"Anu" (Contén)

GALICIA

Xornalista e escritor. Licenciado en Filosofía, foi creador, director e presentador dos programas En Familia (1975), Tiempo de vivir (1976-1982) en RNE, e Nuestros hijos (1980) e Vivir para vivir (1987-1989) en Radio Cadena Española. En televisión conduciu Escuela de Salud (1976-1979), Voces sin voz (1981-1982) e Usted por ejemplo (1983-1984), en TVE; e Boa Saúde e Meigas Fóra (1990-1995) na TVG. Desde 1997 dirixe e presenta Saber vivir, traballo polo que recibiu diversos premios. Colaborador habitual da prensa especializada, como Salud total e Natura, publicou Comida sana (1999). Membro fundador da Academia de las Ciencias y las Artes de Televisión de España, recibiu o Premio Ondas (1977).

PERSOEIRO

Economista. Promotor da facultade de Ciencias Económicas, Sociais e Políticas de Madrid (1944), foi catedrático de Teoría Económica (1945) e decano, e intentou unha certa racionalización da política económica de España. Atraído nunha primeira época polo nacionalismo económico, inclinouse gradualmente cara ao neoliberalismo e o neocapitalismo.

GALICIA

Pedagogo. Foi director xeral de Ordenación Universitaria e Política Lingüística da Xunta de Galicia e director-xerente da Fundación Caixa Galicia. Desempeñou outros cargos públicos, como o de director de Universidades e Investigación (1990-1997) e foi responsable da Rede de Ciencia e Tecnoloxía de Galicia (RECETGA). Escribiu O sentido da liberdade na educación (1979), Teoría da educación (1987) e Avances no desenvolvemento do sistema universitario de Galicia (1993). Recibiu a Insignia de Ouro da Universidade de Santiago de Compostela (1988) e a Medalla de Prata de Galicia (1998).

PERSOEIRO

Naturalista alemán. Foi xunto con Lamarck, o primeiro en empregar o termo bioloxía, que definiu como o coñecemento relativo aos seres tanto animais coma vexetais. É autor de numerosos traballos sobre anatomía comparada, medicina, fisioloxía e matemáticas.

PERSOEIRO

Botánico e médico alemán. Foi catedrático de Botánica da Universidade de Rostock. Dedicouse especialmente á anatomía e á fisioloxía, e descubriu os movementos do protoplasma celular, a individualidade das células vexetais e a orixe dos vasos leñosos. É autor de Physiologie der Gerwächse (1835-1838) e de moitos estudos monográficos sobre o mundo vexetal.

GALICIA

Relixioso. Doutor en Dereito, foi profesor de dereito canónico na Universidade de Santiago de Compostela. Ordenado sacerdote en 1937, foi cóengo da catedral de Santiago de Compostela, secretario capitular da mesma e chantre do cabido. Publicou Vida del Ilustrísimo Sr. D. Francisco de Aguiar y Seixas (1951) e La bula “Apostolici Ministerii” en Santiago (1952).

PERSOEIRO

Historiador e avogado. Afiliado ás xuventudes comunistas (1932), despois da Guerra Civil Española foi ingresado nun campo de concentración. En 1946 exiliouse en París, onde coñeceu a P. Vilar, e dedicouse á docencia, tarefa que continuou en España durante a Transición. Dirixiu unha historia de España en 10 volumes e publicou La España del siglo XIX (1961), Introdución a la historia del movimiento obrero (1965), La España del siglo XX (1966), La Segunda República (1976), España bajo la ditadura franquista (1980) e Poder y sociedad en España: 1900-1931 (1992).

GALICIA

Pintor e ilustrador. Formado inicialmente na Escola de Artes e Oficios de Vigo, en 1967 desprazouse a Madrid para estudar na Real Academia de San Fernando e no Círculo de Bellas Artes. O seu estilo comezou vinculándose ao realismo costumista e académico, próximo en ocasións á nova figuración. Con estas obras realizou as súas primeiras exposicións. En 1968, atraído pola pintura dos diferentes ismos, decidiu viaxar a París e realizar algún experimento informalista. A actividade artística de Uhía divídese entre a pintura, a ilustración e o deseño gráfico. A primeira evolucionou cara á abstracción, tal e como amosou na III Bienal Internacional (1978) e na V Bienal Nacional (1979) de Pontevedra. Parte da súa obra delata a inspiración mariña, dominada polas liñas curvas que se converten en motivos oníricos. Sobre este mundo submarino dirixiu varios documentais cinematográficos, galardoados en festivais nacionais e internacionais. Como ilustrador de literatura infantil e xuvenil colabora en diversas...

