"SS" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1221.
-
PERSOEIRO
Pintor francés. Coñecido como le Douanier, a súa obra é unha mestura de inxenuidade e lucidez. As súas imaxes de guerra (La guerre, 1894), visións nocturnas (La bohémienne endormie, 1897), selvas tropicais (Forêt vierge au soleil couchant, 1907) e retratos (Apollinaire et Marie Laurencin, 1909) mostran un corte co uso ríxido da razón e unha falta case absoluta de convencionalismos culturais. A súa obra deu lugar á arte naif.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor e filósofo. Gañou un premio da Académie de Dijon co seu Discours sur les sciences et les arts (1750), onde rexeitaba o optimismo dos enciclopedistas e afirmaba que as artes e as ciencias non tiñan contribuído á depuración dos costumes, e que máis ben contribuíran a corromper ao home, bo por natureza. Precursor do pensamento democrático, centrouse nunha exaltación máis ben utópica da natureza e do sentimento, en contraposición ao estado da civilización. Considerado como un dos pensadores máis influíntes do s XX, a súa definición do ser humano como individuo cultural cimenta as bases da etnoloxía moderna. Colaborador da Encyclopédie no apartado musical, as súas tres grandes obras son Du contrat social ou Principes du droit politique (1762), Julie ou La nouvelle Héloïse (1761) e Émile ou De l’éducation (1762), obra condenada que o obrigou a fuxir de Francia. En 1767 dedicouse aos seus escritos autobiográficos...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Paisaxista, encabezou a escola de Barbizon e recibiu a influencia dos paisaxistas holandeses do s XVII. En 1832 foi a Normandie (Côtes de Granville) e en 1834 a La Vendée. En 1836 instalouse en Barbizon, onde traballou no estudo da paisaxe. Pintou Sortie de la forêt de Fontaineblau e La forêt de Fontainebleau, aínda que a partir de 1860, cambiou o seu estilo.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor francés. Discípulo da Schola Cantorum, foi profesor de contrapunto desde 1902. Das súas obras destacan a ópera- ballet Padmavâti (1914-1918), un concerto para piano e orquestra (1927), a Sinfonietta para cordas (1932) e a Quarta Simfonia (1934).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor francés. En 1899 uniuse ao grupo dos nabís. Recibiu a influencia de P. Sérusier e Cézanne. Pintou sempre paisaxes cheas de escenas mitolóxicas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actriz francesa. Coñecida como Michèle Morgan, despois da súa estadía sen éxito en Hollywood volveu a Francia, onde se converteu nunha das actrices máis admiradas. Da súa filmografía destacan The Fallen Idol (1948), Obsession (1954), Le chat et la souris (1975) e Stanno tutti bene (1990).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Fonetista e dialectólogo francés. Dirixiu o laboratorio de fonética experimental do Collège de France e adaptou á investigación das articulacións fonéticas diversos aparatos, como o quimógrafo. Publicou o resultado das súas experiencias en Principes de phonétique expérimentale (1897-1908).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor, debuxante, gravador, escultor e ceramista. En 1891 trasladouse coa súa familia á Coruña por mor do traballo do seu pai, o profesor de debuxo José Ruiz Blasco. Na cidade herculina viviu ata 1895 e estudou no Instituto Eusebio da Garda e na Escola Provincial de Belas Artes, onde foi alumno do seu pai e de Isidoro Brocos. Durante a súa estancia coruñesa realizou debuxos, como Corrida de toros y palomas (1892), Torso (1892-1893), Tarde en el campo (1894), e óleos como Casa de campo (1893), Hombre barbudo (1894-1895), Dos salas (1895?), Bautizo (1895), Retrato de mujer gallega (1895), Marina: playa del Orzán (1895), Retrato de viejo (1895) e Hombre con boina (1895). Mostrou a súa obra en dúas ocasión, xunto con seu pai, en establecementos comerciais coruñeses en 1895, ano no que a familia volveu a Málaga e, en outono, estableceuse en Barcelona e ingresou en Llotja, onde foi discípulo de...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filósofo, lóxico e pacifista británico. A súa primeira obra destacada, Principia Mathematica (1910-1913), teoría do tipo, deu resposta á grave crise de fundamentos que afectaba á teoría de conxuntos. O seu pensamento é coñecido co nome de atomismo lóxico. En filosofía moral e social tratou as contradicións entre o individuo e o socialismo, liberdade e orde, progresismo e pesimismo, mantendo actitudes próximas ao emotivismo en ética e socializantes en materia política. Oposto á carreira de armamento nuclear e á violencia, foi presidente do tribunal que xulgou os crimes de guerra de Vietnam. Da súa produción destacan The Analysis of Mind (1921), The Analysis of Matter (1927), Education and the Social Order (1932), Freedon versus Organization: 1814-1914 (1934), Inquiry into Meaning and Truth (1940), Physics and Experience (1945), Human Knowledge (1948), Logic and Knowledge (1956) e My Philosophical Development...