixán e Hamadān, pero causou unha crise financeira por culpa da que Turquía tivo que asinar con Inglaterra un tratado comercial (1583), moi vantaxoso para esta última.