"eo" (Contén)

1. Facer que algo ou alguén pase a un estado peor do que xa tiña.

2. Poñerse algo ou alguén peor do que xa estaba.

1. Relativo ou pertencente á familia das empetráceas.

2. Planta da familia das empetráceas.

3. Familia de arbustos, da orde das ericais, de follas lineais, persistentes e con flores co perianto dímero ou trímero que dan lugar a froitos en baga globosa. Está integrada polos xéneros Empetrum e Corema, propios de zonas temperadas ou frías.

1. Relativo ou pertencente ao Ceo.

2. Aplícase ao ceo en que, segundo os antigos, se movían os astros. No pensamento cristián medieval e renacentista, pasou a representar a esfera celestial máis elevada, morada de deuses, anxos e benaventurados. OBS: Como substantivo escríbese normalmente en maiúscula.

PERSOEIRO

Escultor. Activo en Atenas, esculpiu unha Atenea sedente na Acrópole.

PERSOEIRO

Compositor, violinista e pianista romanés. Estudiou en Viena (1888-1894) e en París (1895-1899) con A. Gédalge, J. Massenet e G. Fauré. Escribiu cinco sinfonías, música de cámara, as dúas Rhapsodies roumains e a ópera Oedipe (1936).

PERSOEIRO

Pintor inglés. Formado con J. Reynolds, realizou copias en miniatura das obras do seu mestre e retratos. Foi pintor de cámara de Xurxo III. O seu sobriño, John Cox Dillman Engleheart (1784-1862), tamén foi miniaturista.

1. Asunto ou situación difícil de resolver.

2. Cousa coa que se ata ou liga outra.

PERSOEIRO

Duque de Saxonia (1142-1178) e de Baviera (1156-1181), fillo de Enrique XI o Soberbio de Saxonia. Perdeu o dereito á herdanza do seu pai, pero o Emperador Conrado III concedeulle o ducado de Saxonia, que gobernou como un Estado independente, á vez que o estendeu cara ao L sobre os territorios dos eslavos. Enfrontouse cos duques Alberte I de Brandenburgo o Oso e Adolfo de Holstein. Fundou, entre outras cidades, Brunswick, e impulsou o crecemento de Hamburgo. Coa cesión do ducado de Baviera polo Emperador Federico I Barbarrubia ampliou os seus territorios e fundou Múnic (1158). Casou con Matilde, filla do Rei Enrique II de Inglaterra (1168). Negoulle a súa axuda na campaña de Italia ao emperador (1176), quen o proscribiu e lle quitou os seus territorios (1180). Malia que houbo unha reconciliación posterior en Erfurt (1181), refuxiouse na corte do seu sogro. Trala marcha do emperador á cruzada, sublevouse para recuperar os seus territorios (1189) e posteriormente...

1. Pertencente ou relativo ás enterobacteriáceas.

2. Bacteria da familia das enterobacteriáceas.

3. Familia de bacterias Gram-negativas, en forma de bacilos, anaerobias facultativas, fermentadoras de glícidos e non formadoras de esporas. Forman parte da microbiota normal de moitos animais, incluído o ser humano, e tamén se localizan no chan e en medios acuáticos. Inclúe xéneros patóxenos oportunistas como Escherichia, Salmonella ou Klebsiella, e xéneros patóxenos obrigados como Shigella, todos eles causantes de enfermidades intestinais como a disentería bacilar, as febres tifoides e paratifoides e a colite. Comprende outros xéneros característicos como Yersinia, Proteus e Enterobacter.

1. Pertencente ou relativo ás entolomatáceas.

2. Fungo da familia das entolomatáceas.

3. Familia de fungos, da orde das plutais, á que pertencen aos xéneros Clitopilus, Rhdocybe e Entoloma.

1. Pertencente ou relativo aos entomostráceos.

2. Crustáceo da división dos entomostráceos.

3. Antiga división dos crustáceos, proposta en 1806 por Pierre André Latreille, que agrupaba os branquiópodos e branquiúros, cefalocáridos, copépodos, cirrípedes, ostrácodos e mistacocáridos.

RIOS

Río da vertente cantábrica. Ten dúas cabeceiras (ambas as dúas no concello de Baleira), que baixan pola vertente oriental da serra do Mirador: unha na parroquia de Fonteo, ao pé do Pradairo (1.029 m de altitude), e outra na Fontaneira (930 m). Os dous brazos conflúen na parroquia de Cubilledo. O seu curso adopta unha dirección S-N, que mantén basicamente en todo o seu percorrido. Continúa pola parroquia de Martín e penetra no concello de Ribeira de Piquín por Santalla, onde recibe o Rodil, para seguir por Navallos e San Xurxo de Piquín, ao L da serra de Meira. Despois sérvelles de límite ás parroquias de Santiago de Acevo (Ribeira de Piquín) e Seixosmil (Meira), e ás de Galegos (Meira) e Vilarmide (A Pontenova). Tras drenar o concello da Pontenova (parroquias de Vilaboa, Vilameá, Vilaoudriz, A Pontenova, Conforto e Vilaouruz) e recibir as augas do Cabreira, pasa a facer fronteira entre o municipio de San Tirso de Abres, no Principado de Asturias, e a parroquia de Vilaformán, no concello...

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Ribadeo a partir do 4 de xuño de 1879. Cesou a súa edición o 28 de decembro de 1880 (nº 167). Subtitulouse “Periódico bisemanal. De intereses generales, noticias y anuncios”. Fundado por Antonio Fernández Caro, na súa dirección traballaron Andrés de la Cavallería, José María Páez Cancio e o propio fundador. Tiña unha tiraxe de 300 exemplares. Os seus contidos reflectían nun principio certa influencia masónica, logo pasou a ser republicano e, finalmente, incluíu sobre todo noticias locais. No seu último número anuncia que cambia a súa cabeceira pola de Las Riberas del Eo.