"ALE" (Contén)

blenda.

Grupo político xurdido durante a transición política española, liderado por Fernando García Agudín. O seu papel fundamental desenvolveuno na cidade da Coruña. Integrouse no Partido Popular Galego (PPG), xunto coa Unión Demócratica de Galicia, en maio de 1976. No ámbito estatal, vinculouse a Izquierda Democrática. Profesou unha orientación demócrata-cristiá e federalista, pero cun tímido senso nacionalista. Disolveuse trala desaparición do PPG en 1978.

Partido político que xurdiu en 1980 e que agrupou militantes da esquerda nacionalista, fundamentalmente procedentes da Unión do Pobo Galego (UPG), do Partido Obreiro Galego (POG), do Partido Galeguista (PG), do Partido Socialista Galego (PSG), do Partido dos Traballadores Galegos (PTG), do Bloque Nacionalista Galego (BNG), do Partido Comunista Galego (PCG) e do Movemento Comunista Galego. Presentouse como un partido á esquerda do PSOE, cun proxecto político non subordinado ao proxecto nacionalista. Nas eleccións autonómicas de outubro de 1981 acadou 33.439 votos, fundamentalmente nas zonas costeiras e industriais, que o converteron na quinta forza de Galicia e que lle permitiron obter un deputado na persoa de Camilo Nogueira. Nas eleccións xerais de 1982 só obtivo 22.310 votos. No mesmo ano, algúns militantes do PSG uníronse a EG, que desde ese momento se presentou ás eleccións como PSG-EG. Nas eleccións xerais de 1986 obtivo un importante aumento, ao dobrar o seu apoio electoral e acadar...

Phylum lingüístico integrado polas familias esquimó (co inuit, a máis falada, e o iupik) e aleutiana (co aleutiano), emparentadas entre elas. As linguas esquimó-aleutianas estendéronse pola costa S de Groenlandia, as rexións árticas de Canadá, as rexións do N de Alasca, as illas Aleutianas e ata hai unhas décadas por Siberia, atravesado xa o estreito de Bering. O inuit fálase en Groenlandia, Canadá e EE UU (N de Alasca); o iupik, en EE UU (Alasca e illa de San Lourenzo), e o aleuta en EE UU e illas Aleutianas. Entre os trazos lingüísticos cómpre destacar os seguintes: son linguas aglutinantes que poden engadirlle á raíz unha gran cantidade de sufixos, das que resultan palabras tan longas que mesmo equivalen a frases ou oracións noutras linguas; non distingue os xéneros, ou polo menos non desempeñan un papel importante na gramática; distinguen o singular, plural e dual en substantivos e verbos; distinguen seis casos na declinación; realmente non existen os verbos xa que estes son...

Establecemento industrial dedicado á construción ou reparación de navíos ( industria naval).

Acordo asinado no mosteiro de Antealtares o 7 de xuño de 1458 polos membros da nobreza e algúns concellos pertencentes ao arcebispado de Santiago para defender os seus intereses e limitar o poder do arcebispo sobre a terra de Santiago. Entre os asinantes estaban os concellos de Santiago, Noia e Muros, e nobres como Bernaldo Eanes de Moscoso, Pero Bermudes de Montaos, Sueiro Gomes de Soutomaior, Lopo Péres de Moscoso e Xoana de Castro.

Organización estudantil de ámbito galego que se autodefinía como reinvidicativa, nacionalista, democrática e independente, e que defendía un ensino ao servizo das clases populares e a normalización da lingua e da cultura galegas. Entre os seus presupostos básicos destacaban o convencemento de que Galicia mantiña unha dependencia colonial con respecto a España que se traducía, no eido educativo, na transmisión dun ensino acientífico, antinacionalista, antipopular e antidemocrático. A súa aparición na vida pública tivo lugar na Universidade de Santiago de Compostela no curso 1972-1973, despois da folga compostelá do Nadal, provocada pola morte do estudante Xosé María Fuentes; daquela estaba integrada principalmente por estudiantes nacionalistas de diversos colectivos e independentes. No curso seguinte espallouse polas principais cidades galegas, ao tempo que se produciu a primeira escisión, que deu lugar á creación da Organización de Estudiantes Revolucionarios. Nos anos 1975 e 1976 os centros...

Premio de poesía convocado polo concello de Dodro para homenaxear o poeta Eusebio Lorenzo Baleirón. O premio consiste nunha dotación en metálico e na publicación da obra gañadora na colección Poesía Eusebio Lorenzo Baleirón, de Ediciós do Castro. Foron galardoados Xosé M. López Gómez Ardeiro (O matiz esmeralda da sombra, 1988), Gonzalo Navaza (Fábrica íntima, 1989), Xabier Rodríguez Barrio (Alborada no muro, 1990), Helena Villar Janeiro (Nas hedras da clepsidra, 1991), Palmira G. Boullosa (Por qué caeu a noite, 1992), Xabier Cordal Fustes (Fruto do teixo, 1993), Xosé Millán Otero (As palabras no espello, 1994), Xosé Miranda (Amantes e viaxeiros, 1995), Isidro Novo (Dende unha nada núa, 1996), Emma Couceiro (As entrañas horas, 1997), Estevo Creus Andrade (Teoría do lugar, 1998), Emma Pedreira Lombardía (Grimorio, 1999), Carlos Penela Martín (Acaso o inverno, 2000)...

Partido vasco creado en 1895 por Sabino de Arana. Limitado inicialmente a Bizkaia, estendeuse a comezos do s XX ás outras provincias vascas do territorio español. En 1911 creouse na súa órbita o sindicato ELA-STV (Solidaridad de Trabajadores Vascos). Participou nas eleccións municipais e provinciais con éxito, ata que en 1921 graves crises internas o conduciron a unha situación límite e a diversos fracasos electorais. Na Segunda República converteuse no máximo defensor da autonomía e do Estatuto. Trala sublevación de xullo de 1936, mantívose fiel á legalidade republicana e no mes de outubro seguiu participando nun goberno autonómico que presidiu o lehendakari José Antonio de Aguirre. Trala toma de Bilbao (xuño de 1937), o nacionalismo marchou ao exilio, instalándose o grupo principal do partido en Francia, onde tomou parte na resistencia durante a ocupación nazi. Volveu á loita clandestina ata a súa legalización en 1977. Desde entón foi a forza preponderante nas sucesivas consultas...

Organización revolucionaria nacionalista que defendía unha Galicia libre da explotación dos seus recursos por parte de monopolios e multinacionais, con especial énfase na defensa dos recursos ecolóxicos (augas, montes) e que utilizou a loita armada para a consecución dos seus fins. Integrada por persoas próximas a organizacións independentistas galegas, como Galiza Ceibe, UPG, PCLN e APU, protagonizou diferentes atentados ata que foi desarticulado pola policía a finais de 1990. O EGPGC, que tivo como precedentes aos grupos Loita Armada Revolucionaria (LAR) e Liga Armada Galega (LAG) e ao que se lle atribuíron conexións con outros grupos extremistas non galegos, iniciou a súa actividade en febreiro de 1986. Dende entón cometeu unha serie de actos violentos, como roubos e atentados contra entidades bancarias, delegacións do goberno central, empresas privadas e bens particulares ao longo de toda a xeografía galega, entre os que cómpre destacar os realizados en Pontevedra (CELULOSAS, ELNOSA),...

Feito de deixar de vivir alguén.

Deixar de vivir.