marear
(< mar)
-
v t
Causar mareo.
Ex: Maréome ó viaxar en autobús. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Disque viaxar nun barco marea moito.
-
v t
Molestar ou cansar a alguén obrigándoo a seguir moitos pasos para conseguir algo ou facendo que teña que atender moitas cousas a un mesmo tempo.
Ex: Mareárono toda a mañá facendo trámites. Os nenos da clase sempre marean ó seu mestre.
-
v t
[MAR]
Ir tumbando a vela dunha nave, segundo os cambios que fai o vento.
-
v i
Gobernar un navío.
Ex: Mareou como capitán por todos os portos.
Sinónimos: navegar. -
v pron
Sufrir un mareo.
Ex: Mareouse por non ir sentado no seu asento.
-
v pron
Cansarse alguén por seguir moitos pasos para conseguir algo ou por atender moitas cousas á vez.
Ex: Se te marean cos papeis cambia de xestoría.
-
v pron
Perder lixeiramente o sentido por efecto da inxestión de alcohol.
Ex: O pai do noivo mareouse na voda de tanto que bebeu.
-
v pron
Estropearse as mercadorías no mar.
Palabras veciñas
marea | mareal | mareante | marear | Mareas Vivas | Maréchal, Joseph | Marechal, LeopoldoIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mareo
mareas
marea
mareamos
mareades
marean
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mareaba
mareabas
mareaba
mareabamos
mareabades
mareaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mareei
mareaches
mareou
mareamos
mareastes
marearon
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mareara
marearas
mareara
marearamos
marearades
marearan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marearei
marearás
mareará
marearemos
marearedes
marearán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marearía
marearías
marearía
mareariamos
mareariades
marearían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles maree
marees
maree
mareemos
mareedes
mareen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marease
mareases
marease
mareasemos
mareasedes
mareasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marear
mareares
marear
marearmos
mareardes
marearen
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
marea
-
-
mareade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marear
mareares
marear
marearmos
mareardes
marearen
mareada
mareados
mareadas