"ARE" (Contén)

1. 1. Que ou quen profesa a arte de navegación ou que traballa no mar.

   2. gremio de mareantes

      Confraría de xentes do mar, que existiu desde a Idade Media ata o s XIX, que se encarga de rexer a vida mariñeira en diversos portos galegos.

2. Que causa mareo.

1. Causar mareo.

2. Molestar ou cansar a alguén obrigándoo a seguir moitos pasos para conseguir algo ou facendo que teña que atender moitas cousas a un mesmo tempo.

3. Ir tumbando a vela dunha nave, segundo os cambios que fai o vento.

4. Gobernar un navío.

5. Sufrir un mareo.

6. Cansarse alguén por seguir moitos pasos para conseguir algo ou por atender moitas cousas á vez.

7. Perder lixeiramente o sentido por efecto da inxestión de alcohol.

8. Estropearse as mercadorías no mar.

FILOSOFOS

Filósofo neotomista belga. Xesuíta (1895), dedicouse aos problemas gnoseolóxicos e metafísicos e tratou de conciliar o tomismo e o neokantismo. Escribiu Le point de départ de la métaphysique (1923-1926), Études sur la psychologie des mystiques (1924-1931) e Précis d’histoire de la philosophie moderne (1933).

PERSOEIRO

Escritor. Foi membro do movemento ultraísta e ocupou diversos cargos gobernamentais co presidente Perón. A súa poesía evolucionou desde o ultramodernismo de fondo romántico de Los aguiluchos (1922) e Días como flechas (1926), ata o ton depurado e persoal de Laberinto de amor (1936), Cinco poemas australes (1937), Sonetos a Sofía y otros poemas (1940) e El viaje de la primavera (1945). Dos seus libros de ensaio destaca Cuadernos de navegación (1967).

PERSOEIRO

Pintor alemán. Influído pola escola de paisaxistas de Múnic e por A. Böcklin, trala súa estadía en Italia (1864) representou unha abstracción da natureza limitada ás cousas máis esenciais, cunha técnica que se achega á do fresco. Das súas obras destacan O baño de Diana (1863), os frescos da biblioteca do Instituto Zoolóxico de Nápoles (1873-1874), en colaboración co escultor A. von Hildebrand, e As Hespérides (1884).

PARROQUIA

Parroquia do concello do Corgo baixo a advocación de santa María.

1. marusía.

2. Marea que se dá cando o mar baixa ou sobe máis ca nas mareas habituais. Ten lugar no novilunio e no plenilunio, cando as atraccións, lunar e solar, actúan nunha mesma dirección e os seus efectos se suman. OBS: Tamén se denomina mareas vivas.

1. Relativo ou pertencente ao mar.

2. Que é favorable para a navegación.

3. ento que procede do mar.

1. amarelo.

2. Aplícase ao gando vacún que ten a pelaxe desta cor.

REXIÓNS

Rexión de Toscana, Italia, que está constituída por unha extensa chaira aluvial costeira, entre os ríos Arno e Ombrone. Na Antigüidade foi sede dos núcleos de poboación etrusca máis importantes, pero gradualmente declinou e foise convertendo nunha zona infecta de paludismo. Os grandes duques de Toscana iniciaron a obra de recuperación do territorio, que foi gañado para a agricultura.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Negueira de Muñiz baixo a advocación de santa María Madanela.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Residiu na Corte dos Medici, en Florencia, onde estivo en contacto coa Camerata Fiorentina. É autor de madrigais vinculados á escola veneciana.