"BAL" (Contén)

DISTRITOS

Distrito de Uganda (2.546 km2; 710.980 h [1991]). A súa capital é Mbale (53.634 h [1991]).

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo ruso. Coñecido como George Balanchine, cada unha das súas coreografías realizábase harmoniosamente en estreita relación coa música. Actuou no Ballet de D’aghilev e no Ballet Ruso de Montecarlo, e en 1934 instalouse en Nova York. Fundou a School of American Ballet e o New York City Ballet (1948). Das súas coreografías, de estilo neoclásico, destacan The Nutcracker (1954) e Don Quixote (1965).

PERSOEIRO

Relixioso e botánico. Coñecido como padre Merino, foi membro da Compañía de Xesús e exerceu como presbítero. Publicou unha das primeiras obras sobre flora que se fixeron en España, titulada Flora descriptiva e ilustrada de Galicia, en tres volumes (1905, 1906 e 1909). Ademais, é autor de Estudio sobre las borrascas en la costa occidental de Galicia (1893), Contribución a la flora de Galicia: la vegetación espontánea y la temperatura en la cuenca del Miño (1897) e Adiciones a la flora de Galicia (1917).

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo. Residiu algún tempo en Italia, onde entrou en contacto con Tasso. Escribiu poesía épica ,como Las Navas de Tolosa (1594) e Restauración de España (1607), e relixiosa, como Valle de lágrimas y diversas rimas (1606). Traduciu a Virxilio e a traxedia Pompeya.

1. Árbore do xénero Terminalia, da familia das combretáceas, con froitos moi ricos en taninos, que se empregan na preparación de peles.

2. Froito desta árbore, de cor negra, vermella ou amarela, que se emprega en medicina e en tinturaría.

PERSOEIRO

Fotógrafo. A partir de 1954, en colaboración con Ramón Masats e Ricard Terré, realizou unha serie de exposicións (1958 e 1959) coas que reivindicou o valor documental e estético da fotografía urbana que facía. A partir da década de 1960 traballou como fotógrafo independente de publicidade e moda para publicacións como Triunfo, La Vanguardia ou El Periódico. Publicou o libro Barcelona, blanc i negre (1964), Costa Brava Show (1966) e a autobiografía Full de contactes (1998, Premio Gaziel). Recibiu o Premio Luis Navarro de Fotografía Moderna (1954). Tras a súa morte o Institut de Cultura de Barcelona instaurou o Premio de Fotografía que leva o seu nome.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de Nosa Señora de Lurdes que dá nome ao concello de Mondariz-Balneario, onde se atopa a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca do Condado, situado no S da Comunidade Autónoma de Galicia e no centro-L da provincia de Pontevedra, da que administrativamente forma parte, a 42° 13’ 12” de latitude N e 8° 28’ de lonxitude O. Limita ao N, L e S co concello de Mondariz (comarca do Condado) e ao O co de Ponteareas (comarca do Condado). Abrangue unha superficie de 2,3 km 2 , o que o converte no concello máis pequeno de Galicia, en que acolle unha poboación de 755 h (2001) distribuída nunha única parroquia, Mondariz-Balneario. A súa capital, o lugar de Mondariz-Balneario, dista 46 km de Pontevedra e 113 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á diocese de Tui-Vigo e ao partido xudicial de Ponteareas.
Xeografía física
O concello atópase enclavado na ribeira S do río Tea, xunto á súa confluencia co Sabriño, no derrame setentrional da Picaraña. A topografía é irregular, de suaves relevos, coa maior altitude situada ao O (293 m), no límite co concello de Ponteareas....

GALICIA

Parroquia do concello de Mondariz-balneario. baixo a advocación de Nosa señora de lurdes.

PERSOEIRO

Compositor. Organista e mestre de capela en Ávila, Plasencia, Toledo e Málaga, cantou na Capela Sistina de Roma. Considerado o polifonista máis representativo da escola española, os seus 91 motetes, os sete magnificat e as doce misas que compuxo coñécense en toda Europa.

GALICIA

Pintor, ilustrador e ceramista. Formado na Escola de Artes e Oficios de Ourense (1970-1973), estudou a técnica do gravado con Hernández Quero en Madrid (1973-1975), e nos anos 1982-1985 realizou unha longa estadía formativa en Italia, principalmente en Roma. Foi profesor de plástica na Escola Obradoiro Auria (Ourense). Participou na restauración do Tucho-Volter, onde pintou un mural, e fixo o debuxo conmemorativo do milenario de san Rosendo en 2007, que fabricou Sargadelos. Das súas pezas cerámicas destacan principalmente as series de pombas, que xa empezara a facer cando vivía en Castromau. Ilustrou, xa no ano 1976, Dende Lonxe, unha obriña que se fixera en Ourense en homenaxe ao lexicógrafo P. Crespo e mais ao pintor ourensán Luis Trabazo. Dos últimos anos son as ilustracións de: En el límite de la escritura, Poesía última de J. A. Valente (2002), de A. López Castro, ou as de Palabras da montaña; e tamén colaborou en Volverlles a Palabra: Homenaxe aos represaliados...

GALICIA

Relixioso, fillo de Lope de Moscoso Osorio, conde de Altamira e sobriño do duque de Lerma. Como segundo fillo desta familia nobre, nomeárono cardeal en 1615. Foi bispo de Jaén (1619) e arcebispo de Toledo en 1646. En Santiago de Compostela axudou aos dominicanos a reabrir o Estudio Xeral (1665), para o que doou importantes cantidades, que serviron para construír novas dependencias e a fachada pincipal de San Domingos de Bonaval.

1. Relativo ou pertencente aos nabos.

2. nabeira.

PERSOEIRO

Pintor e arquitecto. Formado en Cambridge, foi catedrático de Proyectos Arquitectónicos na Escuela de Arquitectura de Madrid. Iniciouse dentro da corrente de arte conceptual e posteriormente interesouse pola pintura. A súa obra caracterizouse pola pureza e a sinxeleza. Das súas obras destacan Casa de la lluvia (Santander, 1978-1982), o Centro de Servicios Sociales e a Biblioteca Pública Pedro Salinas en Puerta de Toledo (Madrid, 1986-1988), o Palacio de Congresos de Salamanca (1985), os proxectos das consellarías da Junta de Extremadura en Mérida (1992-1995) e o edificio dos xulgados de Maón (1993-1995). Realizou as instalacións de La casa Duchamp (1975) e o proxecto do Museo Nacional y Centro de Investigación Altamira en Santillana del Mar. En 1990 obtivo o Premio Nacional de Artes Plásticas.