"RL" (Contén)

PERSOEIRO

Atleta estadounidense. Especialista na proba dos 400 m valados, permaneceu imbatido durante dez anos (1977-1987). Gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Montréal (1976) e Los Angeles (1984), a medalla de bronce en Seúl (1988), e foi campión do mundo en Helsinqui (1983) e en Roma (1987). A súa marca mundial estivo vixente ata 1992.

PERSOEIRO

Empresario e presidente do Real Club Celta de Vigo. Empresario de recoñecido prestixio en México, é presidente do grupo Corporativo GES, unha das empresas líderes no sur do pais. E accionista maioritario de varias empresas de construción galegas. Preside o Celta de Vigo dende o ano 2006, cando substituíu a Horacio Gómez.

PERSOEIRO

Tenista. Debutou no circuíto profesional en 1995 e   conseguiu máis dunha vintena de títulos individuais, dos que destacan os torneos de Monte-Carlo e Roland Garros en 1998. Foi o primeiro español (1999) en conseguir o número 1 na clasificación da ATP e formou parte da selección española que se proclamou campioa da Copa Davis en 2000. Recibiu a medalla de ouro ao Mérito Deportivo (1999) e foi escollido como Mellor Xogador Europeo pola ATP (2002).

PERSOEIRO

Escritora. De ascendencia holandesa, reflectiu nas súas obras unha gran sensibilidade simbolista. Integrante do parladoiro de Eugeni D’Ors e colaboradora das revistas Ínsula e Vértice, da súa obra destacan os libros de poemas Embrujamiento (1927), La hora emocionada (1931), Paisajes y meditaciones (1935) e Poemas mediterráneos (1949); as novelas Una sombra entre los dos (1934), Crepúsculo de una ninfa (1942) e Luna de máscaras (1958); e os contos Una china en la casa y otras historias (1941), Las noches del gato verde (1963) e Sol y el niño (1985).

PERSOEIRO

Físico suízo. Estudou na escola politécnica federal de Zúric, onde obtivo o doutorado en 1958. Especializado en óxidos, descubriu, nos laboratorios de IBM en Zúric, os materiais cerámicos supercondutores, polo que recibiu xunto co seu colaborador Georg Bednorz o Premio Nobel de Física en 1987.

PERSOEIRO

Militar alemán, conde de Münchhausen. Estivo ao servizo de Rusia, loitou contra os turcos e fíxose famoso polas fanfurriñadas que contaba. Converteuse así nun personaxe lendario e protagonista das famosas Aventuras do Barón Münchhausen, traducidas a varios idiomas e das que se fixeron diferentes adaptacións cinematográficas. Por analoxía coa súa actitude, a patoloxía médica chamada síndrome de Münchhausen define aquela situación clínica en que os trastornos que comenta o paciente son fiticios.

PERSOEIRO

Dramaturgo. A súa obra, crítica e renovadora, intégrase entre o naturalismo e o expresionismo. Da súa produción destacan Telarañas (1955), El tintero (1961) e Tragicomedia del Serenísimo Príncipe don Carlos (1974).

GALICIA

Actor. Iniciou a súa carreira na compañía do Teatro Nacional María Guerrero. Posteriormente entrou no mundo cinematográfico con Frente de Madrid (1939) e Sin novedad en el Alcázar (1939), e protagonizou El sobrino de don Buffalo Bill (1944) e El señor Esteve (1948). A partir de 1950 volveu ao teatro e só participou nalgunhas producións esporádicas, como Zalacaín, el aventurero (1954), Historias de la televisión (1965) e El gran secreto (1980).

PERSOEIRO

Escritor. Musicólogo, crítico da arte e crítico literario, cultivou a poesía, a novela curta, o conto e a tradución de poetas anglosaxóns como M. Wilson e R. Eberhart. Da súa extensa obra destacan os libros de poesía Un día más o menos (1963, Premio Ciutat de Barcelona), Este claro silencio (1970, Premio Nacional de Poesía), Del tiempo y soledad (1978, Premio Francisco de Quevedo) e La bufanda amarilla (1985), a novela curta Cartas a Tobby (1972) e o libro de contos El mar sigue esperando (1982, Premio Nacional de Literatura Infantil). É membro correspondente da Academia Venezolana de la Lengua (1990).

PERSOEIRO

Poeta. Comezou a escribir poesía aos catorce anos. En 1828 foi introducido no círculo literario de V. Hugo, e a influencia romántica apréciase xa nos Contes d’Espagne e d’Italie (1830). En 1832 debutou no teatro con Un spectacle dans un fauteil. O seu idilio con George Sand inspiroulle La confession d’un enfant du siècle (1836), Les nuits (1837) e a Lettre a Lamartine e Souvenir (1841). Entre 1835 e 1840 publicou pezas dramáticas como Lorenzaccio (1834), algunha novela curta como Margot (1838) e unha obra de crítica, Lettres de Dupuis et Cotonet (1837). Foi   membro da Académie Française (1852).

PERSOEIRO

Economista, sociólogo e político sueco. Integrado na corrente socialdemócrata, tivo unha importancia considerable na implantación do denominado modelo sueco. Son especialmente importantes os seus estudos sobre os problemas do desenvolvemento. Escribiu Monetary Equilibrium (1939), An American Dilemma (1944), An American Dilemma Revisited (1970), Economic Theory and Underdeveloped Regions (1957) e Critical Essays on Economics (1974). Recibiu o Premio Nobel de Economía (1974), compartido con Friedrich August von Hayek.

PERSOEIRO

Botánico suízo. As súas investigacións sobre citoloxía vexetal permitíronlle formular o concepto de meristema, a teoría micelar sobre a estrutura íntima da madeira e unha orixinal visión da evolución orgánica.

AFLUENTES

Afluente pola dereita do río Miño (24 km). Nace no monte O Toxo, no sistema montañoso de Corno de Boi, na parroquia de Xiá (Friol), e desemboca na de Ombreiro (Lugo).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Friol baixo a advocación de san Pedro.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Lea e Narla (Friol). O seu cumio acada os 543 m de altitude.

PERSOEIRO

Pintor francés. Dirixiu a Académie de France en Roma. Foi autor dos medallóns do Palais Soubise (París), da cúpula de San Luigi dei Francesi (Roma) e dos cartóns coa Histoire de Don Quichotte para a fábrica de tapices de Beauvais.