"AND" (Contén)

Compañía profesional de teatro creada en 1966 en Bogotá por Santiago García. Os seus traballos destacan polo compromiso coa realidade sociopolítica de América Latina e coa causa dos máis desfavorecidos, en liña co movemento de teatro popular latinoamericano. Cos espectáculos Guadalupe años cincuenta (1976) e Los diez días que estremecieron al mundo (1978), recibiron o Premio Casa de las Américas neses mesmos anos.

Prenome feminino procedente do latín candelorum ‘das candeas’, xenitivo de plural de candela ‘candea’, derivado do verbo candeo ‘arder’. Da forma Festum Candelorum ‘festa das candeas’, deriva Candeloria, por creación popular, a carón da forma posterior, Candelaria, de influencia castelá. A forma Candela é un cultismo fronte á patrimonial Candea. Outra forma hipocorística é Candela. Na Festa da Candeloria -que provén, ou ben dunha tradición romana, ou ben das festas Lupercais que tiñan lugar o 16 de febreiro- o sacerdote, durante a misa, bendí as candeas e a xente lévaas despois para a casa e utilízaas para esconxurar o trono ou poñerllas na man aos que están a piques de morrer. A tradición simboliza tamén neste día a festa do amor e do apareamento de todo o reino animal: acaban as xaneiras dos gatos e casan os paxariños. A Candeloria é a patroa das Islas Canarias e celébrase o 2 de febreiro, corenta días despois...

Elemento empregado para afiar a gadaña que levan os segadores suxeito ao van dentro da cachapa.

Hēráklion.

Liñaxe de orixe aragonesa. Unha rama pasou a Galicia e outra asentouse en México. A esta caste pertenceu o Papa Alexandre V, chamado Pedro Falargo de Candía. As súas armas levan, en campo de ouro, unha banda de goles. Outros traen, en campo de goles, dous copóns de prata postos en faixa.

Antibiótico funxistático e funxicida producido por unha cepa de Streptomyces griseus, especialmente eficaz contra o Candida albicans.

Xénero de lévedos da clase dos deuteromicetos, con frecuencia presentes na flora normal da boca, gorxa, intestino groso, vaxina e pel. Tamén poden aparecer como contaminantes en persoas inmunodeprimidas debido a algunha enfermidade ou aos medicamentos empregados para o seu tratamento; a infección producida por estes microorganismos coñécese co nome de candidiase. A principal especie patóxena é o C. albicans, causante de infeccións superficiais da pel entre leves e severas ou crónicas, das unllas e das mucosas, e incluso serias infeccións sistémicas en persoas inmunodeprimidas.

Produción cinematográfica arxentina dirixida en 1939 por Luis Bayón Herrera. Foi a primeira película dese país na que se utilizaron diversos trucos para efectos especiais, amais supuxo a primeira aparición cinematográfica da actriz Niní Marshall, concretamente no papel protagonista. Cándida, a criada galega que sempre se mete en líos, era unha personaxe moi popular da radio arxentina. A súa estrea cinematográfica constituíu un grande éxito, polo que as súas aventuras se repetiron en once películas, entre elas Los celos de Cándida, Cándida millonaria e Cándida la mujer del año. Nesta primeira comedia, chega Cándida a Bos Aires procedente de Galicia coa intención de empregarse no servizo doméstico e gañar diñeiro. Unha vez colocadada e tras solucionar os problemas económicos dos seus amos, será recompensada e poderá casar co seu noivo, un mozo de almacén, tamén galego, co que abrirá un bar. Niní Marshall basea a comicidade da súa personaxe na utilización humorística e amable...

Candidatura presentada conxuntamente polo Partido Socialista Galego (PSG), o Partido Socialista Obrero Español (PSOE), o Partido Comunista Galego (PCG), o Partido Popular Galego (PPG) e o Movemento Comunista de Galicia (MCG) para o Senado nas eleccións de 1977.