"llo" (Contén)

PERSOEIRO

Político ugandés. Líder do Uganda People’s Congress, foi presidente de Uganda (1966), despois de protagonizar un golpe de estado que aboliu a monarquía e estableceu un réxime unitario e non parlamentario. Foi deposto (1971) por Idi Amin Dada e exiliouse en Tanzania ata 1980, cando volveu a Uganda. Reelixido presidente do estado (1980), outro golpe de estado depúxoo en 1985.

1. Colectivo creado en 1983 co obxectivo de favorecer a renovación pedagóxica da escola galega, contribuír á normalización lingüística no ensino e galeguizar os contidos educativos mediante a preparación de materiais específicos. Dentro dos traballos desenvolvidos por este colectivo, cómpre destacar a presentación no Museo de Pontevedra dos audiovisuais Losada Diéguez (1985), Castelao (1986) e Rosalía de Castro (1988), a organización de seminarios sobre lingua e literatura galega e a publicación de varias unidades didácticas dentro da colección Festas na Escola (O magosto, O nadal, O entroido, Os maios e O San Xoán).

2. 1. Órgano fotorreceptor dos animais capaz de formar imaxes do obxecto emisor ou reflector de luz. Hai dous tipos de ollos: os ollos compostos e os ollos unitarios, propios dos cefalópodos e dos vertebrados. Os ollos compostos constan dun certo número de unidades visuais, chamados omatidios, separados por pigmento. A imaxe do ollo composto pode formarse por xustaposición, de maneira que cada omatidio só recibe a imaxe dun anaco moi pequeno do campo visual, e a imaxe total resulta da unión de todas as imaxes parciais dadas por cada omatidio, ou por superposición, cando cada omatidio capta a imaxe de todo o campo visual, e así a imaxe total resulta da superposición das imaxes de cada omatidio. Os crustáceos e os insectos nocturnos forman imaxes por superposición, mentres que os diúrnos fano por xustaposición. Os ollos unitarios dos vertebrados constan basicamente duns dispositivos de enfoque formados por unha lente, chamada cristalino, unha membrana transparente, a córnea, e uns medios acuosos...

   2. Parte exterior do globo ocular, en particular o iris. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cando pases pola terra dos tortos, pecha un ollo. O amigo que non é de certo, cun ollo pechado e outro aberto. A ausencia apaga o amor: lonxe dos ollos, lonxe do corazón. Vemos a palla no ollo doutro e non vemos a viga no noso. Ves no ollo do veciño a palla e non ves no teu a tranca. Un ollo no gato e outro no prato. O cabalo regalado cólleo cos ollos pechados.”

   3. ollo simple

      ocelo.

3. Acción de mirar.

4. 1. Burato, xeralmente cilíndrico, que atravesa unha cousa e que habitualmente ten por obxecto acoplar nel outra peza ou polo que algunhas veces se introduce ou pasa algo cunha finalidade determinada.

   2. Buraco na roda do muíño polo que cae o gran.

5. Cada un dos espazos ocos formados baixo o arco dunha ponte.

6. ...

GALICIA

Farmacéutico. Catedrático de Farmacoloxía da Universidade de Santiago de Compostela, foi investigador principal en diversos poxectos e autor de numerosos artigos en revistas especializadas, tanto estatais como estranxeiras. Traballou no campo dos cultivos celulares e das técnicas con radioisótopos e electrofisiolóxicas. É membro de diversas asociacións científicas, e foi socio fundador da Sociedad Española de Farmacognosia e Farmacodinámica. Dos numerosos premios que recibiu, destacan o Premio Eloy Díez (1984), o   Premio de la Sociedad Española de Química Terapéutica (1987), o Premio Dolores Trigo (1993) e o Premio de Investigación da Xunta de Galicia en Ciencias da Saúde (1996).

1. Chuvia fina, compacta e persistente con aparencia de néboa.

2. Humidade en forma de gotas líquidas que se forman por condensación directa do vapor do aire sobre o chan, a vexetación e outros obxectos, principalmente durante a noite, cando estas superficies se arrefrian, por irradiación, ata unha temperatura inferior á do punto de orballo.

3. Temperatura do aire á que o vapor de auga, a unha presión parcial determinada, sofre a saturación. A temperaturas inferiores á do punto de orballo ten lugar a condensación do vapor de auga contido no aire.

1. Tirón de orellas.

2. parotidite.

3. Tumor que se localiza nas glándulas linfáticas dos oídos.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Padrón a partir de 1883. Subtitulouse “Quincenario humorístico dedicado al bello sexo padronés y cesureño” e logo “Periódico humorístico dedicado al bello sexo padronés y cesureño”. Saíu dúas veces ao mes para logo aumentar a tres. Fundouno e dirixiuno Paulo Pérez Costanti, e incluíu artigos sarcásticos e poesía.

1. Exceso de estima dun mesmo ou dos méritos propios, que fai que alguén se crea superior aos outros.

2. Sentimento lexítimo da propia dignidade ou das propias obras.

3. Persoa ou cousa que é motivo de orgullo.

GALICIA

Xornalista. Foi director audiovisual en GAM, director de radio na Cadena SER e director xeral da cadea de televisión Localia Galicia, pertencente ao Grupo Prisa. Desde abril de 2004 pasou a ocupar o cargo de director xeral da Cadena SER en Galicia.

GALICIA

Relixioso franciscano. Foi gardián de San Francisco de Salamanca, ministro provincial e visitador das provincias de València e San Miguel. Destacou como teólogo e orador. Escribiu Templos vivos de Dios, medidos por el Templo de Dios vivo [...]. (1756) e Oración del Apóstol y único Patrón de España, predicada en la iglesia del Real Convento de San Felipe de Madrid, por el Rmo. Mro. Fr. (1757).