PERSOEIRO

Lingüista. Profesor nas universidades de Amsterdam (1892) e de Leiden (1899-1926), publicou estudos sobre lingüística indoeuropea (lingua gótica ou sánscrito), sobre o éuscaro (Beiträge zu einer vergleichenden lautlehre der baskischen dialecte, Contribucións a unha fonética comparada dos dialectos vascos, 1903) e sobre linguas americanas.

PERSOEIRO

Científico e político peruano. Introdutor da vacina antivariólica no Perú (1802), fundou o anfiteatro anatómico de Lima e a escola de medicina de San Fernando. Partidario da independencia, foi deputado nas Cortes de Cádiz (1821) e presidente do Consello de Ministros de Perú (1826-1827).

PERSOEIRO

Modisto francés. En 1955 foi a París e traballou para Balenciaga (1955-1961) e Courrèges (1962). Fundou a súa propia casa de modas en 1965. Cultivou a alta costura e o prêt-à-porter.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Cofundador da revista Cosmópolis (1894), voceiro do movemento modernista en Venezuela, cultivou sobre todo o conto e a novela de ambiente crioulo. Destacan En este país (1916), La casa de las cuatro pencas (1037) e a póstuma El criollismo en Venezuela (1945).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Abandonou os estudos académicos e achegouse ao informalismo. Foi cofundador e membro do Equipo Crónica (València), caracterizado por un novo concepto do pop art. Desenvolveu unha iconografía relacionada coa pintura clásica española. Na escultura empregou a madeira, o ferro e a pedra.

ILLAS

Illa de Fixi, situada na Polinesia, a 60 km ao NL de Viti Levu, é a segunda en extensión do arquipélago (5.534 km2).

1. Relativo ou pertencente a Vanuatu ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Vanuatu.

ENTRADA LARGA

Estado insular do Océano Pacífico, situado uns 400 km ao NL de Nova Caledonia e uns 1.000 km ao O de Fixi (12.190 km2; 202.000 h [estim 2000]). A capital é Port Vila (30.139 h [1999]).
Xeografía
O arquipélago está constituído por unhas 80 illas, todas montañosas e volcánicas e cun clima tropical oceánico. Os cultivos de subsistencia son o iñame, a mandioca, as hortalizas e outras verduras. Tamén se cultivan cocos, cacao e café. A gandaría céntrase na cría de vacas, porcos, cabras e galiñas. Hai explotación forestal. A pesca practícana comercialmente diversas sociedades estranxeiras. En conxunto, o sector primario ocupa o 61% da poboación activa. A minaría redúcese á extracción de manganeso na illa de Efate. As industrias son pequenas e baséanse no proceso dos produtos do sector primario como a conxelación de peixe ou as conservas de carne. Destaca tamén a artesanía: cestaría, cerámica, elaboración de copra ou construción de canoas, entre outras. O comercio...

PERSOEIRO

Dramaturgo e actor. Emigrou a Arxentina e entrou en contacto con numerosos actores, como Tacholas e Maruxa Villanueva. Cofundou a compañía de teatro Aires da Terra, posteriormente chamada Compañía Galega Maruxa Villanueva, coa que estreou varias das súas obras en diversas cidades arxentinas e en Montevideo. Participou na posta en escena de Os vellos non deben de namorarse, de Castelao (1941). Nos seus dramas parte dun conflito amoroso, ligado en ocasións a un tema social, onde o cacique é un dos protagonistas. Destacan O ferreiro de Santán (1975), Taberna sin dono (1975), A xusticia dun muiñeiro (1977), Se o sei... non volvo a casa (1977) e O cego de Fornelos e outras comedias curtas, diálogos e monólogos (1981).