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Fundador das testemuñas de Xehová. Educado no congregacionalismo, reaccionou contra o predestinacionismo calvinista influído polo adventismo. En The Object and Manner of our Lord’s Return (1872) anunciou para 1874 o retorno invisible de Cristo, que comportaría a revolución da clase obreira, o caos e finalmente a resurrección dos mortos e o xuízo. Editou a revista Watch Tower (1879).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta, pintor e economista irlandés. Coñeceu a Yeats, que o iniciou na literatura e na teosofía. A súa poesía caracterízase por un certo panteísmo e con frecuencia por unha fonda espiritualidade. Destacan The Earth Breath (1897), Imaginations and Reveries (1915), The House of Titans (1930) e o drama Deirdre (1907).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico inglés. Da súa obra destacan as adaptacións biográficas Music Lovers (1969), The Devils (1970) e Savage Messiah (1972), ademais de Women in love (1969), Mahler (1973), Tommy (1974), Lisztomania (1975), Valentino (1977), Altered States (1980), Crimes of Passion (1984), Gothie (1987), Whore (1990), Prisoners of Honour (1991) e Lion’s Mouth (2000).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Astrofísico. Estudou na Princeton University e foi astrónomo axudante no observatorio de Cambridge (Inglaterra). Volveu a EE UU en 1905, onde foi profesor e despois director do observatorio de Princeton e astrónomo do observatorio Wilson. En 1913 descubriu a relación entre a luminosidade e os tipos espectrais das estrelas e, para representala graficamente, ideou (con independencia de E. Hertzsprung) o diagrama de Hertzsprung-Russell. Xunto con Vogt, enunciou o teorema de Russell-Vogt.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor inglés. Pintou paisaxes e retratos de personalidades da nobreza inglesa e da familia real, desde 1790 foi pintor do rei, e de rapaces, un dos seus temas preferidos. Destaca O neno das cereixas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político, I conde de Russell. Deputado whig da Cámara dos Comúns desde 1813, foi secretario do Interior (1835-1839) e de Colonias (1838-1841). Como xefe do goberno (1846-1852) levou a cabo unha política librecambista e enfrontouse con graves problemas como a Revolución de 1848. Foi ministro de Asuntos Exteriores (1860-1865) e primeiro ministro (1865-1866).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Marchou a París en 1905, onde entrou en contacto co grupo de Montparnasse. Con S. Macdonald-Wright creou o sincronismo, movemento abstracto con connotacións co orfismo, do que destaca Sincronía en verde (1913). En 1946 volveu a EE UU, onde cultivou a pintura figurativa de tema bíblico.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Modelo proposto por H. N. Russell e F. A. Saunders en 1925 para explicar a existencia dos termos múltiples dos espectros atómicos dos átomos con máis dun electrón óptico. Suponse que os momentos angulares dos diferentes electróns se acoplan, do que resulta un momento angular total definido polo número cuántico L, e que, igualmente, os momentos angulares de spin si se encaixan para dar un momento de spin total, definido polo número cuántico S. OBS: Tamén se coñece como axuste LS.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Teorema relativo ao comportamento das estrelas, segundo o que se unha estrela está en equilibrio hidrostático e térmico e obtén toda a súa enerxía das reaccións nucleares, a súa estrutura queda totalmente determinada por dous factores: a súa masa e a distribución de elementos químicos no seu interior.
-
CIDADES
Cidade do land de Hessen, Alemaña, situada á beira do río Main, entre Maguncia e Frankfurt (59.300 h [1990]).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Despois do movemento revolucionario de 1848, exiliouse en París, onde escribiu o poema Le chant de la Roumanie (1851). En 1908 os seus artigos foron compilados en Écrits que, traducidos ao romanés, influíron no renacemento da lingua romanesa.
VER O DETALLE DO TERMO