"To" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto italiano. Traballou en París pero, chamado a Peterburgo (1716), foi protexido por Pedro I de Rusia, para quen fixo Estatua ecuestre de Pedro o Grande na praza dos Enxeñeiros e a Estatua da tsarina Anna Ivanovna.

PERSOEIRO

Arquitecto, fillo de Bartolomeo Carlo Rastrelli. Iniciouse en París con R. de Cotte e o seu pai, e xunto con el e con Le Blond foi a Peterburgo en 1716. A Tsarina Isabel Petrovna nomeouno arquitecto da corte e en 1741 confioulle a transformación arquitectónica e urbanística da cidade con modelos italianos e franceses de inspiración renacentista e manierista. Das súas obras destacan os palacios de Verán (1741-1744), o Peterhof (1747-1752) e os palacios de Carskoje Selo (1749-1756) e de Inverno (1754-1762).

1. 1. Nome común co que se coñecen algúns roedores da familia dos múridos, como os que pertencen aos xéneros Apodemus, Galemys, Micromys e Mus.

   2. rato caseiro [Mus musculus, Fam dos múridos]

      Roedor de ata 10 cm de lonxitude e cola do mesmo tamaño, que ten unha pelaxe parda agrisada, fociño aguzado, ollos negros e pequenos, e cola anelada escamosa. É activo principalmente durante o crepúsculo e na primeira metade da noite. É rápido e cauteloso, e vive formando pequenos grupos. Aliméntase de sementes e insectos, e aínda que é orixinario das estepas, a súa distribución é moi extensa, xa que están presentes en toda Europa.

   3. rato da fraga [Apodemus flavicollis, Fam dos múridos]

      Mamífero de ata 13 cm de lonxitude e outro tanto de cola, que é prénsil, coa pelaxe dorsal parda e a ventral branca, cunha mancha amarela transversal no pescozo, longos pés e grandes orellas. É de costumes nocturnas e aliméntase de sementes, insectos e caracois. Pode localizarse en bosques, matogueiras e cultivos, e distribúese polo centro de Europa e a franxa pirenaica.

   4. rato de campo [Apodemus sylvaticus, Fam dos múridos]

      Roedor de ata 11 cm de lonxitude, e outros tantos de cola, de pelaxe parda amarelenta no dorso e ventre branco agrisado cunha mancha amarela transversal pequena no pescozo. Ten costumes nocturnas e aliméntase de sementes, brotes e insectos terrestres, e entre os seus inimigos están os raposos e as rapaces nocturnas. Habita en bosques e zonas de matogueira espesa, e distribúese por case toda Europa, na Península Ibérica e en Galicia.

   5. rato de almiscre

        auganeira.

   6. rato espigueiro [Micromys minutus, Fam dos múridos]

      Roedor de ata 7,5 cm de lonxitude e ata 7,2 cm de cola, que é prénsil, coa pelaxe parda no dorso e algo máis clara no ventre. Activos de día e de noite, utiliza talos herbáceos para construír os seus niños, colgados de matogueiras, polo que trepa moi ben. Aliméntase de sementes e brotes novos, habita nos lindeiros dos bosques ou en campos de cereais, e distribúese por case toda Europa, agás na Península Ibérica, Grecia, Irlanda e os países nórdicos.

2. Dispositivo de diálogo que permite mandar o desprazamento dun punto sobre a pantalla dun visualizador e, así, designar unha zona sobre a súa superficie.

3. 1. Nome que reciben os peixes teleósteos, dos xéneros Coelorhynchus, Nezumia e Trachyrhynchus, que se caracterizan por presentar o corpo e o fociño moi alongados.

   2. ...

MONTES

Monte situado na parroquia de Aguas Santas (Allariz). O seu cumio acada os 560 m de altitude.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Dereito pola Universidad Complutense de Madrid (1971), realizou un máster en Bussines Administratiton pola UC Berkeley (California, 1974) e é doutor en Economía pola Universidad Complutense (2003). Foi secretario xeral adxunto de AP (1984-1986), secretario (1982-1984) e voceiro do grupo parlamentario popular (1989-1996) e vicesecretario xeral do PP (1996-2004). Deputado por AP (1982-1989) e polo PP (1989-2004), foi vicepresidente segundo do goberno (1996-2003), ministro de Economía e Facenda (1996-2000), ministro de Economía (2000-2004) e vicepresidente primeiro do goberno (2003-2004). En 2004 foi elixido director-xerente do Fondo Monetario Internacional (FMI).

ILLOTES

Illote do Atlántico situado na ría de Arousa, fronte á punta de Cabío.

PERSOEIRO

Arquitecto. Asociado con Cristóbal Crespo González e Carlos Luis Quintáns Eiras, as súas obras caracterizáronse pola austeridade de volumes e a integración das construcións no seu contorno. Destacan a nova sede da delegación do COAG da Coruña (1993, Premio COAG 1994 e Premio Julio Galán Carvajal 1995); as piscinas para a deputación da Coruña (Premio COAG 2000); e a piscina cuberta da Laracha (Premio COAG 2000 e Premio Julio Galán Carbajal 2001).

1. Acción e efecto de razoar.

2. Conxunto de proposicións ou ideas que serven para demostrar, xustificar ou explicar unha cousa.

1. 1. Motor de reacción que consome o osíxeno do aire como comburente e que funciona por reacción directa, sen accionar apenas hélice.

   2. Avión impulsado por un ou máis motores de reacción.

2. 1. Recipiente en que se efectúa industrialmente unha reacción química.

   2. Matraz que ten distintas bocas, de diferentes diámetros, para poderlle ser incorporados aparatos, como un axitador, un termómetro, un refrixerante ou un funil de adición, para poder levar a cabo reaccións.

   3. reactor nuclear

      Dispositivo deseñado para producir, de maneira controlada, unha reacción nuclear, de fisión ou de fusión, co fin de aproveitar a enerxía ou a radiación liberada, e que é o compoñente esencial dunha central nuclear. Distínguense dous tipos básicos de reactores: os de neutróns lentos e os de neutróns rápidos. Os reactores de neutróns lentos utilizan como combustible nuclear o uranio natural, ou ben uranio enriquecido. Unha vez utilizado o combustible, cómpre procesalo e almacenar os residuos radioactivos. Este tipo de reactor ha de incluír un moderador, que emprega auga, auga pesada ou grafito. O combustible e o moderador son os elementos esenciais do núcleo do reactor, que xeralmente non é máis ca unha ringleira de barras de combustible que penetran en cadanseu orificio feito no moderador. A enerxía liberada no núcleo do reactor extráese mediante un fluído, o caloportador, que transporta a enerxía, en forma de calor, ata un intercambiador de calor, que a miúdo é un xerador de vapor....